Urobilinogen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Urobilinogen
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C33H44N4O6
Masa molowa 592,73 g/mol
Wygląd bezbarwne ciało stałe
Identyfikacja
Numer CAS 14684-37-8
PubChem 440784

Urobilinogen (sterkobilinogen) – organiczny związek chemiczny, pochodna bilirubiny, powstająca w świetle przewodu pokarmowego wskutek działania enzymów bakteryjnych. Część urobilinogenu ulega resorpcji przez błonę śluzową jelita i jest wydalana głównie z kwasem żółciowym przez wątrobę i w niewielkiej ilości z moczem przez nerki. Zwiększenie ilości urobilinogenu w surowicy i moczu występuje w chorobach wątroby, a także w przypadku krwawień do przewodu pokarmowego, gdy wskutek hemolizy powstają duże ilości bilirubiny.

Urobilinogen ulega w moczu przekształceniu do żółtego barwnika urobiliny, przez co nadaje mu barwę. Urobilinogen pozostający w świetle jelita (tzw. sterkobilinogen) ulega oksydacji, wskutek czego powstaje brązowy barwnik – sterkobilina[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Urobilinogen (HMDB04158) – karta metabolitu (ang.) w bazie Human Metabolome Database (HMDB).