Urokinaza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Urokinaza (EC 3.4.21.73[1]) – enzym należący do podklasy proteaz serynowych; katalizujący przemianę plazminogenu w plazminę; syntetyzowany w nerkach[2].

Aktywacja plazminy wywołuje kaskadę proteolityczną, która w zależności od lokalizacji bierze udział w trombolizie lub degradacji macierzy pozakomórkowej. Z tego powodu urokinaza ma znaczenie dla chorób naczyniowych oraz nowotworów.

Urokinazę wyizolowano po raz pierwszy z ludzkiego moczu, ale jest ona obecna fizjologicznie również w innych miejscach ustroju: krwi i macierzy pozakomórkowej.

Urokinaza i nowotwory[edytuj | edytuj kod]

Odkryto związek pomiędzy podniesioną ekspresją genu urokinazy i kilku innych składników układu aktywacji plazminogenu, a stopniem złośliwości nowotworu.

Zastosowania kliniczne[edytuj | edytuj kod]

Urokinaza jest stosowana jako środek trombolityczny w leczeniu masywnej zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, zawale serca oraz przy wykrzepieniu w dożylnych lub dializacyjnych kaniulach. Ostatnio tkankowy aktywator plazminogenu zastąpił urokinazę w trombolitycznym leczeniu zawału.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Numer EC 3.4.21.73 w bazie Enzyme nomenclature database
  2. Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała: Fizjologia zwierząt : podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów: praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005, s. 270-272. ISBN 83-09-01792-8.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.