Urszula Dudziak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Urszula Dudziak
Ilustracja
Urszula Dudziak (2021)
Imię i nazwisko

Urszula Bogumiła Dudziak

Pseudonim

Urszula May, Dorota Cedro, Ulla

Data i miejsce urodzenia

22 października 1943
Straconka

Instrumenty

mikser

Typ głosu

sopran koloraturowy[1]

Gatunki

jazz, pop

Zawód

piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów, pisarka, youtuberka

Aktywność

od 1958

Wydawnictwo

Kayax i MTJ, dawniej Columbia, Arista, Inner City(inne języki), Selles, Polonia, Pop Eye, CTI Records(inne języki), Polskie Nagrania „Muza”, In+Out, EMI, Pronit

Zespoły
Vocal Summit
Urbaniak’s Orchestra
Vienna Art Orchestra(inne języki)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Odznaka honorowa za Zasługi dla Województwa Lubuskiego
Strona internetowa
Małżeństwo

Bogdan Tłomiński (od 2013), Benght Dahllof (1993–2013), Michał Urbaniak (1967–1987)

Partner

Jerzy Kosiński (1987–1991)

Dzieci

Mika Urbaniak, Katarzyna Urbaniak

Krewni i powinowaci

Rodzeństwo: Leszek Dudziak, Danuta Dudziak

Urszula Bogumiła Dudziak-Urbaniak (ur. 22 października 1943 w Straconce) – polska piosenkarka jazzowa, kompozytorka i autorka tekstów[2], pisarka[3], od 2017 również youtuberka[4].

Nagrała ponad 50 albumów studyjnych[5]. Współpracowała z artystami, takimi jak Pectus, Voo Voo, Ryszard Rynkowski, Reni Jusis, Bobby McFerrin, Sting czy Flora Purim[5][6].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się we wsi Straconka, która od 1973 jest dzielnicą Bielska-Białej[5]. Jej starszy brat Leszek Dudziak był perkusistą jazzowym, znanym ze współpracy z Krzysztofem Komedą[7][8]. Ma też młodszą o sześć lat siostrę Danutę[9]. Mając dwa lata[10], przeniosła się z rodzicami do Gubina. Mieszkała również w Nowej Soli[11], Zielonej Górze[11] i Warszawie[12].

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

W dzieciństwie uczyła się gry na akordeonie i pianinie[9]. Należała do harcerstwa, śpiewała piosenki patriotyczne, ludowe i czardasze oraz sięgała po repertuar artystek popowych, takich jak Maria Koterbska, Sława Przybylska, Hanna Rek i Ludmiła Jakubczak[9]. W wieku 14 lat usłyszała w radiu utwór Elli Fitzgerald, dzięki której zainteresowała się jazzem[13]. Śpiewała także z amatorskimi zespołami z Zielonej Góry[14]. Występowała i nagrywała z orkiestrą Edwarda Czernego[5].

W 1958 przystąpiła do zespołu Krzysztofa Komedy[9], z którym wystąpiła po raz pierwszy w Klubie Hybrydy[5] i nagrała piosenkę „Nie jest źle”[15][16].

Lata 60. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Nagrywała też pierwsze piosenki dla Polskiego Radia, w tym np. utwór „Pójdę wszędzie z tobą”[17]. W tym okresie przez jakiś czas występowała pod pseudonimami „Urszula May” i „Dorota Cedro”[18]. W 1963 Agnieszka Osiecka i Jan Ptaszyn Wróblewski napisali dla niej w 1963 piosenkę „Ulice wielkich miast”[15][19]. Kompozycja znalazła się na albumie Osieckiej pt. Pięć oceanów[20]. W czerwcu 1963 za wykonanie piosenek „Nie jest źle” i „Ulice wielkich miast” otrzymała wyróżnienie na 1. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu[21].

Od 1964 współpracowała z Michałem Urbaniakiem, z którym w 1967 wzięła ślub[17]. W latach 1969–1972 brała udział w Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym Jazz Jamboree w Warszawie[14].

Lata 70. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

W 1971 zafascynowała się muzyką wykorzystującą elektroniczne przetworniki głosu. Wówczas podjęła decyzję o śpiewaniu bez zwracania uwagi na tekst, lecz wyłącznie na dźwięki[13]. Sama użyła po raz pierwszy takiej techniki przy nagrywaniu swojej debiutanckiej płyty długogrającej pt. Newborn Light (wydanej w 1972 w Szwajcarii i 1974 w Stanach Zjednoczonych[15]), zrealizowanej w duecie z Adamem Makowiczem[17][22]. Album ten dostał 5/5 gwiazdek od prestiżowego amerykańskiego magazynu DownBeat(inne języki)[15]. W 1973 ukazał się w Niemczech album Michała Urbaniaka, Urszuli Dudziak, Tomasza Stańki i Attili Zollera(inne języki) pt. We’ll Remember Komeda. W 1976 ten sam album ukazał się w USA pod tytułem Tribute to Komeda[15].

Dudziak i Michał Urbaniak występujący w Nowym Jorku (1974)

W 1973 wraz z mężem wyjechała do Stanów Zjednoczonych do Manhattanu[12]. Uczestniczyła tam w przedsięwzięciach artystycznych Michała Urbaniaka. Występowała wtedy jako One Woman Show[14]; śpiewała m.in. na Newport Jazz Festival, czy w Carnegie Hall[23]. W 1975 wydała trzeci i zarazem swój pierwszy autorski album, zatytułowany po prostu Urszula[24]. Ukazał się w 1975 w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Brazylii i Meksyku, a w 1976 – w Wenezueli i we Włoszech. Na rynku europejskim album pojawił się dopiero w 2011. Oprócz utworu „Just the Way You Are” na krążku nie znalazł się żaden tekst, jedynie przetworniki głosu[15]. Płyta znalazła się w liście 1000 najpopularniejszych albumów z 1975 według serwisu Rate Your Music[25]. Z tego też albumu pochodzi najpopularniejszy utwór Dudziak, „Papaya[26]. W 1976 piosenka została wykorzystana w czołówce brazylijskiej telenoweli Anjo Mau emitowanej na antenie TV Globo[27].

W 1977 wydała drugi autorski album pt. Midnight Rain[15][28], poza tym wzięła udział w nagraniach materiału na płyty Michała Urbaniaka: Michal Urbaniak’s Fusion – Smiles Ahead (1977) i Heritage (1978)[15]. W 1979 wydała album pt. Future Talk, który zawierał muzykę jazz-rockową i free-jazzową. W tym samym roku popularny magazyn „Los Angeles Times” mianował Dudziak piosenkarką roku[15].

Lata 80. i 90. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

W 1981 została członkinią międzynarodowego zespołu Vocal Summit (w składzie: Dudziak, Bobby McFerrin, Janne Lee, Jay Clayton(inne języki) oraz Lauren Newton(inne języki))[29]. Wraz z Jerzym Kosińskim przygotowała autobiograficzny program muzyczny Future Talk (promujący album Future Talk), z którym koncertowała po większości krajów Europy oraz spektakl The Nature Is Leaving Us[5]. W latach 80. nagrała kolejne osiem albumów muzycznych: Magic Lady (In and Out) (1980)[30], Solo's, Duo's And Trio's (1982)[31], Sorrow Is Not Forever-Love Is: Vocal Summit (jako zespół Vocal Summit) (1982)[30], Ulla (1982)[30], Sorrow Is Not Forever...But Love Is (1983)[30], Percussion Summit (1984)[31], High Horse (1984)[30][31] oraz Serenata (1989)[31]. Najpopularniejszymi z nich okazały się Ulla[32][15] oraz Sorrow Is Not Forever-Love Is: Vocal Summit[30].

Do 1985 współpracowała m.in. z orkiestrą Gila Evansa, zespołem Archiego Sheppa, Chico Freemanem(inne języki), Florą Purim, czy Vienna Art Orchestra(inne języki)[14]. W 1985 po 13-letniej nieobecności wróciła do Polski i wystąpiła w duecie z Bobbym McFerrinem na festiwalu Jazz Jamboree w Warszawie[21][33]. Po powrocie do Polski podjęła współpracę z Grażyną Auguścik, z którą koncertuje w Polsce i Stanach Zjednoczonych[34]. Także w 1985 wzięła rozwód z Michałem Urbaniakiem. Jak sama komentuje: została „wokalistką jazzową z Polski, z dwojgiem małych dzieci, bez pieniędzy”[15]. Po rozstaniu w 1986 przez pół roku pracowała w nowojorskiej firmie sprzedającej wzmacniacze do gitar elektrycznych marki SovTech[35][36]. Ponadto dorabiała na życie, pracując jako akwizytorka firmy MCI Inc. i kelnerka w firmie cateringowej[36].

W latach 90. śpiewała w zespole Walk Away[37], z którym koncertowała po kraju i wystąpiła m.in. na Jazz Jamboree w 1992[35]. Kontynuowała też karierę solową i koncertowała po Europie z programem „Future Talk”[38]. W 1991 przez Telewizję Polską zrealizowany został film biograficzny o Urszuli Dudziak pt. Ursula’s Story. Reżyserką została Danuta Beata Postnikoff[14].

Dudziak (2012)

XXI wiek[edytuj | edytuj kod]

W 2005 została uhonorowana Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[34]. W 2007 jej singiel „Papaya” z 1976 stał się hitem na Filipinach, w Azji i Ameryce Południowej. Do utworu dodano charakterystyczny taniec „Papaya Dance”, który został wykorzystany w filipińskim teleturnieju Game Ka Na Ba? emitowanym na kanale ABS-CBN[39][40][41][42][43]. Utwór na nowo odkrył prezenter radiowy z Filipin. W 2008 o sukcesie „Papai” i tańca „Papaya Dance” informowała amerykańska stacja telewizyjna ABC w programie Good Morning America[44]. „Papayę” tańczyła m.in. armia filipińska podczas przerwy w musztrze[43], a sam singiel sprzedał się ponad 300 tys. razy w Meksyku[45].

W 2007 otrzymała Odznakę Honorową za Zasługi dla Województwa Lubuskiego oraz Perłę Honorową Polskiej Gospodarki w kategorii „kultura”[46][47]. W 2008 odebrała nagrodę TVP Polonia na 45. KFPP w Opolu[21]. W 2009 została uhonorowana Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[48].

Dudziak na Warszawskim Festiwalu „Skrzyżowanie Kultur” (2011)

W 2010 znalazła się na trzecim miejscu w plebiscycie 50 najlepszych wokalistek sporządzonym przez miesięcznik „Machina[49]. W 2011, jako mentorka chóru z Zielonej Góry, zajęła drugie miejsce w finale pierwszej edycji Bitwy na głosy. W 2012 ukazała się autobiografia Dudziak pt. Wyśpiewam Wam wszystko. 17 sierpnia 2013 wystąpiła z zespołem na koncercie McFerrin+ w ramach projektu Solidarity of Arts. Wystąpiła w duecie z gospodarzem, Bobby McFerrinem. Tego dnia nastąpiło odsłonięcie odcisku jej dłoni w Alei Gwiazd w Gdańsku. Uczestniczyła również w poprzedniej edycji festiwalu – Stańko+, śpiewając utwór Krzysztofa Komedy Kołysanka Rosemary.

W 2014 wydała singiel „Pójdę wszędzie z Tobą”, który nagrała ze swoją córką, Miką Urbaniak[50]. Do utworu nakręciła teledysk[51]. Z piosenką dotarła do 30. miejsca na Liście przebojów Programu Trzeciego[50].

Dudziak (2021)

W 2017 odebrała Fryderyka za całokształt twórczości w kategorii muzyka jazzowa[52]. W 2018 ukazała się druga autobiografia Dudziak pt. „Wyśpiewam wam więcej”, będąca uzupełnieniem książki z 2012.

W 2019 była trenerką w pierwszej edycji The Voice Senior i zagrała gościnnie w filmie Jak zostać gwiazdą. W maju 2020, w trakcie trwania pandemii COVID-19 wzięła udział w akcji #hot16challenge2, promującej zbiórkę funduszy na rzecz personelu medycznego. Jesienią tego samego roku była trenerką w 11. edycji The Voice of Poland[53].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Dudziak z córką, Miką Urbaniak (2021)

W grudniu 1967 wyszła za muzyka jazzowego Michała Urbaniaka, z którym ma dwie córki: Katarzynę (która studiowała w Nowym Jorku nauki humanistyczne) i Mikę (która także została piosenkarką)[54]. Urbaniak po 20 latach małżeństwa zostawił żonę dla aktorki Liliany Komorowskiej[43]. Po rozwodzie przez cztery lata była związana z pisarzem Jerzym Kosińskim (zm. 1991[43]), któremu dedykowała album pt. Malowany ptak[55]. W 1993 wyszła za kapitana żeglugi Benghta Dahllofa[56], z którym się rozwiodła. Od 2013 jest związana z Bogdanem Tłomińskim, kapitanem żeglugi wielkiej[10][43].

Dudziak na Festiwalu „Łódź Czterech Kultur” (2012)

W 2008 zdiagnozowano u niej złośliwego raka piersi[10][43]. Przeszła mastektomię, wskutek której usunięto jej lewą pierś[10]. Nie miała nawrotów choroby[43].

Ma domy m.in. w Nowym Jorku (na Manhattanie), Szwecji i Warszawie[57].

Wraz z Bogdanem Tłomińskim mieszka w małej wsi, blisko Podlasia. Posiadają tam dom z bali[12].

Styl muzyczny i wizerunek[edytuj | edytuj kod]

Dudziak (2010)

W twórczości Urszuli Dudziak przeważa muzyka jazzowa[58]. Dysponuje szeroką skalą głosu[58]. Od 1971 śpiewa w większości wykorzystując elektroniczne przetworniki głosu[13].

Wielokrotnie była opisywana jako kobieta żywiołowa i energetyczna[59][60][61][62]; posiadająca dużo optymizmu i radości[63][64].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Minialbumy[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 1967: „One Note Samba” / „Russian Twist” (oraz Orkiestra Michała Urbaniaka; Atlas Records)[92]
  • 1975: „Papaya” (Arista, EMI, Pop Eye)[93]
  • 1975: „Sno King” (Arista)[94]
  • 1976: „Tico Tico” (Arista)[95]
  • 1978: „And Life Goes On...” (Arista)[96]
  • 2002: „Tico Tico” / „And Life Goes On...” (Pomaton EMI)[96]
  • 1989: „She Wants to Be Free (Live)”[97]
  • 2008: „Papaya (Uniting Nations Radio Edit)”[97]
  • 2009: „Papaya (Live)” (Warner Music Poland)[98]
  • 2009: „Sparrows (Radio Edit)” (Warner Music Poland)[99]
  • 2014: „Pójdę wszędzie z Tobą” (oraz Mika Urbaniak)[50]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1980 – Papaya, czyli Skąd się biorą dziewczynki – bohaterka filmu, muzyka
  • 1982 – Percussion Summit – udział w filmie
  • 1983 – Vocal Summit – udział w filmie
  • 1995 – Malowany chłopiec – muzyka
  • 1985 – Urszula Dudziak – waga – bohaterka filmu
  • 2000 – Ponad tęczą – muzyka
  • 2001 – Eden – wykonanie muzyki (wokaliza)
  • 2002 – Zielona karta – muzyka, wykonanie piosenek
  • 2005 – Panna młoda – muzyka
  • 2007 – Wiersz na Manhattanie – bohaterka filmu
  • 2007 – Niania jako ona sama
  • 2008 – Urszula Dudziak: Życie jest piękne – film dokumentalny o niej samej
  • 2010 – Stacja jako ona sama
  • 2020 – Jak zostać gwiazdą? jako ona sama

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Wydawnictwo Data wydania ISBN Źr.
2012 Wyśpiewam Wam wszystko Kayax 12 czerwca 2012 ISBN 978-83-927811-5-8 [100]
2018 Wyśpiewam Wam więcej Agora 17 października 2018 ISBN 978-83-268-2728-0 [101]

Nagrody, odznaczenia i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dudziak 2018 ↓, s. 88.
  2. Urszula Dudziak, Discogs [dostęp 2021-08-02] (ang.).
  3. Zapraszamy na 17 Spotkanie Kobiet z Urszulą Dudziak – Legnica – Oficjalny Portal Miasta, portal.legnica.eu [dostęp 2021-08-03] (pol.).
  4. Urszula Dudziak, youtube.com [dostęp 2021-08-02], Sekcja „Statystyki”.
  5. a b c d e f Urszula Dudziak | Życie i twórczość | Artysta, Culture.pl [dostęp 2021-08-02] (pol.).
  6. Autorzy / Urszula Dudziak – TIDAL, listen.tidal.com [dostęp 2021-08-02] (ang.).
  7. Joanna Leszczyńska: Urszula Dudziak: Mamie zawdzięczam radość życia. dzienniklodzki.pl. [dostęp 2016-08-03]. (pol.).
  8. Leszek Dudziak, Discogs [dostęp 2021-08-02] (ang.).
  9. a b c d Dudziak 2018 ↓, s. 57.
  10. a b c d Beata Nowicka: Urszula Dudziak: „Człowiek szybko staje się egoistą, a natura stworzyła nas do życia we dwoje”. viva.pl, 2020-05-26. [dostęp 2020-12-19]. (pol.).
  11. a b Dudziak 2018 ↓, s. 281.
  12. a b c Urszula Dudziak: Co ja poradzę na to, że jestem taka genialna? [WYWIAD], kultura.gazetaprawna.pl, 24 stycznia 2021 [dostęp 2021-08-03] (pol.).
  13. a b c Dudziak 2018 ↓, s. 241.
  14. a b c d e f Dudziak, Urszula – Osoby – Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki, bibliotekapiosenki.pl [dostęp 2021-08-02].
  15. a b c d e f g h i j k Urszula Dudziak, Muzeum Jazzu [dostęp 2021-08-05] (pol.).
  16. Urszula Dudziak – Nie jest źle. [dostęp 2021-08-05].
  17. a b c Dudziak 2018 ↓, s. 58–59.
  18. Arkadiusz Bartosiak, Łukasz Klinke: Urszula Dudziak. [w:] Playboy [on-line]. wywiadowcy.pl, 2008. [dostęp 2020-12-23]. (pol.).
  19. Ulice wielkich miast – Urszula Dudziak. [dostęp 2021-08-05].
  20. Fundacja Okularnicy | AGNIESZKA OSIECKA – Pięć oceanów – CD, 1997 [dostęp 2021-08-05] (pol.).
  21. a b c Sylwia Gawłowska: Festiwalowe podium. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu 1963–2017 we wspomnieniach artystów. 2018, s. 155–156. ISBN 978-83-938344-7-1.
  22. Urszula Dudziak & Adam Makowicz – Newborn Light, Discogs [dostęp 2021-08-02] (ang.).
  23. a b Fryderyk Chopin – Centrum Informacji – Urszula Dudziak – Biogram, pl.chopin.nifc.pl [dostęp 2021-08-04].
  24. Urszula Dudziak, Discogs [dostęp 2021-08-05] (ang.).
  25. Urszula by Urszula Dudziak – RYM/Sonemic. [dostęp 2021-08-05].
  26. Urszula Dudziak – Urszula (1975, Vinyl). [dostęp 2021-08-05].
  27. Abertura Anjo Mau -0 1976. [dostęp 2022-03-13].
  28. Midnight Rain by Urszula Dudziak – RYM/Sonemic. [dostęp 2021-08-05].
  29. FilmPolski.pl – VOCAL SUMMIT, FilmPolski [dostęp 2021-08-02] (pol.).
  30. a b c d e f Urszula Dudziak discography – RYM/Sonemic, Rate Your Music [dostęp 2021-08-05] (ang.).
  31. a b c d Urszula Dudziak, Discogs [dostęp 2021-08-05] (ang.).
  32. Yoshimi Aokisays, Urszula Dudziak: Ulla (1982), FOND/SOUND, 12 czerwca 2018 [dostęp 2021-08-05] (ang.).
  33. Dudziak 2018 ↓, s. 106.
  34. a b c http://mkidn.gov.pl/pages/strona-glowna/ministerstwo/odznaczenia/medal-zasluzony-kulturze---gloria-artis.php [dostęp 2018-12-27].
  35. a b Dudziak 2018 ↓, s. 70.
  36. a b Dudziak 2018 ↓, s. 40–41.
  37. Dudziak 2018 ↓, s. 67.
  38. Dudziak 2018 ↓, s. 79.
  39. Edu Manzano: Papaya Dance. [dostęp 2022-03-13].
  40. Street Boys Dance Papaya and Bang Bang. [dostęp 2022-03-13].
  41. Papaya atakuje jak filipiński wirus. tvn24.pl. [dostęp 2016-08-10]. (pol.).
  42. Karolina Szymczak, Michał Witkowski, Paulina Wilk: Światowy szał wokół „Papai” Urszuli Dudziak. rp.pl. [dostęp 2016-08-10]. (pol.).
  43. a b c d e f g Urszula Dudziak – kto to?, wiek, dzieci, mąż, The Voice Senior, newsy, Jastrząb Post [dostęp 2021-08-02] (pol.).
  44. Star Witness- Papaya dance goes global. news.abs-cbn.com. [dostęp 2016-08-10]. (ang.).
  45. JazzPRESS – Mistrzowie Polskiego Jazzu – Urszula Dudziak, jazzpress.pl [dostęp 2023-03-11].
  46. Uchwała nr XI/98/2007; Wykaz Osób, Instytucji i Organizacji, którym przyznano „Odznakę Honorową za Zasługi dla Województwa Lubuskiego”. lubuskie.pl. [dostęp 2012-07-25]. – poz. 45.
  47. Laureaci z poprzednich edycji: Polish Market, polishmarket.com.pl [dostęp 2015-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-19].
  48. M.P. z 2010 r. nr 27, poz. 259.
  49. Lista wyróżnionych [zarchiwizowane z adresu 2013-02-21].
  50. a b c Archiwum LP3, utwór Pójdę wszędzie z tobą, Mika Urbaniak feat. Urszula Dudziak | Lista Przebojów Programu Trzeciego, www.lp3.pl [dostęp 2023-03-11].
  51. Mika Urbaniak – Pójdę wszędzie z Tobą ft. Urszula Dudziak. [dostęp 2023-03-11].
  52. Fryderyki 2017: Złoty Fryderyk – Muzyka jazzowa – Urszula Dudziak, fryderyki.tvp.pl [dostęp 2018-02-10] [zarchiwizowane z adresu 2018-02-10] (pol.).
  53. Zaskakujący ruch TVP. Urszula Dudziak nowym trenerem „The Voice of Poland”. muzyka.interia.pl. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
  54. Dudziak 2018 ↓, s. 27, 33, 177.
  55. Dudziak 2018 ↓, s. 63.
  56. Urszula Dudziak. filmweb.pl. [dostęp 2016-08-10]. (pol.).
  57. Muzyczne gwiazdy – Gwiazda ze Straconki – Urszula Dudziak.. nsik.com.pl (Web Archive). [dostęp 2018-10-18]. (pol.).
  58. a b URSZULA DUDZIAK (ur. 22 października 1943), jedna z najwspanialszych wokalistek polskiego jazzu, dysponująca niesłychanie szeroką skalą głosu i równie niezwykłym podejściem do życia, królowa improwizacji i scatu., Facebook [dostęp 2021-08-03] (ang.).
  59. Telewizja Polska S.A, Edyta Górniak nie spodziewała się tak szczerego wyznania Urszuli Dudziak, rozrywka.tvp.pl [dostęp 2021-08-04] (pol.).
  60. Urszula Dudziak wystąpi na festiwalu Jazz na Starówce, dzieje.pl [dostęp 2021-08-04] (pol.).
  61. Energetyczny wulkan, jakim jest trenerka Urszula Dudziak, przyciąga równie gorąca energię, której ujście dał na scenie Andrzej Zagdański (fot. J. Bogacz/TVP) – Telewizja Polska SA, tvp.pl [dostęp 2021-08-04].
  62. Wieczór Autorski w Radiu Pogoda: Urszula Dudziak, wokalistka – Radio Pogoda, dev.audycje.radiopogoda.tuba.pl [dostęp 2021-08-04] [zarchiwizowane z adresu 2021-08-04] (pol.).
  63. Redakcja, Urszula Dudziak: Jestem bystra, atrakcyjna i pięknie wyglądam, Głos Wielkopolski, 15 kwietnia 2012 [dostęp 2021-08-04] (pol.).
  64. Wyśpiewam wam więcej, empik.com [dostęp 2021-08-04] (pol.).
  65. Urbaniak’s Orchestra* – Urbaniak’s Orchestra. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  66. Michał Urbaniak – Tomasz Stanko* – Attila Zoller – Urszula Dudziak – We’ll Remember Komeda. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  67. Michał Urbaniak Constellation – In Concert. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  68. Urszula Dudziak – Newborn Light. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  69. Urszula Dudziak – Urszula. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  70. Urszula Dudziak – Midnight Rain. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  71. Michal Urbaniak’s Fusion Feat. Urszula Dudziak – Heritage. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  72. Urszula Dudziak – Future Talk. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  73. Ulla – Ulla. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  74. Lauren Newton / Urszula Dudziak / Jeanne Lee / Jay Clayton / Bobby McFerrin – Sorrow Is Not Forever-Love Is Vocal Summit. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  75. Urszula Dudziak – Sorrow Is Not Forever... But Love Is. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  76. Urszula Dudziak & Walk Away – Magic Lady. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  77. Walkaway* With Urszula Dudziak – Live At Warsaw Jazz Festival 1991. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  78. Urszula Dudziak & Grażyna Auguścik – Kolędy. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  79. Urszula Dudziak – Malowany ptak. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  80. Grażyna Auguścik & Urszula Dudziak – To I Hola. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  81. Michał Urbaniak, Urszula Dudziak, Mika Urbaniak – Życie Pisane Na Orkiestrę. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  82. Urszula Dudziak – Forever Green / Zawsze Zielona. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  83. Urszula Dudziak – Super Band Live At Jazz Cafe Live. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  84. Złote płyty CD przyznane w 2009 roku, ZPAV [dostęp 2020-08-14].
  85. Agnieszka Szczepaniak Feat. Justyna Steczkowska & Urszula Dudziak – aleSZOPKA. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  86. Michał Urbaniak, Urszula Dudziak – Smiles Ahead. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  87. Urszula Dudziak – Wszystko Gra. discogs.com. [dostęp 2016-08-07]. (ang.).
  88. Uwaga, Uwaga, Tidal.
  89. Kolędy. 2016-11-21. [dostęp 2023-03-11].
  90. Fryderyka Elkana / Urszula Dudziak – Koci Twist. [dostęp 2023-03-11].
  91. Urszula Dudziak – Ulla-La. [dostęp 2023-03-11].
  92. Ula Dudziak, Michael Urbaniak’s Orchestra – One Note Samba / Russian Twist. [dostęp 2023-03-11].
  93. Urszula Dudziak – Papaya. [dostęp 2023-03-11].
  94. Urszula Dudziak – Sno King. [dostęp 2023-03-11].
  95. Urszula Dudziak – Tico Tico. [dostęp 2023-03-11].
  96. a b Ula Dudziak – And Life Goes On... 1. [dostęp 2023-03-11].
  97. a b Urszula Dudziak :: Utwory :: RMF FM, www.rmf.fm [dostęp 2023-03-11].
  98. Papaya (Live) – Single by Urszula Dudziak. 2009-10-23. [dostęp 2023-03-11].
  99. Sparrows (Radio Edit) – Single by Urszula Dudziak. 2009-11-27. [dostęp 2023-03-11].
  100. Wyśpiewam Wam wszystko, swiatksiazki.pl [dostęp 2021-08-03] (pol.).
  101. Wyśpiewam Wam więcej, swiatksiazki.pl [dostęp 2021-08-03] (pol.).
  102. Urszula Dudziak. Członkini honorowa – ZAIKS.org. Stowarzyszenie Autorów Związek Autorów i Kompozytorów Scenicznych, 2020. [dostęp 2023-06-29].
  103. a b c Urszula Dudziak – Honorowym Ambasadorem Fundacji Forani. Fundacja Forani, 2017. [dostęp 2023-06-29].
  104. Rejestr Honorowych Obywateli Miasta Zielona Góra od 1993 r.. Departament Organizacyjny – Biuro Rady Miasta Zielona Góra, 2019. [dostęp 2023-06-29].
  105. MKiDN – Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, 2023. [dostęp 2023-05-29].
  106. Paweł Piotrowicz: Fryderyki 2017: Dudziak kradnie show!. kultura.onet.pl, 2017-04-26. [dostęp 2023-05-29].
  107. ShEO Awards 2022. „Wprost” nagrodził m.in. Kayah, Urszulę Dudziak i Agnieszkę Hyży, Rozrywka Wprost, 21 czerwca 2022.
  108. Dyrektor TW-ON laureatem Medalu Uznania, Magazyn Presto. Muzyka Film Sztuka, 23 kwietnia 2023 [zarchiwizowane z adresu 2023-06-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Urszula Dudziak: Wyśpiewam wam wszystko. Warszawa: Kayax, 2011. ISBN 978-83-927811-2-7.
  • Urszula Dudziak: Wyśpiewam wam więcej... Warszawa: Agora, 2018. ISBN 978-83-268-2728-0.
  • Piątkowski D., Encyklopedia Muzyki Popularnej – JAZZ, Copyright by Oficyna Wydawnicza Atena, 2000.
  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Dudziak Urszula, s. 42, 43.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]