University of Washington
| University of Washington | |
 |
|
 Pomnik Washingtona na dziedzińcu głównego kampusu Uniwersytetu |
|
| Dewiza | łac. Lux sit (Niech się stanie światłość) |
| Data założenia | 1861 |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Stan |  Waszyngton |
| Adres | Seattle, Waszyngton |
| Liczba pracowników • naukowych |
16 174 5 803 |
| Liczba studentów | 30 790 |
| Rektor | Michael K. Young |
| Członkostwo | Liga Bluszczowa, NCAA, Division I, Pacific-12 Conference |
|
Położenie na mapie Waszyngtonu
  University of Washington
|
|
|
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
 University of Washington
|
|
 47°39′21,3″N 122°18′11,3″W/47,655917 -122,303139 |
|
University of Washington, UW – publiczny uniwersytet badawczy, położonym w Seattle, w stanie Waszyngton, założony w 1861.
Jest to największy uniwersytet w północno-zachodnich Stanach Zjednoczonych i największy na Zachodnim Wybrzeżu. Główna siedziba Uniwersytetu Waszyngtońskiego znajduje się w Dzielnicy Uniwersyteckiej w Seattle oraz w dwóch miasteczkach uniwersyteckich w University of Washington at Tacoma i University of Washington at Bothell. W 2005, University of Washington miał budżet 996 milionów dolarów[1] i był piątym pod względem budżetu uniwersytetem w USA. Jego fundusz inwestycyjno-dochodowy, tzw. endowment, wynosił w tym samym roku 3,1 miliarda dolarów.
Uniwersytet należy do Pacific Ten, odpowiednika Ligi Bluszczowej na wschodzie czy Big Ten w Midweście USA.
Spis treści
Wiadomości ogólne[edytuj | edytuj kod]
UW jest największym odbiorcą, ze wszystkich uniwersytetów publicznych, badawczych zleceń federalnych finansowanych przez rząd oraz drugim uniwersytetem ze wszystkich uniwersytetów w Stanach Zjednoczonych. Pozycje tą zajmuje od 1974. Uniwersytet jest członkiem Stowarzyszenia Amerykańskich Uniwersytetów.
W roku studenckim 2006/2007 uniwersytet miał 40 216 studentów. W 2007, przeciętny szkolna średnia GPA dla nowych studentów wynosiła 3,75 i średnia SAT wynosiła 1 251. Około 33% wszystkich studentów stanowią etniczne grupy mniejszości.
Biorąc pod uwagę wszystkie kierunki studiów, uniwersytet ukończyło ośmiu późniejszych laureatów Nagrody Nobla, 50 członków Narodowej Akademii Nauk, trzynastu członków Narodowej Akademia Inżynierii, 41 członków Narodowego Instytutu Medycznego, 47 członków Amerykańskiej Akademii Nauki i Sztuki.
Ogólnie, wydziały uniwersytetu zajmują 4 miejsce wśród publicznych instytucji pod względem ilości członków w Narodowych Akademiach oraz piąte miejsce pod względem nagród krajowych.
Biblioteka University of Washington należy do największych naukowych bibliotek Stanów Zjednoczonych i posiada 6,5 milionów tomów oraz 7,5 miliona mikrofilmów. Stowarzyszenie Bibliotekarskie zaszeregowały bibliotekę UW pomiędzy 5 a 15 miejscem najlepszych bibliotek w kraju w różnych kategoriach.
UW jest też głównym uniwersytetem uczestniczącym w programie telewizyjnym ResearchChannel, jedynego kanału TV w Stanach Zjednoczonych poświęconemu wyłącznie rozpowszechnianiu badań naukowych instytucji i organizacji badawczych. Aktualnie w programie ResearchChannel bierze udział 36 uniwersytetów, 15 organizacji badawczych i dwie Badawcze Centra Korporacyjne oraz inne mniejsze instytucje badawcze. Uniwersytet posiada również własny program UWTV.
Aby promować możliwość nauki na Uniwersytecie osobom o niskich dochodach, w 2006 powstała inicjatywa „Husky Promisein 2006”. Program ten pozwala na studiowanie wszystkim osobom o średnich dochodach rocznych nie przekraczających 65% średnich dochodów na jednego mieszkańca w USA.
Uniwersytet na świecie[edytuj | edytuj kod]
W Akademickim rankingu uniwersytetów na świecie University of Washington został sklasyfikowany w 2006 na 17 miejscu na świecie.
W Międzynarodowym Rankingu Uniwersyteckim G-Factor, gdzie głos mają studenci – internauci recenzujący poszczególne uniwersytety, UW zajął siódme miejsce na świecie.
Newsweek w 22 przeglądzie stu najlepszych uniwersytetów przyznał UW piąte miejsce wśród publicznych uniwersytetów badawczych.
Historia[edytuj | edytuj kod]
Miasto Seattle było jednym z kilku miejscowości które pod koniec XIX wieku ubiegało się o prymat w nowo powstałym stanie Waszyngton. W 1854, gubernator Isaac Stevens polecił założenie Uniwersytetu w Waszyngtonie. Kilku wybitnych mieszkańców Seattle, widziało w tym szansę na nadanie prestiżu miastu i powzięli starania by uniwersytet powstał na terenie miasta. Początkowo komisja legislacyjna powzięła decyzję o utworzeniu uniwersytetu w Hrabstwie Lewis, jednakże przez problemy w znalezieniu ziemi pod przyszłą uczelnie, w 1858, decyzje zmieniono i utworzenie uniwersytetu zlecono miastu Seattle.
W 1861 rozpoczęto poszukiwania ziem pod późniejsze miasteczko uniwersyteckie. Dzięki staraniom Arthura A. Denny’ego oraz dwóm innym darczyńcom, Edwardowi Lander i Charliemu Terry, uczelnia otrzymała ziemię Denny’s Knoll w centrum Seattle. Obszar ten znajdował się pomiędzy 4 i 6 wschodniej i zachodniej Avenues a ulicami Union i Seneca na północy i południu.
Uniwersytet Waszyngtoński został oficjalnie otworzony 4 listopada 1861, jako Terytorialny Uniwersytet Waszyngtonu. Następnego roku, legislatura formalnie zatwierdziła powstanie uczelni i założyła Radę Regentów. Szkoła początkowo zmagała się z różnymi kłopotami. W 1863 została zamknięta z powodu braku studentów a w latach 1867 i 1876 z powodu braków funduszy. Od momentu, gdy stan Waszyngton przyłączył się do Unii w 1889, miasto Seattle i Uniwersytet nabrał większego znaczenia. Napływ nowych studentów z 30 urósł do 300 rocznie i jednocześnie rozwijało się miasteczko uniwersyteckie. Specjalny komitet legislacyjny prowadzony przez absolwenta UW Edmonda Meany postanowił znaleźć nowe, lepiej przystosowane do szybkiego wzrostu studentów, miejsce dla miasteczka uniwersyteckiego. Wybór padł na tereny przy Union Bay w północno-wschodniej części miasta. Komitet przeznaczył fundusze na jego zakup i infrastrukturę.
Uniwersytet przeniósł się do nowego miasteczka w 1895. Tereny starego miasteczka, pomimo prób, nie zostały sprzedane, lecz jedynie wydzierżawione. Teren ten do dziś jest własnością Uniwersytetu i obecnie znajduje się w centrum miasta, a dochody z jego dzierżawy sięgają kilku milionów dolarów rocznie.
W okresie oby wojen światowych kampusy były używane przez wojsko, co dało kilka udogodnień pochodzących od rządu federalnego. W okresie międzywojennym miasteczko uniwersyteckie przeżywało szybki rozwój urbanistyczny. W 1916 wybudowano tzw. przez studentów dziedziniec i rozbudowywano go do 1939. Pierwsze dwa skrzydła Biblioteki Suzzallo zostały zbudowane w 1926 i 1935. Pod koniec II wojny światowej i po objęciu stanowiska prezydenta G.I. Billa, nastąpił kolejny rozwój uczelni. W 1946 otworzono wydział medyczny zwany dziś University of Washington Medical Center który w rankingach U.S. News and World Report zajmuje miejsce w pierwszej dziesiątce najlepszych w kraju.
Na początku 1950, został założony wydział policyjny na University of Washington i obecnie znajduje się pod jurysdykcją miasteczka uniwersyteckiego z wyjątkiem apartamentów Radford Court w Sand Point.
Lata 1960-1970 uznawane są za złoty wiek uniwersytetu dzięki olbrzymiemu wzrostowi studentów, udogodnień infrastruktury, wzrostowi budżetu i prestiżu. Rozkwit zawdzięcza się prezydentowi uczelni Charlesowi Odegaard piastującemu to stanowisko od 1958 do 1973. Rejestracja studentów w tym okresie z 16 000 wzrosła do 34 000 studentów, Okres ten, tak jak i w wielu innych uniwersytetach kraju, odznaczał się dużym wzrostem działalności studenckiej związanej z protestami przeciw wojnie w Wietnamie. Odegaard stworzył wizje budowania „społeczności uczonych” i co za tym idzie przekonał legislaturę Waszyngtonu by powiększyć nakłady finansowe na uczelnie. Dodatkowo, za sprawą waszyngtońskich senatorów Henry M. Jacksona i Warren G. Magnusona, uzyskał federalne pieniądze na prowadzenie badań w Uniwersytecie Waszyngtońskim. Od tego czasu UW jest największym odbiorca federalnych funduszy na badania w Stanach Zjednoczonych. Wzrost budżetu z 37 milionów w 1958 roku wzrósł do 400 milionów w 1973 oraz wybudowano 35 nowych budynków uniwersytetu.
W 1990 Uniwersytet otworzył nowe pomocnicze miasteczka uniwersyteckie Bothell i Tacoma. Początkowo, miasteczka te oferowały programy dla studentów pragnących ukończyć studia ze stopniem doktorskim, czyli po ukończeniu studiów zasadniczych. W 2006 zrezygnowano z tych planów i przyjęto pierwszych nowych studentów uniwersytetu.
Władze uczelni[edytuj | edytuj kod]
Aktualnym prezydentem University o Washington jest dr Mark Emmert, były kanclerz Stanowego Uniwersytetu Luizjana. Stanowisko objął 14 czerwca 2004 jako trzydziesty prezydent uniwersytetu.
Uniwersytet jest rządzony przez dziesięciu regentów, oraz jednego delegata studentów. Jego aktualnym regentem jest m.in. William H. Gates, ojciec Billa Gatesa. Zarząd studencki jest zrzeszony w Zrzeszeniu Studentów University of Washington (ASUW) a absolwenci w Studenckim Senacie Absolwentów i Profesjonalistów (GPSS).
Uniwersytet oferuje uzyskanie stopni licencjackie, magisterskie i doktorskie w swoich 140 wydziałach zorganizowanych w różnych collegach i szkołach:
|
|
Miasteczko uniwersyteckie[edytuj | edytuj kod]
Miasteczko uniwersyteckie UW, jest położone nad brzegami Union and Portage Bays z widokiem na Góry Kaskadowe na wschodzie i Góry Olimpijskie na zachodzie, gdzie znajduje się Park Narodowy Olympic. Widoki te można obejrzeć z Biblioteki Suzzallo, z której rozpościera się widok na górę wulkaniczną Mount Rainier po południowo-wschodniej stronie, a także na dziedziniec i jego japońskie wiśniowe drzewa z Yoshino.
Główne miasteczko uniwersyteckie graniczy na zachodzie z piętnastą Avenue N.E na północy z 45th Street, na wschodzie z Montlake Boulevard i na południu z Pacific Street. Wschodnie miasteczko uniwersyteckie rozciąga się na wschód od Montlake Boulevard do Laurelhurst i zajmuje tereny pomiędzy Pacific Street i Lake Washington Ship Canal. Tereny te wykorzystywane są do nauki gry w golfa oraz przez wydziały medyczne, oceanografii, rybołówstwa i Medycznego Centrum University of Washington.
Zachodnie miasteczko uniwersyteckie jest mniejsze i oddzielone od pozostałej części, położone na ulicach miasta pomiędzy 15 Avenue i 5 Międzystanową z Ship Canal a 41 Street. Droga uniwersytecka zwana powszechnie „The Ave” znajduje się w pobliżu i skupia całe życie uniwersyteckie studentów.
Najstarszym budynkiem w miasteczku uniwersyteckim jest Denny Hall. Został wybudowany w 1895 w francuskim renesansowym stylu, i został nazwany na cześć pionierów Seattle: Arthura A. i Mary Denny. Przez wiele lat był to główny budynek Uniewersytetu. Z pozostawionych materiałów budowlanych wybudowano obserwatorium Theodore Jacobsena, znajdujące się na północ od Denny Hall. Obecnie budynek jest rzadko używany i jest drugim pod względem wieku, budynkiem w kompleksie Uniwersytetu.
Po powstaniu kilku innych budynków wybudowanych bez konkretnego planu zagospodarowania, Rada Regentów postanowiła stworzyć taki plan. Pierwszą osobą która zaproponowała plan zagospodarowania i rozmieszczenia budynków był Charles Olmsted, pasierb sławnego architekta krajobrazu Frederick Law Olmsted. Jego propozycje nie zostały przyjęte. Zamiast tego został przyjęty plan stworzony na potrzeby światowej wystawy Expo 1909 zorganizowanej w Seattle pod nazwą Alaska-Yukon-Pacific Exposition. Autorem projektu był John C. Olmsted. Jego pomysłem było stworzenie osi głównej Uniwersytetu w niższym miasteczku uniwersyteckim. Oś przebiegała w kierunku południowo-wschodnim z widokiem na Mount Rainier. Obecnie większość budynków wydziału nauki i inżynierii jest położona według tej osi.
Po wystawie, Rada Regentów postanowiła opracować kolejny plan dotyczący połączenie rozbudowanego niższego miasteczka z oryginalnymi budynkami wyższego miasteczka uniwersyteckiego zawierającego Denny Hall. Plan opracowali miejscowi architekci Carl F. Gould i Charles H. Bebb a ich propozycję nazwano Planem Regentów. Projekt zakładał koncentracje budynków na osi północny wschód – południowy zachód. Wokół niej wybudowano m.in. wydziały sztuki. Oś łączyła się z osią niższego miasteczka uniwersyteckiego w otwartej przestrzeni pozostawionej po tymczasowych budynkach Expo. Tą przestrzeń wyłożono czerwoną cegłą a plac znany jest dzisiaj jako Czerwony Dziedziniec. Niektóre pozostawione budynki po wystawie zostały adoptowane przez Uniwersytet a jednym z nich jest Architecture Hall. Plan Bebba i Goulda komponował się pod względem stylu z gotyckim stylem Biblioteki Suzzallo.
W 1960 powstał nowy budynek znajdujący się w Planie Regentów, jednakże jego styl odbiegał od stylu pozostałych budynków. Również budynki administracyjne w wyższym miasteczku uniwersyteckim, budynki nauki i inżynierii w niższym miasteczku oraz nowe skrzydło Biblioteki Suzzallo, zostały zbudowane w modernistycznym stylu, tak jak unikatowy, szklany, otoczony murem budynek, w którym znajduje się doświadczalny reaktor jądrowy. Reaktor został otworzony w 1961. Od 2005 budynek ten jest rozbierany.
Ponowna próba, zharmonizowania przyszłych inwestycji budowlanych z dawnym Planem Regentów jest widoczny w najnowszych projektach Uniwersytetu. W 1990 otworzono skrzydło Kenneth Allen w centralnej bibliotece i nowe pomieszczenia medyczne, wydział nauki i budynki inżynierii. Znaczące dofinansowanie Uniwersytet otrzymał od fundacji Microsoft co-founders Paula Allena i Billa Gatesa, którzy mają silne związki rodzinne z Uniwersytetem. W 2000 został otwarty w północno-zachodniej części kampusu za 74 miliony dolarów Mary Gates Hall a we wrześniu 2003 Szkoła Prawna University of Washington. Za 90 milionów dolarów w Centrum Medycznym University of Washington otworzono pawilon chirurgii. W październiku 2003, Paul Allen, otworzył budynek informatyki i inżynierii za kwotę 72 milionów dolarów. W marcu 2006 H. Foege za kwotę 150 milionów dolarów otworzył budynek bioinżynierii i nauk genetycznych. Budynek został nazwany imieniem Billa Gatesa i byłego prezydenta Jimmy Cartera.
Większość ulic i głównych przejść w miasteczku uniwersyteckim ma nadane nazwy po hrabstwach stanu Waszyngton. Wyjątkiem jest Droga Pamięci (Memorial Way) i George Waszyngton Lane. Droga Pamięci została nazwana na cześć członków społeczności UW, która zginęła w I wojnie światowej oraz znajduje się na niej maszt z wygrawerowanymi w jego nasadzie, nazwiskami absolwentów UW, którzy zginęli w II wojnie światowej.
Innymi atrakcjami miasteczka jest Galeria Sztuki Henry’ego i Muzeum Przyrody i Kultury. Ciekawą atrakcją jest budynek Warren G. Magnuson Health Sciences Center, którego powierzchnia wynosi 5 740 200 metrów kwadratowych i jest drugim pod tym względem budynkiem w Stanach Zjednoczonych.
Sport na Uniwersytecie[edytuj | edytuj kod]
Na UW istnieją zespoły sportowe działające pod nazwą Washington Huskies, często również nazywane „Montlake” od nazwy jednej z ulic kampusu Montlake Boulevard. Maskotką uczelni został pies Husky, wybrany w 1922 roku. Zastąpił on „Sun Dodger” – abstrakcyjne określenie miejscowej pogody. Strój „Harry the Husky” występuje na wszystkich zawodach sportowych i specjalnych wydarzeniach wraz z żywym psem Alaskan Malamute, obecnie nazwanym „Duch”. Szkolnymi kolorami jest purpura i złoto. Barwy zostały zaadoptowane w 1892 w wyniku głosowania studentów.
Sportowe zespoły uczestniczą w National Collegiate Athletic Association’s Division I-A oraz w Pacific Ten Conference.
Na terenie miasteczka uniwersyteckiego znajduje się stadion Husky Stadium na którym rozgrywane są zawody lekkoatletyczne i mecze futbolowe, hala sportowa Bank of America Arena w Hec Edmundson Pavilion przeznaczona do koszykówki i siatkówki, Husky ballpark – do Baseballa, Husky Softball Stadium, Nordstrom Tennis Center (korty tenisowe), Dempsey Indoor z przeznaczeniem dla sportów lekkoatletycznych i futbolu oraz Conibear Shellhouse dla sportów wioślarskich. Na uczelni istnieje również zespół grających w Washington National Golf Club oraz drużyna pływacka ćwicząca w Weyerhaeuser Aquatic Center.
Futbol amerykański[edytuj | edytuj kod]
Reprezentacja piłkarska uniwersytetu zwyciężała w krajowych mistrzostwach w sezonie 1960 i 1991, dziewięciokrotnie zwyciężała ligę Rose Bowl Game i Orange Bowl. Od 1907 do 1917, drużyny piłkarskie Waszyngtonu były niepokonane w 63 kolejnych grach co jest rekordem w NCAA.
Koszykówka[edytuj | edytuj kod]
Zespół męskiej koszykówki nie odnosił wielkich sukcesów, choć w ostatnich latach jest widoczny postęp dzięki nowemu trenerowi Lorenzo Romar. Pod jego wodzą zespół doszedł do trzech turniejów NCAA (2004-2006). W grudniu 2005 roku drużyna odniosła osiemsetne zwycięstwo w Hec Edmundson Pawilon. W 2007 roku drużyna grała w Pac-10 Conference zajmując 7 miejsce.
Wioślarstwo[edytuj | edytuj kod]
Wioślarstwo ma na uczelni swoje tradycje sięgające 1901. Największy sukces odniosła w 1936 na letniej olimpiadzie w Berlinie zdobywając złoty medal pokonując Niemców i Włochów.
W 1958 załoga uniwersytecka zwyciężyła w mistrzostwach świata organizowanych w Moskwie, co było wielkim zaskoczeniem ponieważ jako pierwsza drużyna z zachodu zwyciężyła w zawodach organizowanych na terenach Związku Radzieckiego. Drużyna wioślarska otrzymała owacje na stojąco mimo trwającej zimnej wojny[2]
Obecnie drużyna z UW jest mistrzem kraju na 2007. Ogólnie team zdobył 12 międzynarodowych tytułów, 15 olimpijskich złotych medali, dwa srebrne i pięć brązowych. Zespoły żeńskie zdobyły 10 narodowych tytułów i dwa złote medale olimpijskie.
Inne dyscypliny sportowe[edytuj | edytuj kod]
W sezonie 2005-2006 kobiecy zespół siatkówki zdobył mistrzostwo kraju w NCAA i pierwszym zespołem w historii siatkówki, który w turnieju finałowym wygrał wszystkie sześć meczów nie tracąc ani jednego seta.
Indywidualnie, James Lepp był w 2005 został mistrzem kraju w golfie. Ryan Brown (800 metrów mężczyzn) i Amy Lia (1500 metrów kobiet) zwyciężyli w indywidualnych mistrzostwach lekkoatletycznych w 2006 w NCAA Track & Field Championships. Ryan Brown zwyciężył również w 2007 w NCAA Indoor Track & Field Championships
Prezydenci UW[edytuj | edytuj kod]
| Asa Shinn Mercer | 1861–1863 | |
| William Edward Barnard | 1863–1866 | |
| George Fred Whitworth | 1866–1867 | |
| John Henry Hall | 1869–1872 | |
| Eugene Kincaid Hill | 1872–1874 | |
| Mary W. (May) Thayer | 1874 | |
| George Fred Whitworth | 1874–1876 | |
| Alexander Jay Anderson | 1877–1882 | |
| Leonard Jackson Powell | 1882–1887 | |
| Thomas Milton Gatch | 1887–1895 | |
| Mark Walrod Harrington | 1895–1897 | |
| William Franklin Edwards | 1897 | |
| Charles Francis Reeves | 1897–1898 | |
| Frank Pierrepont Graves | 1898-1902 | |
| Thomas Franklin Kane | 1902–1914 | |
| Henry Landes | 1914–1915 | |
| Henry Suzzallo | 1915–1926 | |
| David Thomson | 1926–1927 | |
| Matthew Lyle Spencer | 1927–1933 | |
| Hugo Winkenwerder | 1933–1934 | |
| Lee Paul Sieg | 1934–1946 | |
| Raymond B. Allen | 1946–1951 | |
| H.P. (Dick) Everest | 1952 (Acting) | |
| Henry Schmitz | 1952–1958 | |
| Charles E. Odegaard | 1958–1973 | |
| Philip W. Cartwright | 1973–1974 | |
| John R. Hogness | 1974–1979 | |
| William P. Gerberding | 1979–1995 | |
| Richard L. McCormick | 1995–2002 | |
| Lee L. Huntsman | 2002–2003 2003–2004 |
|
| Mark A. Emmert | 2004– |
Absolwenci UW[edytuj | edytuj kod]
Laureaci Nobla[edytuj | edytuj kod]
- Linda B. Buck (BS 1975, BS 1975) – Nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny 2004
- George Hitchings (1927, 1928) – Nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny, 1988
- Martin Rodbell (PhD 1954) – Nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny, 1994
- George Stigler – Nagroda Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii, 1982
Laureaci nagrody Pulitzera[edytuj | edytuj kod]
- William Bolcom – Nagroda Pulitzera z Muzyki, 1988, kompozytor i pisarz trzykrotny zwycięzca Nagrody Grammy w 2006.
- Richard Eberhart – poezja, 1966.
- Timothy Egan (1981) – Nagroda Pulitzera dziennikarstwa w 2001.
- Ed Guthman – Nagroda Pulitzera dziennikarstwa
- David Horsey (1975) – Pulitzer Prize for Editorial Cartooning w 1999 i 2003
- Mike Luckovich (1982) – Pulitzer Prize for Editorial Cartooning w 1995
- Marilynne Robinson (1977) – Pulitzer Prize for Fiction w 2005
- Pozostali:[3]
Organizacje studenckie Uniwersytetu Waszyngtońskiego[edytuj | edytuj kod]
- Lista wszystkich obecnie[4]:
