Uniwersytet Thammasat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Uniwersytet Thammasat
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
Thammasat University
Godło
Ilustracja
Główny budynek uniwersytetu
Dewiza Być najlepszym, być uczciwym, być głównym motorem społeczeństwa. (oficjalna)

Kocham Thammasat ponieważ Thammasat uczy mnie kochać ludzi. (nieoficjalna)

Data założenia 27 czerwca 1934
Państwo  Tajlandia
Adres Bangkok
Liczba pracowników 1505 (2007)[1]
Liczba studentów 33 422 (2007)[1]
Rektor Prof. Dr Somkit Lertpaithoon
Położenie na mapie Bangkoku
Mapa lokalizacyjna Bangkoku
Uniwersytet Thammasat
Uniwersytet Thammasat
Położenie na mapie Tajlandii
Mapa lokalizacyjna Tajlandii
Uniwersytet Thammasat
Uniwersytet Thammasat
Ziemia13°45′21,07″N 100°29′27,16″E/13,755853 100,490878
Strona internetowa

Uniwersytet Thammasat (taj. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์; RTGS Mahawitthayalai Thammasat, TU) – tajlandzki uniwersytet w Bangkoku. Druga co do wielkości instytucja szkolnictwa wyższego w kraju.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet Nauk Moralnych i Politycznych[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet oficjalnie został ustanowiony jako narodowy uniwersytet Tajlandii w dniu 27 czerwca 1934 r. Uczelnia została wtedy nazwana przez założyciela Pridi Banomyong, Uniwersytetem Nauk Moralnych i Politycznych[a]. Początkowo na pierwszym roku prawo i politologię studiowało 7094 studentów[2]. Mottem uczelni było „Nauczyć się kochać i cenić demokrację”. Jej nazwa została skrócona do obecnej przez Radę Rewolucyjną. Niemniej Uniwersytet Thammasat od zawsze był zaangażowany w politykę, a spośród jego absolwentów wywodzi się większość tajskich przywódców politycznych. Od swojego powstania Uniwersytet ewoluował od otwartego uniwersytetu nauczającego prawa i politologii do międzynarodowej, prestiżowej uczelni badawczej oferującej uzyskanie wszystkich poziomów stopni naukowych i będącej miejscem nowatorskich badań w szerokim spektrum dyscyplin naukowych. Od 1934 roku uniwersytet ukończyło ponad 300 tysięcy studentów[2].

Istnienie uczelni opiera się na szóstej zasadzie Khana Ratsadon[3] stwierdzającej, że rząd „musi zapewnić ludziom pełną edukację”, ponieważ ludziom „brak wykształcenia, które jest zarezerwowane dla rodziny królewskiej”[4]. Studenci pragnęli, by status Szkoły Prawa został podniesiony do rangi uniwersytetu, oraz by Uczelnia Thammasat wyodrębniła się z Uniwersytetu Chulalongkorn[3]. Nieruchomości Szkoły Prawa Uniwersytetu zostały przeniesione do Uniwersytetu Nauk Moralnych i Politycznych, a budynek starej Szkoły Prawa stał się głównym budynkiem Uniwersytetu Thammasat. Uczelnia przeniosła się do kampusu Tha Phrachan w 1935 roku.

We wczesnych latach istnienia uczelni, jej finansowanie nie opierało się na funduszach rządowych, ale na niskim czesnym pobieranym od studentów oraz odsetkach wypłacanych przez Bank Azji ds. Przemysłu i Handlu, w którym uczelnia posiadała 80% udziałów.

Pod przewodnictwem Pridi Banomyonga, uniwersytet stał się tajną siedzibą Ruchu Wolna Tajlandia – antyjapońskiego podziemia w czasie II wojny światowej. Kampus Uniwersytetu funkcjonował również jako obóz internowania dla cywilów alianckich, który był strzeżony przed nadużyciami ze strony japońskiego okupanta. Obóz internowania znajdował się w miejscu obecnych budynków uniwersyteckich.

Reforma[edytuj | edytuj kod]

Zamach stanu z 8 listopada 1947 oznaczał koniec pewnej ery. Pridi Banomyong opuścił kraj i udał się na wygnanie. W 1949 roku na Uniwersytecie Thammasat powstały Wydział Prawa, Wydział Nauk Politycznych, Wydział Handlu i Rachunkowości oraz Wydział Ekonomii. Uczelnia została zmuszona do sprzedaży swoich akcji w Banku Azji, a tym samym uzależnienia się od funduszy rządowych. Słowa i Politycznych zostały usunięte z jego nazwy, a Thammasat przestał być uniwersytetem otwartym. W 1952 r. uchwalono nową ustawę odnośnie uniwersytetu. W 1950 i 1960 powstały nowe wydziały: Wydział Administracji Społecznej, Wydział Dziennikarstwa i komunikacji masowej, Wydział Sztuk Wyzwolonych oraz Wydział Socjologii i Antropologii.

Krwawe protesty październikowe[edytuj | edytuj kod]

Pomnik Pamięci 6 października 1976 na terenie kampusu uniwersyteckiego

W 1973 r. Uniwersytet Thammasat stał się centrum ruchów protestacyjnych na rzecz demokracji, które to doprowadziły do krwawego powstania w dniu 14 października. Poprowadzenie przez studentów wielkiego tłumu sprawiło, że na Uniwersytecie aresztowano trzynastu protestujących prodemokratycznych działaczy studenckich. Protest trwał kilka dni, aż do krwawej konfrontacji, która miała miejsce pod Pomnikiem Demokracji. Kiedy przywódcy wojskowi Tajlandii uciekli na wygnanie, Sanya Dharmasakti, wtedy rektor Uniwersytetu Thammasat, został mianowany premierem Tajlandii.

Trzy lata później, 6 października 1976 miała miejsce masakra w kampusie Tha Phrachan. Wydarzenie rozpoczęło się od protestów przeciwko powrotowi do kraju, wygnanego w 1973 roku, dyktatora Thanoma Kittikachorna. Przemocy użyto po raz pierwszy 25 września, kiedy dwóch pracowników EGAT, którzy przekazywali literaturę protestacyjną firmowaną przez komunistów w Nakhon Pathom, zostało pobitych na śmierć, a ich ciała powieszono na ścianie. Doprowadziło to do pokojowych protestów grup pracowniczych, studentów i innych działaczy żądających wydalenia Kittikachorna.

4 października studenci wystawili na kampusie Thammasat sztukę, która miała udramatyzować akt powieszenia protestujących w Nakhon Pathom. Kilka gazet przedrukowało fotografie przedstawiające udawane powieszenie. Jednak jedno ze zdjęć aktorów zostało zretuszowane tak, by przypominał on księcia Vajiralongkorna, co oznaczało popełnienie przez studentów zbrodni obrazy majestatu. Policjanci i rozwścieczone prawicowe grupy paramilitarne natychmiast otoczyły Uniwersytet Thammasat. O świcie 6 października grupy policyjne i paramilitarne zaatakowały demonstrantów. Chaos trwał kilka godzin. Źródła prasowe podawały różną liczbę zabitych (od 43 do 46), jednak rzeczywista liczba ofiar może wynosić ponad stu zabitych i kilkuset rannych[5].

Wielu protestujących studentów uciekło skacząc do rzeki Menam, gdzie zostali uratowani przez sympatyków z Tajskiej Królewskiej Marynarki Wojennej.

Program dydaktyczny[edytuj | edytuj kod]

W 1960 roku uniwersytet zakończył swoją politykę „wolnego naboru” i stał się pierwszym uniwersytetem w Tajlandii, który od starających się o przyjęcie kandydatów wymaga zdania krajowych egzaminów wstępnych.

Obecnie Uniwersytet Thammasat oferuje ponad 245 programów akademickich na 23 różnych wydziałach i kolegiach znajdujących się w czterech kampusach[6]. Uniwersytet prowadzi 111 programów studiów I stopnia, 8 – programów studiów podyplomowych, 104 programy studiów II stopnia i 22 programy studiów III stopnia.

191 programów prowadzonych jest w języku tajskim, 24 – w języku angielskim, a 30 ma charakter międzynarodowy[7].

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

Widok na Kampus Tha Pra Chan

Uniwersytet prowadzi zajęcia na następujących wydziałach[6]:

Nauki społeczne i humanistyczne[edytuj | edytuj kod]

Nauki ścisłe i techniczne[edytuj | edytuj kod]

Nauki medyczne[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe statystyki[edytuj | edytuj kod]

Pracownicy uniwersytetu[edytuj | edytuj kod]

Liczba pracowników ogółem od stycznia 2010 wynosi 6458 osób[8].

Rodzaj pracy[8]
Charakter zatrudnienia Liczba pracowników Procent wszystkich
pracowników na uniwersytecie
Urzędnicy państwowi 2494 38,62%
Urzędnicy uniwersyteccy 1507 23,34%
Pracownicy uniwersyteccy 2457 38,04%


Pozycja zatrudnionych[8]
Pozycja Liczba pracowników Procent wszystkich
pracowników akademickich
Wykładowcy 1742 26,98%
Akademicki personel pomocniczy 1348 20,87%
Personel administracyjny 2327 36,03%
Pozostali pracownicy 1041 16,12%


Liczba studentów[edytuj | edytuj kod]

Studenci na Uniwersytecie Thammasat

Liczba absolwentów w roku akademickim 2008 wyniosła 7250[9]:

Stopień Liczba studentów Procent wszystkich
studentów na uniwersytecie
Studia licencjackie 4853 66,94%
Studia podyplomowe 202 2,79%
Studia magisterskie 2151 29,67%
Studia doktoranckie 44 0,61%

Studenci studiów w języku angielskim stanowili 4,98% (361 osób) wszystkich studentów, natomiast programów międzynarodowych – 7,52% (545 osób). Zatem studentów studiów w języku tajskim było w 2008 r. 6344 i stanowili oni 87,50% wszystkich osób kształcących się na Uniwersytecie Thammasat w 2008 r.[9]

Kampusy i budynki uniwersyteckie[edytuj | edytuj kod]

Akademiki Uniwersytetu Thammasat
Stacja kolejowa Uniwersytet Thammasat

Budynki uniwersyteckie znajdują się w następujących kampusach:

  • Tha Prachan Campus,
  • Rangsit Campus,
  • Pattaya Learning Resort,
  • Lampang Campus[10].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Oto wybrane najważniejsze czasopisma wydawane przez Uniwersytet Thammasat[11]:

  • Thammasat University. Academic Affairs Division. Thammasat University annual research and publications. . OCLC 696613428. 
  • Thammasat University. Department of English. Journal of English studies. , 2003-. ISSN 16858646. OCLC 779889890. 
  • Thammasat University. Planning Division. Academic activities in Thammasat University. , 1984-. OCLC 773218783. 
  • Thammasat University. Office of Internatioal Affairs. Thammasat kaleidoscope. , 2008-. ISSN 19061986. OCLC 779905919. 
  • Thammasat University. Students’ Union. Prachāchon. Wārasān Ongkān Naksu’ksā Mahawitthayālai Thammasat. . Bangkok: Krung Sayām. OCLC 416958341. 
  • Thammasat University. Wārāsan Thammasat phanāek sāman. . OCLC 416959296. 
  • Sirindhorn International Institute of Technology Thammasat University. Annual report. , 2000-. Pathum Thani: The Institute. OCLC 773249328. 
  • Faculty of Architecture, Thammasat University. 4+2 works and activities. , 2002-. Pathumthani: The Faculty. OCLC 779548751. 
  • Thammasat University. Undergradute bulletin. , 1991. OCLC 773248140. 
  • Thammasat University. Sirindhorn International Institute of Technology. Annual report academic year ... . Pathum Thani. OCLC 397885528. 
  • Economic Research and Training Center, Faculty of Economics, Thammasat University. International training program. Economic development with special reference to Thai economy. , 1994-1997. The Center. OCLC 773250678. 
  • Institute of East Asian Studies Thammasat University. The International Journal of East Asian Studies. , 2011-. Pathum Thani. ISSN 08576033. OCLC 860150771. 

Rektorzy[edytuj | edytuj kod]

Pomnik założyciela Uniwersytetu, Pridi Banomyong
  • Pridi Banomyong

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Taj. มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง; RTGS Mahawitthayalai Wicha Thammasat Lae Kan Mueang.
  2. คณะนิติศาสตร์.
  3. คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี.
  4. คณะรัฐศาสตร์.
  5. คณะเศรษฐศาสตร์.
  6. คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์.
  7. คณะศิลปศาสตร์.
  8. คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน.
  9. คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา.
  10. คณะศิลปกรรมศาสตร์.
  11. วิทยาลัยสหวิทยาการ.
  12. วิทยาลัยนานาชาติปรีดี พนมยงค์.
  13. สำนักบัณฑิตอาสาสมัคร.
  14. วิทยาลัยนวัตกรรม.
  15. คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
  16. สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร.
  17. คณะวิศวกรรมศาสตร์.
  18. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง.
  19. คณะแพทยศาสตร์.
  20. คณะเภสัชศาสตร์.
  21. คณะสหเวชศาสตร์.
  22. คณะทันตแพทยศาสตร์.
  23. คณะพยาบาลศาสตร์.
  24. คณะสาธารณสุขศาสตร์.
  25. วิทยาลัยแพทยศาสตร์นานาชาติ.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Thammasat University Annual Report 2008 (ang.). Thammasat University, 2008. [dostęp 2014-01-04].
  2. a b Thammasat University: Introduction (ang.). [dostęp 2014-01-05].
  3. a b Chanwit Kasetsiri, Michael Wright: Pridi Banomyong and Thammasat University. Thammasat University, 2000, s. 54-56. ISBN 974-572-764-4.
  4. Pridi Banomyong: Announcement of the People’s Party. T. 1. Chiang Mai: Silkworn Books, 1932, s. 70–72, seria: Pridi by Pridi: selected writings on life, politics, and economy. translated and introduced by Chris Baker and Pasuk Phongpaichit. ISBN 974-7551-35-7.
  5. Thongchai Winichakul. We Do Not Forget the 6 October. „The 1996 Commemoration of the October 1976 Massacre in Bangkok”, 2001 (ang.). 
  6. a b คณะ วิทยาลัย สถาบัน ศูนย์วิชาการ (taj.). [dostęp 2014-01-05].
  7. Degrees and Programs (ang.). [dostęp 2014-01-05].
  8. a b c Numbers of Staff (ang.). 01.2010. [dostęp 2014-01-05].
  9. a b Thammasat University: Graduates (ang.). 2009. [dostęp 2014-01-05].
  10. Thammasat University: Campuses (ang.). [dostęp 2014-01-05].
  11. Czasopisma TU w bazie Worldcat (ang.). [dostęp 2014-01-06].