Upcykling

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Upcykling – forma przetwarzania wtórnego odpadów, w wyniku którego powstają produkty o wartości wyższej, traktowane jako wartościowe surowce[1]. Proces ten pozwala zmniejszyć zarówno ilość odpadów, jak i ilość materiałów wykorzystywanych w produkcji pierwotnej.

Koncepcja upcyklingu jako przeciwieństwo downcyklingu (czyli przetworzenia surowców z jednoczesnym obniżeniem jakości materiału) została przedstawiona przez Riemanna Verlaga w publikacji Upcycling z 1999 roku.

Określenie to zostało rozpowszechnione przez Williama McDonough oraz Michaela Braungarta, autorów książki Cradle to Cradle: Remaking the Way We Make Things w 2002 roku.

Przykładem upcyklingu jest produkcja toreb z plandek samochodowych oraz bannerów reklamowych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Upcycling w produkcji spożywczej - z czym to się je? - Biznes/technologie, www.portalspozywczy.pl [dostęp 2018-01-25] (pol.).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]