Ursus C-385

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ursus C-385
Ursus C-385
Producent Ursus
Okres produkcji 1969–1983[1]
Miejsce produkcji  Polska, Warszawa-Ursus
Następca Ursus 902
Dane techniczne
Silniki Z-7501, 55,8 kW (76 KM)
Skrzynia biegów 16 + 8 (do tyłu) 2*(2+1)*4
Masa własna 3525 kg
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Zetor 8011
Pokrewne Ursus 1201

Ursus C-385 – ciężki ciągnik rolniczy produkcji zakładów Ursus w Warszawie, konstrukcja Polsko-Czechosłowackiego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Ciągników w Brnie.

Historia modelu[edytuj | edytuj kod]

Produkowane przed opracowaniem tego modelu w zakładach Ursus ciągniki miały zbyt małą moc do obsłużenia dużych połaci ziemi. W ramach współpracy Polski i Czechosłowacji, w pierwszej połowie lat sześćdziesiątych, działający w Brnie Polsko-Czechosłowacki Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Ciągników powstały na mocy umowy z dnia 7.04.1962 r. pomiędzy rządami PRL i CSRS rozpoczął prace konstrukcyjne nad ciągnikiem ciężkim pod kierownictwem Czesława Sławskiego. Produkcja ciągników ciężkich odbywała się na zasadzie kooperacji. Strona polska produkowała tylny most(w wydzielonym miejscu hali nr 67 w ZM Ursus), podnośnik hydrauliczny (Archimedes Wrocław), oś przednią nienapędzaną, które w ramach współpracy wysyłała do Czechosłowacji skąd otrzymywała skrzynię biegów(Závod 02 n.p. PRAGA v Lounech), silnik z osprzętem (Zetor Brno), zbiornik paliwa, przednią oś napędzaną. Z okazji uruchomienia produkcji seryjnej ciągnika C-385 w lipcu 1969 roku w hali nr 67 fabrykę wizytował I Sekretarz PZPR – Władysław Gomułka i przybyły z przyjacielską wizytą bułgarski przywódca – Todor Żiwkow[2][3]. 2 listopada 1970 r. został wyprodukowany pięćsetny ciągnik C-385 zaś 15 marca 1971 r. - tysięczny.

Ciągnik przeszedł większą modernizację w 1973 roku[4], wdrożoną do produkcji seryjnej w 1975, zmieniono wówczas silnik Z 7501 na Z 8001, zwiększając moc silnika z 76 KM do 82 KM. Wprowadzono skrzynię biegów umożliwiającą montaż przedniego napędu, wprowadzono wersję ciągnika z przednim napędem oznaczaną C-385A. Wdrożono produkcję silnika 6-cio cylindrowego, który instalowano w ciągnikach z oznaczeniem Ursus 1201/Ursus 1204. Wdrażając zmiany w 1976 roku rozpoczęto produkcję wersji z turbodoładowanym silnikiem o mocy 100 KM (C-385 turbo)[1].

Fabrykę opuściło 9 559 egzemplarzy tych ciągników, głównie wersji podstawowej. Analogicznym modelem był czechosłowacki Zetor 8011.

Ciągnik ten dał początek serii ciągników ciężkich 4 i 6 cylindrowych, bez doładowania i z doładowaniem, z napędem na 2 albo 4 koła (7 modeli).

Na początku lat 80. dokonano kolejnej modyfikacji zmieniając jednocześnie oznaczenia ciągników. Oznaczenie podstawowego C-385 zmieniono na URSUS 902.

URSUS C-385A[edytuj | edytuj kod]

Po modernizacji 1973 ciągniki z przednim napędem były określane jako URSUS C-385A. Ciągniki te mogły być wyposażone w turbodoładowanie silnika. Ciągniki mogły różnić się wyposażeniem, szczególnie ciągniki eksportowane były dostosowane do wymagań odbiorcy.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Parametry techniczne ciągników produkowanych w latach 1975 - 1983[5]

Parametr C-385 C-385 Turbo 1201 1201 Turbo 1204 1204 Turbo
Początek produkcji wersji 1975 1976 1974 1979 1974 1979
Liczba cylindrów 4 6
Doładowanie nie tak nie tak nie tak
Pojemność skokowa 4562 6842
Moc w kW 57 71 85 112 85 112
Liczba napędzanych kół 2 2/4 2 2 4 4

Dane po modyfikacji 1973 wdrażane w latach 1974-1976 zamieszczono po "/".

  • klasa ciągnika: 1,4

Silnik:

  • typ Z-8001 / Z-7501, wysokoprężny, chłodzony cieczą
  • moc znamionowa 55,8 kW (76 KM) / 60 kW (82 KM)
  • max. moment obrotowy 260 Nm przy 1500 obr./min /268 Nm
  • liczba cylindrów: 4
  • pojemność: 4562 cm³

Układ napędowy:

  • sprzęgło cierne suche, jednotarczowe
  • skrzynia przekładniowa niesynchronizowana z reduktorem i dwustopniowym wzmacniaczem momentu
  • całkowita liczba biegów przód/tył: 16/8
  • układ biegów 2*(2+1)*4
  • mechanizm różnicowy blokowany mechanicznie

Układ zmiany biegów składa się z 3 skrzyń biegów:

  • Załączany hamulcem pasowym sterowanym hydraulicznie wzmacniaczem momentu obrotowego. Sterowanej dźwignią przy kierownicy.
  • Trójbiegowej skrzyni: biegi polowe, drogowe, wsteczne. Sterowanej drążkiem z lewej strony siedziska kierowcy lub przed siedziskiem.
  • Czterobiegowej skrzyni: 1, 2, 3, 4. Sterowanej drążkiem z prawej strony siedziska kierowcy.

Układy jezdne:

  • oś przednia nienapędzana sztywna, uchylna z resorowaniem przy kołach, po modyfikacji możliwa przednia oś napędzana, uchylna, nieresorowana
  • mechanizm kierowniczy: śrubowo-kulkowy wspomagany hydraulicznie
  • hamulec zasadniczy: tarczowy, hydrauliczny
  • prędkość jazdy: 2,37 - 24,68 km/h, przy ogumieniu tylnym 16,9-34
  • układ pneumatyczny hamowania przyczep

Układy agregowania

  • pompa hydrauliczna o wydajności 31 l/min / 36 l/min
  • regulacja podnośnika: siłowa, pozycyjna, mieszana, ciśnieniowa
  • TUZ kat. II wg ISO
  • udźwig na końcach ramion 1700 kg / 2350 kg
  • WOM tylny zależny i niezależny 540 i 1000 obr/min
  • masa ciągnika suchego z kabiną, bez obciążników 3525 kg / 4040 kg

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]