Unichowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Unichowo
wieś
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat bytowski
Gmina Czarna Dąbrówka
Liczba ludności (2016) 322[1]
Strefa numeracyjna 59
Kod pocztowy 77-116[2]
Tablice rejestracyjne GBY
SIMC 0742428
Położenie na mapie gminy Czarna Dąbrówka
Mapa konturowa gminy Czarna Dąbrówka, blisko lewej krawiędzi na dole znajduje się punkt z opisem „Unichowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Unichowo”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Unichowo”
Położenie na mapie powiatu bytowskiego
Mapa konturowa powiatu bytowskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Unichowo”
Ziemia54°17′27″N 17°26′47″E/54,290833 17,446389

Unichowo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Ùnichòwò; niem. Wundichow) – stara wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka[3][4], na północno-wschodnim obrzeżu Parku Krajobrazowego Dolina Słupi, przy skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr Tabliczka DW210.svg z drogą wojewódzką nr Tabliczka DW212.svg.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Wieś stanowi sołectwo gminy Czarna Dąbrówka[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Unichowo, nazywane także Wunichowo (w niemieckim brzmieniu Wundichow), wieś i dobra rycerskie w Pomeranii, nad Słupią, między jeziorami: Głębokim (Glambock) i Szotowskim (Schattofske) w ówczesnym powiecie słupskim. Około 1885 roku wieś i dobra posiadały własną stację pocztową i telegraficzną. W końcu XIX wieku krzyżowały się tu drogi kolei lęborsko-bytowskiej i słupsko-bytowskiej. Cytując za słownikiem[6]„Okolica falista, gleba gliniasta i choć piaszczysta, jednak urodzajna; są także nawodnione łąki i znaczne lasy; hodowla owiec rasy Rambouillet i świni rasy Lincoln, karpiarnia”.

W roku 1885 wieś obejmowała 292 ha licząc 148 mieszkańców (ewangelików), zaś dobra rycerskie posiadały 764 ha gruntów i 198 mieszkańców w tym: 190 katolików i 8 ewangelików. Dobra te nabył w roku 1885 von der Marwitz z Nożyna za kwotę 55000 talarów (wiadomość za: „Zur Gesch. der Familie v. der Marwitz”, s. 74 i „Das Reichspostgebiet”, Berlin, 1878, s. 178)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludność według danych własnych gminy Czarna Dąbrówka – Stan na rok 2016.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych – Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200), ze zmianami w obwieszczeniu z dnia 2015-08-04 4 sierpnia 2015(dts) (Dz.U. z 2015 r. poz. 1636).
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp online].
  5. Jednostki pomocnicze gminy Czarna Dąbrówka. Urząd Gminy Czarna Dąbrówka. [dostęp online].
  6. a b Unichowo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 801.