University of Washington

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
University of Washington
Godło
Ilustracja
Pomnik Washingtona na dziedzińcu głównego kampusu Uniwersytetu
Dewiza łac. Lux sit
(Niech się stanie światłość)
Data założenia 1861
Państwo  Stany Zjednoczone
Stan  Waszyngton
Adres Seattle, Waszyngton
Liczba pracowników
• naukowych
16 174
5 803
Liczba studentów 30 790
Rektor Michael K. Young
Członkostwo Liga Bluszczowa,
NCAA,
Division I,
Pacific-12 Conference
Drużyna sportowa Washington Huskies
Położenie na mapie Waszyngtonu
Mapa lokalizacyjna Waszyngtonu
University of Washington
University of Washington
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
University of Washington
University of Washington
Ziemia47°39′21,3″N 122°18′11,3″W/47,655917 -122,303139

University of Washington, UW – publiczny uniwersytet badawczy w Seattle, w stanie Waszyngton, założony w 1861 roku.

Jest to największy uniwersytet w północno-zachodnim regionie Stanów Zjednoczonych i największy na Zachodnim Wybrzeżu. Główna siedziba Uniwersytetu Waszyngtońskiego znajduje się w Dzielnicy Uniwersyteckiej w Seattle oraz w dwóch miasteczkach uniwersyteckich: University of Washington at Tacoma i University of Washington at Bothell. W 2005 roku University of Washington miał budżet 996 mln dolarów[1] i był piątym pod względem budżetu uniwersytetem w USA. Jego fundusz inwestycyjno-dochodowy, tzw. endowment, wynosił w tym samym roku 3,1 mld dolarów.

Uniwersytet należy do Pacific Ten, odpowiednika Ligi Bluszczowej na wschodzie, czy Big Ten na Środkowym Zachodzie (Midwest).

Wiadomości ogólne[edytuj | edytuj kod]

UW jest największym odbiorcą, ze wszystkich uniwersytetów publicznych, badawczych zleceń federalnych, finansowanych przez rząd. Jest członkiem Stowarzyszenia Amerykańskich Uniwersytetów.

W roku studenckim 2006/2007 uniwersytet miał 40 216 studentów. Około 33% wszystkich studentów stanowią etniczne grupy mniejszości.

Biorąc pod uwagę wszystkie kierunki studiów, uniwersytet ukończyło ośmiu późniejszych laureatów Nagrody Nobla, 50 członków Narodowej Akademii Nauk, trzynastu członków Narodowej Akademia Inżynierii, 41 członków Narodowego Instytutu Medycznego, 47 członków Amerykańskiej Akademii Nauki i Sztuki.

Ogólnie, wydziały uniwersytetu zajmują 4. miejsce wśród publicznych instytucji pod względem ilości członków w narodowych akademiach oraz piąte miejsce pod względem nagród krajowych.

Biblioteka University of Washington należy do największych naukowych bibliotek Stanów Zjednoczonych i posiada 6,5 mln tomów oraz 7,5 mln mikrofilmów. Stowarzyszenie Bibliotekarskie zaszeregowało bibliotekę UW pomiędzy 5. a 15. miejscem najlepszych bibliotek w kraju w różnych kategoriach.

UW jest też głównym uniwersytetem uczestniczącym w programie telewizyjnym ResearchChannel, jedynego kanału TV w Stanach Zjednoczonych, poświęconego wyłącznie rozpowszechnianiu badań naukowych instytucji i organizacji badawczych. Aktualnie w programie ResearchChannel bierze udział 36 uniwersytetów, 15 organizacji badawczych i dwa badawcze centra korporacyjne oraz inne mniejsze instytucje badawcze. Uniwersytet posiada również własny program UWTV.

Aby promować możliwość nauki na Uniwersytecie osobom o niskich dochodach, w 2006 roku powstała inicjatywa „Husky Promise”. Program ten pozwala na studiowanie wszystkim osobom o średnich dochodach rocznych nie przekraczających 65% średnich dochodów na jednego mieszkańca w USA.

Uniwersytet na świecie[edytuj | edytuj kod]

W akademickim rankingu uniwersytetów na świecie University of Washington został sklasyfikowany w 2006 na 17. miejscu.

W Międzynarodowym Rankingu Uniwersyteckim G-Factor, gdzie głos mają studenci–internauci recenzujący poszczególne uniwersytety, UW zajął 7. miejsce na świecie.

Newsweek w 22. przeglądzie stu najlepszych uniwersytetów przyznał UW 5. miejsce wśród publicznych uniwersytetów badawczych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze Biblioteki Suzzallo

Seattle było jedną z kilku miejscowości, która pod koniec XIX wieku ubiegała się o prymat w nowo powstałym stanie Waszyngton. W 1854 roku gubernator Isaac Stevens polecił założenie uniwersytetu na terenie stanu. Kilku wybitnych mieszkańców Seattle widząc w tym szansę na nadanie miastu prestiżu, powzięło starania, aby uniwersytet powstał na terenie miasta. Początkowo komisja legislacyjna zdecydował o utworzeniu uniwersytetu w hrabstwie Lewis, jednakże przez problemy w znalezieniu ziemi pod przyszłą uczelnię, w 1858 roku decyzję zmieniono i utworzenie uniwersytetu zlecono miastu Seattle.

W 1861 roku rozpoczęto poszukiwania ziemi pod późniejsze miasteczko uniwersyteckie. Dzięki staraniom Arthura A. Denny’ego oraz dwóm innym darczyńcom, Edwardowi Landerowi i Charliemu Terry'emu, uczelnia otrzymała ziemię Denny’s Knoll w centrum Seattle.

Uniwersytet Waszyngtoński został oficjalnie otworzony 4 listopada 1861 roku, jako Terytorialny Uniwersytet Waszyngtonu. Następnego roku, legislatura formalnie zatwierdziła powstanie uczelni i założyła Radę Regentów. Szkoła początkowo zmagała się z różnymi kłopotami. W 1863 roku została zamknięta z powodu braku studentów, a w latach 1867 i 1876 z powodu braków funduszy. Od momentu, gdy stan Waszyngton przyłączył się do Unii w 1889 roku, miasto Seattle i Uniwersytet nabrały większego znaczenia. Napływ nowych studentów z 30 urósł do 300 rocznie i jednocześnie rozwijało się miasteczko uniwersyteckie. Specjalny komitet legislacyjny prowadzony przez absolwenta UW Edmonda Meany'ego postanowił znaleźć nowe, lepiej przystosowane do szybkiego wzrostu studentów, miejsce dla miasteczka uniwersyteckiego. Wybór padł na tereny przy Union Bay w północno-wschodniej części miasta. Komitet przeznaczył fundusze na jego zakup i infrastrukturę.

Kane Halle

Uniwersytet przeniósł się do nowego miasteczka w 1895 roku. Tereny starego miasteczka, pomimo prób, nie zostały sprzedane, lecz jedynie wydzierżawione. Teren ten do dziś jest własnością Uniwersytetu i obecnie znajduje się w centrum miasta, a dochody z jego dzierżawy sięgają kilku milionów dolarów rocznie.

W okresie obu wojen światowych kampusy były używane przez wojsko. W okresie międzywojennym miasteczko uniwersyteckie przeżywało szybki rozwój urbanistyczny. W 1916 roku wybudowano tzw. dziedziniec i rozbudowywano go do 1939 roku. Pierwsze dwa skrzydła Biblioteki Suzzallo zostały zbudowane w latach 1926 i 1935. Pod koniec II wojny światowej i po objęciu stanowiska prezydenta przez G.I. Billa, nastąpił dalszy rozwój uczelni. W 1946 roku otworzono wydział medyczny zwany dziś University of Washington Medical Center, który w rankingach U.S. News and World Report zajmuje miejsce w pierwszej dziesiątce najlepszych w kraju.

Na początku 1950 roku został założony wydział policyjny na University of Washington i obecnie znajduje się pod jurysdykcją miasteczka uniwersyteckiego z wyjątkiem apartamentów Radford Court w Sand Point.

Lata 1960–1970 uznawane są za złoty wiek Uniwersytetu dzięki olbrzymiemu wzrostowi liczby studentów, udogodnień infrastruktury, wzrostowi budżetu i prestiżu. Rozkwit nastąpił dzięki prezydentowi uczelni Charlesowi Odegaardowi piastującemu to stanowisko od 1958 do 1973 roku. Rejestracja studentów w tym okresie wzrosła z 16 do 34 tysięcy. Okres ten, jak w wielu innych uniwersytetach kraju, odznaczał się dużym wzrostem działalności studenckiej, związanej z protestami przeciw wojnie w Wietnamie. Odegaard stworzył wizję budowania „społeczności uczonych” i co za tym idzie przekonał legislaturę Waszyngtonu, aby powiększyć nakłady finansowe na uczelnie. Dodatkowo, za sprawą waszyngtońskich senatorów Henry'ego M. Jacksona i Warrena G. Magnusona, uzyskał federalne pieniądze na prowadzenie badań w Uniwersytecie. Od tego czasu UW jest największym odbiorcą federalnych funduszy na badania w Stanach Zjednoczonych. Wzrost budżetu z 37 mln w 1958 roku wzrósł do 400 mln w 1973 roku, wybudowano 35 nowych budynków uniwersytetu.

W 1990 roku Uniwersytet otworzył nowe pomocnicze miasteczka uniwersyteckie: Bothell i Tacoma. Początkowo, miasteczka te oferowały programy dla studentów pragnących ukończyć studia ze stopniem doktorskim, czyli po ukończeniu studiów zasadniczych. W 2006 roku zrezygnowano z tych planów i przyjęto pierwszych nowych studentów uniwersytetu.

Władze uczelni[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet jest rządzony przez dziesięciu regentów oraz jednego delegata studentów. Jego aktualnym regentem jest m.in. William H. Gates, ojciec Billa Gatesa. Zarząd studencki jest zrzeszony w Zrzeszeniu Studentów University of Washington (ASUW), a absolwenci w Studenckim Senacie Absolwentów i Profesjonalistów (GPSS).

Uniwersytet oferuje uzyskanie stopni licencjackich, magisterskich i doktorskich w 140 różnych jednostkach organizacyjnych:

  • College of Architecture and Urban Planning
  • College of Arts and Sciences
  • University of Washington Business School
  • School of Dentistry
  • College of Education
  • College of Engineering
  • College of Forestry Resources
  • The Graduate School
  • Information School
  • University of Washington, Szkoła Wyższa
  • Szkoła Medyczna
  • Szkoła Pielęgniarska
  • College Oceanografii i Rybołówstwa
  • School of Pharmacy
  • Daniel J. Evans School of Public affairs
  • Jackson School of International Studies
  • University of Washington School of Public Health and Community Medicine
  • School of Social Work

Miasteczko uniwersyteckie[edytuj | edytuj kod]

Panorama University of Washington widok z Allen Building

Miasteczko uniwersyteckie UW, jest położone nad brzegami Union and Portage Bays z widokiem na Góry Kaskadowe na wschodzie i Góry Olimpijskie na zachodzie, gdzie znajduje się Park Narodowy Olympic. Widoki te można obejrzeć z Biblioteki Suzzallo, z której rozpościera się widok na górę wulkaniczną Mount Rainier po południowo-wschodniej stronie, a także na dziedziniec i rosnące tam drzewa sakury z Yoshino.

Główne miasteczko uniwersyteckie graniczy na zachodzie z 15th Avenue N.E., na północy z 45th Street, na wschodzie z Montlake Boulevard i na południu z Pacific Street. Wschodnie miasteczko uniwersyteckie rozciąga się na wschód od Montlake Boulevard do Laurelhurst i zajmuje tereny pomiędzy Pacific Street i Lake Washington Ship Canal. Tereny te wykorzystywane są do nauki gry w golfa oraz przez wydziały medyczne, oceanografii, rybołówstwa i Medyczne Centrum University of Washington.

Zachodnie miasteczko uniwersyteckie jest mniejsze i oddzielone od pozostałej części, położone na ulicach miasta pomiędzy 15th Avenue i 5. Międzystanową z Ship Canal a 41 Street. Droga uniwersytecka zwana powszechnie „The Ave” znajduje się w pobliżu i skupia całe życie uniwersyteckie studentów.

Najstarszym budynkiem w miasteczku uniwersyteckim jest Denny Hall. Został wybudowany w 1895 roku we francuskim renesansowym stylu i został nazwany na cześć pionierów Seattle: Arthura A. i Mary Denny. Przez wiele lat był to główny budynek Uniwersytetu. Z pozostawionych materiałów budowlanych wybudowano obserwatorium Theodore'a Jacobsena, znajdujące się na północ od Denny Hall. Obecnie budynek jest rzadko używany i jest drugim pod względem wieku, budynkiem w kompleksie Uniwersytetu.

Aleja Wiśniowa na University of Washington

Po powstaniu kilku innych budynków wybudowanych bez konkretnego planu zagospodarowania, Rada Regentów postanowiła go stworzyć. Pierwszą osobą, która zaproponowała plan zagospodarowania i rozmieszczenia budynków był Charles Olmsted, pasierb sławnego architekta krajobrazu Fredericka Law'a Olmsteda. Jego propozycje nie zostały przyjęte. Zamiast tego został przyjęty plan stworzony na potrzeby światowej wystawy Expo 1909 zorganizowanej w Seattle pod nazwą Alaska-Yukon-Pacific Exposition. Autorem projektu był John C. Olmsted. Jego pomysłem było stworzenie osi głównej Uniwersytetu w niższym miasteczku uniwersyteckim. Oś przebiegała w kierunku południowo-wschodnim z widokiem na Mount Rainier. Obecnie większość budynków wydziału nauki i inżynierii jest położona wzdłuż tej osi.

Po wystawie, Rada Regentów postanowiła opracować kolejny plan dotyczący połączenia rozbudowanego niższego miasteczka z oryginalnymi budynkami wyższego miasteczka uniwersyteckiego, obejmującego Denny Hall. Plan opracowali miejscowi architekci Carl F. Gould i Charles H. Bebb, a ich propozycję nazwano Planem Regentów. Projekt zakładał koncentrację budynków na osi północny wschód – południowy zachód. Wokół niej wybudowano m.in. wydziały sztuki. Oś łączyła się z osią niższego miasteczka uniwersyteckiego w otwartej przestrzeni pozostawionej po tymczasowych budynkach Expo. Tą przestrzeń wyłożono czerwoną cegłą, a plac znany jest dzisiaj jako Czerwony Dziedziniec. Niektóre pozostawione budynki po wystawie zostały adoptowane przez Uniwersytet, jednym z nich jest Architecture Hall. Plan Bebba i Goulda komponował się pod względem stylu z gotyckim stylem Biblioteki Suzzallo.

W 1960 roku powstał nowy budynek znajdujący się w Planie Regentów, jednakże jego styl odbiegał od stylu pozostałych budynków. Również budynki administracyjne w wyższym miasteczku uniwersyteckim, budynki nauki i inżynierii w niższym miasteczku oraz nowe skrzydło Biblioteki Suzzallo, zostały zbudowane w modernistycznym stylu, tak jak unikatowy, szklany, otoczony murem budynek, w którym znajduje się doświadczalny reaktor jądrowy. Reaktor został otworzony w 1961 roku. Od 2005 roku budynek ten jest rozbierany.

Ponowna próba zharmonizowania przyszłych inwestycji budowlanych z dawnym Planem Regentów jest widoczna w najnowszych projektach Uniwersytetu. W 1990 roku otworzono skrzydło Kenneth Allen w centralnej bibliotece i nowe pomieszczenia medyczne, wydział nauki i budynki inżynierii. Znaczące dofinansowanie Uniwersytet otrzymał od fundacji Paula Allena i Billa Gatesa, którzy mają silne związki rodzinne z Uniwersytetem. W 2000 roku został otwarty w północno-zachodniej części kampusu za 74 mln dolarów Mary Gates Hall, a we wrześniu 2003 roku Szkoła Prawna. Za 90 mln dolarów w Centrum Medycznym otworzono pawilon chirurgii. W październiku 2003 roku Paul Allen otworzył budynek informatyki i inżynierii za kwotę 72 mln dolarów. W marcu 2006 roku H. Foege za kwotę 150 mln dolarów otworzył budynek bioinżynierii i nauk genetycznych. Budynek został nazwany imieniem Billa Gatesa i byłego prezydenta Jimmy'ego Cartera.

Większość ulic i głównych przejść w miasteczku uniwersyteckim ma nadane nazwy po hrabstwach stanu Waszyngton. Wyjątkiem jest Droga Pamięci (Memorial Way) i George Washington Lane. Droga Pamięci została nazwana na cześć członków społeczności UW, którzy zginęli w I wojnie światowej. Znajduje się na niej maszt z wygrawerowanymi w jego nasadzie nazwiskami absolwentów UW, którzy zginęli w II wojnie światowej.

Innymi atrakcjami miasteczka jest Galeria Sztuki Henry’ego i Muzeum Przyrody i Kultury. Ciekawą atrakcją jest budynek Warren G. Magnuson Health Sciences Center, którego powierzchnia wynosi 5 740 200 metrów kwadratowych i jest drugim pod tym względem budynkiem w Stanach Zjednoczonych.

Sport na Uniwersytecie[edytuj | edytuj kod]

Stadion Husky

Na UW istnieją zespoły sportowe działające pod nazwą Washington Huskies, często również nazywane „Montlake” od nazwy jednej z ulic kampusu Montlake Boulevard. Maskotką uczelni został pies Husky, wybrany w 1922 roku. Zastąpił on „Sun Dodger” – abstrakcyjne określenie miejscowej pogody. Strój „Harry the Husky” występuje na wszystkich zawodach sportowych i specjalnych wydarzeniach wraz z żywym psem Alaskan Malamute, obecnie nazwanym „Duch”. Szkolnymi kolorami jest purpura i złoto. Barwy zostały zaadoptowane w 1892 roku w wyniku głosowania studentów.

Sportowe zespoły uczestniczą w National Collegiate Athletic Association’s Division I-A oraz w Pacific Ten Conference.

Na terenie miasteczka uniwersyteckiego znajduje się stadion Husky Stadium, na którym rozgrywane są zawody lekkoatletyczne i mecze futbolowe, hala sportowa Bank of America Arena w Hec Edmundson Pavilion przeznaczona do koszykówki i siatkówki, Husky Ballpark – do Baseballa, Husky Softball Stadium, Nordstrom Tennis Center (korty tenisowe), Dempsey Indoor z przeznaczeniem dla sportów lekkoatletycznych i futbolu oraz Conibear Shellhouse dla sportów wioślarskich. Na uczelni istnieje również zespół grających w Washington National Golf Club oraz drużyna pływacka ćwicząca w Weyerhaeuser Aquatic Center.

Futbol amerykański[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja piłkarska uniwersytetu zwyciężała w krajowych mistrzostwach w sezonach 1960 i 1991, dziewięciokrotnie zwyciężała ligę Rose Bowl Game i Orange Bowl. Od 1907 do 1917, drużyny piłkarskie Waszyngtonu były niepokonane w 63 kolejnych grach, co jest rekordem w NCAA.

Koszykówka[edytuj | edytuj kod]

Zespół męskiej koszykówki nie odnosił wielkich sukcesów, choć w ostatnich latach jest widoczny postęp dzięki nowemu trenerowi, Lorenzo Romarowi. Pod jego wodzą zespół doszedł do trzech turniejów NCAA (2004-2006). W grudniu 2005 roku drużyna odniosła osiemsetne zwycięstwo w Hec Edmundson Pavilion. W 2007 roku drużyna grała w Pac-10 Conference zajmując 7. miejsce.

Wioślarstwo[edytuj | edytuj kod]

Wioślarstwo ma na uczelni swoje tradycje sięgające 1901 roku. Największy sukcesem był złoty medal „ósemki” w 1936 roku na letniej olimpiadzie w Berlinie, po pokonaniu Niemców i Włochów.

W 1958 roku załoga uniwersytecka zwyciężyła w mistrzostwach świata, organizowanych w Moskwie, co było wielkim zaskoczeniem, ponieważ jako pierwsza drużyna z Zachodu zwyciężyła w zawodach organizowanych na terenie Związku Radzieckiego. Drużyna wioślarska otrzymała owacje na stojąco mimo trwającej zimnej wojny[2]

Ogólnie team zdobył 12 międzynarodowych tytułów, 15 olimpijskich złotych medali, dwa srebrne i pięć brązowych. Zespoły żeńskie zdobyły 10 narodowych tytułów i dwa złote medale olimpijskie.

Inne dyscypliny sportowe[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2005–2006 kobiecy zespół siatkówki zdobył mistrzostwo kraju w NCAA i został pierwszym zespołem w historii siatkówki, który w turnieju finałowym wygrał wszystkie sześć meczów, nie tracąc ani jednego seta.

Indywidualnie, James Lepp został w 2005 roku mistrzem kraju w golfie. Ryan Brown (800 m mężczyzn) i Amy Lia (1500 m kobiet) zwyciężyli w indywidualnych mistrzostwach lekkoatletycznych w 2006 roku w NCAA Track & Field Championships. Ryan Brown zwyciężył również w 2007 roku w NCAA Indoor Track & Field Championships.

Prezydenci UW[edytuj | edytuj kod]

Asa Shinn Mercer 1861–1863
William Edward Barnard 1863–1866
George Fred Whitworth 1866–1867
John Henry Hall 1869–1872
Eugene Kincaid Hill 1872–1874
Mary W. (May) Thayer 1874
George Fred Whitworth 1874–1876
Alexander Jay Anderson 1877–1882
Leonard Jackson Powell 1882–1887
Thomas Milton Gatch 1887–1895
Mark Walrod Harrington 1895–1897
William Franklin Edwards 1897
Charles Francis Reeves 1897–1898
Frank Pierrepont Graves 1898-1902
Thomas Franklin Kane 1902–1914
Henry Landes 1914–1915
Henry Suzzallo 1915–1926
David Thomson 1926–1927
Matthew Lyle Spencer 1927–1933
Hugo Winkenwerder 1933–1934
Lee Paul Sieg 1934–1946
Raymond B. Allen 1946–1951
H.P. (Dick) Everest 1952 (Acting)
Henry Schmitz 1952–1958
Charles E. Odegaard 1958–1973
Philip W. Cartwright 1973–1974
John R. Hogness 1974–1979
William P. Gerberding 1979–1995
Richard L. McCormick 1995–2002
Lee L. Huntsman 2002–2003
2003–2004
Mark A. Emmert 2004–

Absolwenci UW[edytuj | edytuj kod]

Laureaci Nobla[edytuj | edytuj kod]

Laureaci nagrody Pulitzera[edytuj | edytuj kod]

Organizacje studenckie Uniwersytetu Waszyngtońskiego[edytuj | edytuj kod]

  • Lista wszystkich obecnie[4]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]