Urszula Dudziak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Urszula Dudziak
Ilustracja
Urszula Dudziak (2021)
Imię i nazwisko Urszula Bogumiła Dudziak
Pseudonim Urszula May, Dorota Cedro, Ulla
Data i miejsce urodzenia 22 października 1943
Straconka, Bielsko-Biała
Instrumenty mikser
Typ głosu sopran koloraturowy[1]
Gatunki jazz, pop
Zawód piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów, pisarka, youtuberka
Aktywność od 1958
Wydawnictwo Kayax i MTJ, dawniej Columbia, Arista, Inner City(ang.), Selles, Polonia, Pop Eye, CTI Records(ang.), Polskie Nagrania „Muza”, In+Out, EMI, Pronit
Zespoły
Vocal Summit
Urbaniak’s Orchestra
Vienna Art Orchestra(ang.)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Odznaka honorowa za Zasługi dla Województwa Lubuskiego
Strona internetowa
Urszula Dudziak
Małżeństwo Bogdan Tłomiński (do 2013), Benght Dahllof (1993–2013), Michał Urbaniak (1967–1987)
Partner Jerzy Kosiński (1987–1991)
Dzieci Mika Urbaniak, Katarzyna Urbaniak
Krewni i powinowaci Rodzeństwo: Leszek Dudziak, Danuta Dudziak

Urszula Bogumiła Dudziak (ur. 22 października 1943 w Straconce) – polska piosenkarka jazzowa, kompozytorka i autorka tekstów[2], pisarka[3], od 2017 również youtuberka[4].

Nagrała ponad 50 albumów studyjnych[5]. Współpracowała z artystami, takimi jak Pectus, Voo Voo, Ryszard Rynkowski czy Reni Jusis[6], a także z zagranicznymi wykonawcami, takimi jak m.in. Bobby McFerrin, Sting czy Flora Purim[5].

Dzieciństwo i rodzina[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się we wsi Straconka, która obecnie jest dzielnicą Bielska-Białej[5]. Jej starszy brat Leszek Dudziak był perkusistą jazzowym, znanym ze współpracy z Krzysztofem Komedą[7][8]. Ma też młodszą o sześć lat siostrę Danutę[9]. Mając dwa lata[10], przeniosła się z rodzicami do Gubina. Następnie mieszkała również w Nowej Soli[11], Zielonej Górze[11] i Warszawie[12].

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

W dzieciństwie uczyła się gry na akordeonie i pianinie[5][9]. Należała do harcerstwa, wówczas śpiewała piosenki patriotyczne, ludowe i czardasze[9], ponadto sięgała po repertuar polskich artystek popowych, takich jak Maria Koterbska, Sława Przybylska, Hanna Rek i Ludmiła Jakubczak[9].

W wieku 14 lat usłyszała w radiu utwór Elli Fitzgerald, dzięki której zainteresowała się jazzem[5][13]. Początkowo śpiewała razem z amatorskimi zespołami z Zielonej Góry[14].

Lata 50. i 60. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Początkowo śpiewała i nagrywała z orkiestrą Edwarda Czernego[5]. W 1958, w wieku 15 lat, przystąpiła do zespołu Krzysztofa Komedy[5][9] występując z nim po raz pierwszy w Klubie Hybrydy[5]. Nagrała z nim piosenkę „Nie jest źle”[15][16].

Nagrywała też pierwsze piosenki dla Polskiego Radia, w tym np. utwór „Pójdę wszędzie z tobą”[17]. W tym okresie przez jakiś czas występowała pod pseudonimami „Urszula May” i „Dorota Cedro”[18]. W 1963 Agnieszka Osiecka i Jan „Ptaszyn” Wróblewski napisali dla niej w 1963 piosenkę „Ulice wielkich miast”[15][19]. Kompozycja znalazła się na albumie osieckiej pt. Pięć oceanów[20]. W czerwcu 1963 za wykonanie piosenek „Nie jest źle” i „Ulice wielkich miast” otrzymała wyróżnienie na 1. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu[21].

Od 1964 współpracowała z Michałem Urbaniakiem, z którym w 1967 wzięła ślub[5][17]. W latach 1969–1972 brała udział w Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym Jazz Jamboree w Warszawie[14].

Lata 70. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

W 1971 zafascynowała się muzyką wykorzystującą elektroniczne przetworniki głosu. Wówczas podjęła decyzję o śpiewaniu bez zwracania uwagi na tekst, lecz wyłącznie na dźwięki[13]. Namówił ją do tego również ówczesny mąż, Michał Urbaniak[5]. Sama użyła po raz pierwszy takiej techniki przy nagrywaniu swojej debiutanckiej płyty długogrającej pt. Newborn Light (wydanej w 1972 w Szwajcarii i 1974 w Stanach Zjednoczonych[15]), zrealizowanej w duecie z Adamem Makowiczem[17][22]. Album ten dostał 5/5 gwiazdek od prestiżowego amerykańskiego magazynu DownBeat(ang.)[15]. W 1973 ukazał się w Niemczech album Michała Urbaniaka, Urszuli Dudziak, Tomasza Stańko i Attilego Zollera(węg.) pt. We’ll Remember Komeda. W 1976 ten sam album ukazał się w USA pod tytułem Tribute to Komeda[15].

Urszula Dudziak i Michał Urbaniak występujący w Nowym Jorku w 1974

W 1973 wraz z mężem wyjechała do Stanów Zjednoczonych do Manhattanu, dzielnicy Nowego Jorku[12]. Uczestniczyła tam w przedsięwzięciach artystycznych Michała Urbaniaka. Występowała wtedy jako One Woman Show[14]; śpiewała m.in. na Newport Jazz Festival, czy w Carnegie Hall[23].

W 1975 wydała trzeci i zarazem swój pierwszy autorski album Urszula[24]. Ukazał się w 1975 w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Brazylii i Meksyku, a w 1976 – w Wenezueli i we Włoszech. Na rynku europejskim album pojawił się dopiero w 2011. Oprócz utworu „Just the Way You Are” na krążku nie znalazł się żaden tekst, jedynie przetworniki głosu[15]. Znalazł się w liście 1000 najpopularniejszych albumów z 1975 według serwisu Rate Your Music[25]. Z tego też albumu pochodzi najpopularniejszy utwór Dudziak – „Papaya[26].

Wydana w 1977 płyta Midnight Rain była drugim autorskim albumem Urszuli Dudziak[15][27]. W tym samym roku wystąpiła na krążku Michal Urbaniak’s Fusion - Smiles Ahead swojego ówczesnego męża. Rok później wydana została kolejna płyta Urbaniaka z udziałem artystki: Heritage[15].

W 1979 opublikowała swój piąty album muzyczny pt. Future Talk. Zawierał muzykę jazz-rockową i free-jazzową. W tym samym roku popularny magazyn „Los Angeles Times” mianował Urszulę Dudziak Piosenkarką Roku[15].

Lata 80. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

W 1981 została członkinią międzynarodowego zespołu Vocal Summit (w składzie: Urszula Dudziak, Bobby McFerrin, Janne Lee, Jay Clayton(ang.) oraz Lauren Newton(ang.))[5][28]. Wraz z Jerzym Kosińskim przygotowała autobiograficzny program muzyczny Future Talk (promujący album Future Talk), z którym koncertowała po większości krajów Europy oraz spektakl The Nature Is Leaving Us[5].

W latach 80. nagrała kolejne osiem albumów muzycznych: Magic Lady (In and Out) (1980)[29], Solo's, Duo's And Trio's (1982)[30], Sorrow Is Not Forever-Love Is: Vocal Summit (jako zespół Vocal Summit) (1982)[29], Ulla (1982)[29], Sorrow Is Not Forever...But Love Is (1983)[29], Percussion Summit (1984)[30], High Horse (1984)[29][30] oraz Serenata (1989)[30]. Najpopularniejszymi z nich okazały się Ulla[31][32] oraz Sorrow Is Not Forever-Love Is: Vocal Summit[29]. Do 1985 współpracowała m.in. z orkiestrą Gila Evansa, zespołem Archiego Sheppa, Chico Freemanem(ang.), Florą Purim, czy Vienna Art Orchestra(ang.)[14].

W 1985 po 13–letniej nieobecności wróciła do Polski[21] i wystąpiła w duecie z Bobbym McFerrinem na festiwalu Jazz Jamboree w Warszawie[33]. Po powrocie do Polski podjęła współpracę z Grażyną Auguścik, z którą koncertuje w Polsce i Stanach Zjednoczonych[34].

Także w 1985 wzięła rozwód z Michałem Urbaniakiem. Jak sama komentuje: została „wokalistką jazzową z Polski, z dwojgiem małych dzieci, bez pieniędzy”[15]. Po rozstaniu w 1986 przez pół roku pracowała w nowojorskiej firmie sprzedającej wzmacniacze do gitar elektrycznych marki SovTech[35][36]. Ponadto dorabiała na życie, pracując jako akwizytorka firmy MCI Inc. i kelnerka w firmie cateringowej[36].

Lata 90. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

W latach 90. śpiewała w zespole Walk Away[37], z którym koncertowała po kraju i wystąpiła m.in. na Jazz Jamboree w 1992[35]. Kontynuowała też karierę solową i koncertowała po Europie z programem „Future Talk”[38].

W 1991 roku przez Telewizję Polską zrealizowany został film biograficzny o Urszuli Dudziak pt. Ursula’s Story. Reżyserką została Danuta Beata Postnikoff[14].

Urszula Dudziak na spotkaniu promocyjnym autobiografii (2012)

XXI wiek[edytuj | edytuj kod]

W 2005 została uhonorowana Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[34].

W 2007 jej singel „Papaya” z 1976 stała się hitem na Filipinach, w Azji i Ameryce Południowej, gdzie dodano do niej charakterystyczny taniec „Papaya Dance[39][40][41]. Utwór na nowo odkrył prezenter radiowy z Filipin. W 2008 o sukcesie „Papai” i tańca „Papaya Dance” informowała amerykańska stacja telewizyjna ABC w programie Good Morning America[42]. „Papayę” tańczyła m.in. armia filipińska podczas przerwy w musztrze[41].

W 2007 otrzymała Odznakę Honorową za Zasługi dla Województwa Lubuskiego[43] oraz Perłę Honorową Polskiej Gospodarki w kategorii „kultura”[44]. W 2008 odebrała nagrodę TVP Polonia na 45. KFPP w Opolu[21]. W 2009 została uhonorowana Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[45]. W 2010 znalazła się na trzecim miejscu w plebiscycie 50 najlepszych wokalistek sporządzonym przez miesięcznik „Machina[46]. W 2011 była mentorką chóru z Zielonej Góry w pierwszej edycji Bitwy na głosy, w której zajęła drugie miejsce w finale. W 2012 ukazała się autobiografia Dudziak pt. Wyśpiewam Wam wszystko. 17 sierpnia 2013 wystąpiła z zespołem na koncercie McFerrin+ w ramach projektu Solidarity of Arts. Wystąpiła w duecie z gospodarzem, Bobby McFerrinem. Tego dnia nastąpiło odsłonięcie odcisku jej dłoni w Alei Gwiazd w Gdańsku. Uczestniczyła również w poprzedniej edycji festiwalu – Stańko+, śpiewając utwór Krzysztofa Komedy Kołysanka Rosemary.

Urszula Dudziak w 2021 roku

W 2017 odebrała Fryderyka w kategorii „Muzyka jazzowa” za całokształt twórczości[47]. W 2018 ukazała się druga autobiografia Dudziak pt. Wyśpiewam Wam więcej, będąca uzupełnieniem jej debiutanckiej książki z 2012. W 2019 była trenerką w pierwszej edycji The Voice Senior i zagrała gościnnie w filmie Jak zostać gwiazdą. W maju 2020, w trakcie trwania pandemii COVID-19 wzięła udział w akcji #hot16challenge2, promującej zbiórkę funduszy na rzecz personelu medycznego. Jesienią była trenerką w jedenastej edycji The Voice of Poland[48].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urszula Dudziak z córką, Miką Urbaniak (2021)

Od 1967 przez blisko 20 lat była żoną Michała Urbaniaka[49][50], z którym ma dwie córki: Katarzynę (która studiowała w Nowym Jorku nauki humanistyczne) i Mikę[51]. Zostawił on jednak Urszulę Dudziak dla Liliany Komorowskiej[41]. Po rozwodzie przez cztery lata była związana z pisarzem Jerzym Kosińskim, któremu dedykowała album Malowany ptak[52]. W 1991 roku artysta popełnił samobójstwo[41]. W 1993 wyszła za szwedzkiego kapitana żeglugi Benghta Dahllofa[53], z którym rozwiodła się. Od 2013 jest związana z Bogdanem Tłomińskim, kapitanem żeglugi wielkiej[10][41].

Urszula Dudziak na Festiwalu „Łódź Czterech Kultur” w 2012

W 2008 zdiagnozowano u niej złośliwego raka piersi[10][41]. Przeszła mastektomię, wskutek której usunięto jej lewą pierś[10]. Nie miała nawrotów choroby[41].

Ma domy m.in. w Nowym Jorku (na Manhattanie), Szwecji i Warszawie[54].

Wraz z Boganem Tłomińskim mieszka w małej wsi obok Podlasia. Posiadają tam dom z bali[55].

Styl muzyczny i wizerunek[edytuj | edytuj kod]

Urszula Dudziak występująca w 2010 roku

W twórczości Urszuli Dudziak przeważa muzyka jazzowa[56]. Dysponuje szeroką skalą głosu[56]. Od 1971 śpiewa w większości wykorzystując elektroniczne przetworniki głosu[13].

Wielokrotnie była opisywana jako kobieta żywiołowa i energetyczna[57][58][59][60]; posiadająca dużo optymizmu i radości[61][62].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

  • Urbaniak's Orchestra – Urbaniak's Orchestra (1968, Atlas Records)[63]
  • Michał Urbaniak, Tomasz Stańko, Attila Zoller, Urszula Dudziak – We'll Remember Komeda (1973, MPS Records)[64]
  • Michał Urbaniak Constellation – In Concert (1973, Polskie Nagrania Muza)[65]
  • Urszula Dudziak – Newborn Light (1974, Columbia Records)[66]
  • Urszula Dudziak – Urszula (1975, Arista Records)[67]
  • Urszula Dudziak – Midnight Rain (1977, Arista Records)[68]
  • Michal Urbaniak's Fusion Feat. Urszula Dudziak – Heritage (1978, MPS Records)[69]
  • Urszula Dudziak – Future Talk (1979, Inner City Records)[70]
  • Urszula Dudziak – Ulla (1982, Pop Eye)[71]
  • Lauren Newton, Urszula Dudziak, Jeanne Lee, Jay Clayton, Bobby McFerrinSorrow Is Not Forever-Love Is Vocal Summit (1983, Moers Music)[72]
  • Urszula Dudziak – Sorrow Is Not Forever... But Love Is (1983, Keytone)[73]
  • Urszula Dudziak & Walk AwayMagic Lady (1989, Polskie Nagrania Muza)[74]
  • Walkaway With Urszula Dudziak – Live At Warsaw Jazz Festival 1991 (1993, Jazzmen)[75]
  • Urszula Dudziak & Grażyna AuguścikKolędy (1996, Voice Magic Records)[76]
  • Urszula Dudziak – Malowany ptak (1997, Polonia Records)[77]
  • Grażyna Auguścik & Urszula Dudziak – To I Hola (2000, Selles Records)[78]
  • Michał Urbaniak, Urszula Dudziak, Mika UrbaniakŻycie Pisane Na Orkiestrę (2001, UBX Records)[79]
  • Urszula Dudziak – Forever Green / Zawsze Zielona (2008, Green Town Of Jazz)[80]
  • Urszula Dudziak – Super Band Live At Jazz Cafe Live (2009, EMI)[81]złota płyta[82]
  • Agnieszka Szczepaniak Feat. Justyna Steczkowska & Urszula Dudziak – aleSZOPKA (2011, Polskie Radio)[83]
  • Michał Urbaniak, Urszula Dudziak – Smiles Ahead (2012, UBX Records)[84]
  • Urszula Dudziak – Wszystko Gra (2013, Kayax)[85]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1980 – Papaya, czyli Skąd się biorą dziewczynki – bohaterka filmu, muzyka
  • 1982 – Percussion Summit – udział w filmie
  • 1983 – Vocal Summit – udział w filmie
  • 1995 – Malowany chłopiec – muzyka
  • 1985 – Urszula Dudziak – waga – bohaterka filmu
  • 2000 – Ponad tęczą – muzyka
  • 2001 – Eden – wykonanie muzyki (wokaliza)
  • 2002 – Zielona karta – muzyka, wykonanie piosenek
  • 2005 – Panna młoda – muzyka
  • 2007 – Wiersz na Manhattanie – bohaterka filmu
  • 2007 – Niania jako ona sama
  • 2008 – Urszula Dudziak: Życie jest piękne – film dokumentalny o niej samej
  • 2010 – Stacja jako ona sama
  • 2020 – Jak zostać gwiazdą? jako ona sama

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Wydawnictwo Data wydania ISBN Źr.
2012 Wyśpiewam Wam wszystko Kayax 12 czerwca 2012 ISBN 978-83-927811-5-8 [86]
2018 Wyśpiewam Wam więcej Agora 17 października 2018 ISBN 978-83-268-2728-0 [87]

Nagrody, odznaczenia i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dudziak 2018 ↓, s. 88.
  2. Urszula Dudziak, Discogs [dostęp 2021-08-02] (ang.).
  3. Zapraszamy na 17 Spotkanie Kobiet z Urszulą Dudziak - Legnica - Oficjalny Portal Miasta, portal.legnica.eu [dostęp 2021-08-03] (pol.).
  4. Urszula Dudziak, www.youtube.com [dostęp 2021-08-02], Sekcja "Statystyki".
  5. a b c d e f g h i j k l Urszula Dudziak | Życie i twórczość | Artysta, Culture.pl [dostęp 2021-08-02] (pol.).
  6. Autorzy / Urszula Dudziak – TIDAL, listen.tidal.com [dostęp 2021-08-02] (ang.).
  7. Joanna Leszczyńska: Urszula Dudziak: Mamie zawdzięczam radość życia (pol.). www.dzienniklodzki.pl. [dostęp 2016-08-03].
  8. Leszek Dudziak, Discogs [dostęp 2021-08-02] (ang.).
  9. a b c d e Dudziak 2018 ↓, s. 57.
  10. a b c d Beata Nowicka: Urszula Dudziak: „Człowiek szybko staje się egoistą, a natura stworzyła nas do życia we dwoje” (pol.). viva.pl, 2020-05-26. [dostęp 2020-12-19].
  11. a b Dudziak 2018 ↓, s. 281.
  12. a b Urszula Dudziak: Co ja poradzę na to, że jestem taka genialna? [WYWIAD], kultura.gazetaprawna.pl, 24 stycznia 2021 [dostęp 2021-08-03] (pol.).
  13. a b c Dudziak 2018 ↓, s. 241.
  14. a b c d e f Dudziak, Urszula - Osoby - Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki, bibliotekapiosenki.pl [dostęp 2021-08-02].
  15. a b c d e f g h i j Urszula Dudziak, Muzeum Jazzu [dostęp 2021-08-05] (pol.).
  16. Urszula Dudziak - Nie jest źle. [dostęp 2021-08-05].
  17. a b c Dudziak 2018 ↓, s. 58-59.
  18. Arkadiusz Bartosiak, Łukasz Klinke: Urszula Dudziak (pol.). W: Playboy [on-line]. wywiadowcy.pl, 2008. [dostęp 2020-12-23].
  19. Ulice wielkich miast - Urszula Dudziak. [dostęp 2021-08-05].
  20. Fundacja Okularnicy | AGNIESZKA OSIECKA – Pięć oceanów – CD, 1997 [dostęp 2021-08-05] (pol.).
  21. a b c Sylwia Gawłowska: Festiwalowe podium. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu 1963–2017 we wspomnieniach artystów. 2018, s. 155–156. ISBN 978-83-938344-7-1.
  22. Urszula Dudziak & Adam Makowicz - Newborn Light, Discogs [dostęp 2021-08-02] (ang.).
  23. a b Fryderyk Chopin - Centrum Informacji - Urszula Dudziak - Biogram, pl.chopin.nifc.pl [dostęp 2021-08-04].
  24. Urszula Dudziak, Discogs [dostęp 2021-08-05] (ang.).
  25. Urszula by Urszula Dudziak - RYM/Sonemic. [dostęp 2021-08-05].
  26. Urszula Dudziak – Urszula (1975, Vinyl). [dostęp 2021-08-05].
  27. Midnight Rain by Urszula Dudziak - RYM/Sonemic. [dostęp 2021-08-05].
  28. FilmPolski.pl - VOCAL SUMMIT, FilmPolski [dostęp 2021-08-02] (pol.).
  29. a b c d e f Urszula Dudziak discography - RYM/Sonemic, Rate Your Music [dostęp 2021-08-05] (ang.).
  30. a b c d Urszula Dudziak, Discogs [dostęp 2021-08-05] (ang.).
  31. Yoshimi Aokisays, Urszula Dudziak: Ulla (1982), FOND/SOUND, 12 czerwca 2018 [dostęp 2021-08-05] (ang.).
  32. Urszula Dudziak, Muzeum Jazzu [dostęp 2021-08-05] (pol.).
  33. Dudziak 2018 ↓, s. 106.
  34. a b c http://mkidn.gov.pl/pages/strona-glowna/ministerstwo/odznaczenia/medal-zasluzony-kulturze---gloria-artis.php [dostęp 2018-12-27[
  35. a b Dudziak 2018 ↓, s. 70.
  36. a b Dudziak 2018 ↓, s. 40–41
  37. Dudziak 2018 ↓, s. 67.
  38. Dudziak 2018 ↓, s. 79.
  39. „Papaya atakuje jak filipiński wirus” (pol.). www.tvn24.pl. [dostęp 2016-08-10].
  40. Karolina Szymczak, Michał Witkowski, Paulina Wilk: Światowy szał wokół „Papai” Urszuli Dudziak (pol.). www.rp.pl. [dostęp 2016-08-10].
  41. a b c d e f g Urszula Dudziak – kto to?, wiek, dzieci, mąż, The Voice Senior, newsy, Jastrząb Post [dostęp 2021-08-02] (pol.).
  42. Star Witness- Papaya dance goes global (ang.). news.abs-cbn.com. [dostęp 2016-08-10].
  43. Uchwała nr XI/98/2007; Wykaz Osób, Instytucji i Organizacji, którym przyznano „Odznakę Honorową za Zasługi dla Województwa Lubuskiego”. lubuskie.pl. [dostęp 25.07.2012]. – poz. 45.
  44. Laureaci z poprzednich edycji  : Polish Market, www.polishmarket.com.pl [dostęp 2015-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-19].
  45. M.P. z 2010 r. nr 27, poz. 259
  46. Lista wyróżnionych [zarchiwizowane z adresu 2013-02-21].
  47. Fryderyki 2017: Złoty Fryderyk – Muzyka jazzowa – Urszula Dudziak, fryderyki.tvp.pl [dostęp 2018-02-10] (pol.).
  48. Zaskakujący ruch TVP. Urszula Dudziak nowym trenerem "The Voice of Poland" (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2020-07-21].
  49. Dudziak 2018 ↓, s. 33.
  50. Dudziak 2018 ↓, s. 177.
  51. Dudziak 2018 ↓, s. 27.
  52. Dudziak 2018 ↓, s. 63.
  53. Urszula Dudziak (pol.). www.filmweb.pl. [dostęp 2016-08-10].
  54. Muzyczne gwiazdy – Gwiazda ze Straconki – Urszula Dudziak. (pol.). www.nsik.com.pl (Web Archive). [dostęp 2018-10-18].
  55. Urszula Dudziak: Co ja poradzę na to, że jestem taka genialna? [WYWIAD], kultura.gazetaprawna.pl, 24 stycznia 2021 [dostęp 2021-08-03] (pol.).
  56. a b URSZULA DUDZIAK (ur. 22 października 1943), jedna z najwspanialszych wokalistek polskiego jazzu, dysponująca niesłychanie szeroką skalą głosu i równie niezwykłym podejściem do życia, królowa improwizacji i scatu., Facebook [dostęp 2021-08-03] (ang.).
  57. Telewizja Polska S.A, Edyta Górniak nie spodziewała się tak szczerego wyznania Urszuli Dudziak, rozrywka.tvp.pl [dostęp 2021-08-04] (pol.).
  58. Urszula Dudziak wystąpi na festiwalu Jazz na Starówce, dzieje.pl [dostęp 2021-08-04] (pol.).
  59. Energetyczny wulkan, jakim jest trenerka Urszula Dudziak, przyciąga równie gorąca energię, której ujście dał na scenie Andrzej Zagdański (fot. J. Bogacz/TVP) - Telewizja Polska SA, www.tvp.pl [dostęp 2021-08-04].
  60. Wieczór Autorski w Radiu Pogoda: Urszula Dudziak, wokalistka - Radio Pogoda, dev.audycje.radiopogoda.tuba.pl [dostęp 2021-08-04] (pol.).
  61. Redakcja, Urszula Dudziak: Jestem bystra, atrakcyjna i pięknie wyglądam, Głos Wielkopolski, 15 kwietnia 2012 [dostęp 2021-08-04] (pol.).
  62. Wyśpiewam wam więcej, www.empik.com [dostęp 2021-08-04] (pol.).
  63. Urbaniak's Orchestra* – Urbaniak's Orchestra (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  64. Michał Urbaniak – Tomasz Stanko* – Attila Zoller – Urszula Dudziak – We'll Remember Komeda (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  65. Michał Urbaniak Constellation – In Concert (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  66. Urszula Dudziak – Newborn Light (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  67. Urszula Dudziak – Urszula (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  68. Urszula Dudziak – Midnight Rain (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  69. Michal Urbaniak's Fusion Feat. Urszula Dudziak – Heritage (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  70. Urszula Dudziak – Future Talk (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  71. Ulla – Ulla (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  72. Lauren Newton / Urszula Dudziak / Jeanne Lee / Jay Clayton / Bobby McFerrin – Sorrow Is Not Forever-Love Is Vocal Summit (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  73. Urszula Dudziak – Sorrow Is Not Forever... But Love Is (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  74. Urszula Dudziak & Walk Away – Magic Lady (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  75. Walkaway* With Urszula Dudziak – Live At Warsaw Jazz Festival 1991 (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  76. Urszula Dudziak & Grażyna Auguścik – Kolędy (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  77. Urszula Dudziak – Malowany ptak (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  78. Grażyna Auguścik & Urszula Dudziak – To I Hola (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  79. Michał Urbaniak, Urszula Dudziak, Mika Urbaniak – Życie Pisane Na Orkiestrę (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  80. Urszula Dudziak – Forever Green / Zawsze Zielona (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  81. Urszula Dudziak – Super Band Live At Jazz Cafe Live (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  82. Złote płyty CD przyznane w 2009 roku, ZPAV [dostęp 2020-08-14].
  83. Agnieszka Szczepaniak Feat. Justyna Steczkowska & Urszula Dudziak – aleSZOPKA (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  84. Michał Urbaniak, Urszula Dudziak – Smiles Ahead (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  85. Urszula Dudziak – Wszystko Gra (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-07].
  86. Wyśpiewam Wam wszystko, www.swiatksiazki.pl [dostęp 2021-08-03] (pol.).
  87. Wyśpiewam Wam więcej, www.swiatksiazki.pl [dostęp 2021-08-03] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Urszula Dudziak: Wyśpiewam wam wszystko. Warszawa: Kayax, 2011. ISBN 978-83-927811-2-7.
  • Urszula Dudziak: Wyśpiewam wam więcej.... Warszawa: Agora, 2018. ISBN 978-83-268-2728-0.
  • Piątkowski D., Encyklopedia Muzyki Popularnej – JAZZ, Copyright by Oficyna Wydawnicza Atena, 2000.
  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ​ISBN 83-86848-05-7​, tu hasło Dudziak Urszula, s. 42, 43.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalna strona internetowa Urszuli Dudziak działała jedynie do 2010 roku (strona archiwalna).