Urszula Figwer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Urszula Figwer
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1931
Inwałd
Wzrost 164 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Uniwersjada
srebro Turyn 1959 rzut oszczepem
Informacje klubowe
Klub AZS Kraków
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa świata
srebro ZSRR 1952 siatkówka
Mistrzostwa Europy
brąz Czechosłowacja 1949 siatkówka

Urszula Figwer (ur. 25 kwietnia 1931 w Inwałdzie[1][2]) – polska lekkoatletka, członkini Wunderteamu, a także siatkarka.

Jako lekkoatletka specjalizowała się w rzucie oszczepem. Dwukrotnie brała udział w igrzyskach olimpijskich. W Melbourne w 1956 zajęła 6. miejsce, a w Rzymie w 1960 była piąta[2]. Była także szósta na mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie[3]. Zdobyła srebrny medal podczas uniwersjady w 1959 w Turynie[4].

Trzykrotnie zdobywała mistrzostwo Polski w rzucie oszczepem: w 1955, 1959 i 1960. Była również wicemistrzynią w tej konkurencji w 1958, 1965 i 1966 oraz w pchnięciu kulą w 1953, a także brązowa medalistką w rzucie oszczepem w 1956, 1957, 1963 i 1964 oraz w pchnięciu kulą w latach 1954, 1955 i 1958–1960[5]. Była również trzykrotną medalistką halowych mistrzostw Polski w pchnięciu kulą: złotą w 1955, srebrną w 1956 i brązową w 1954[6].

Dziesięciokrotnie poprawiała rekord Polski, doprowadzając go do wyniku 57,77 m, uzyskanego 21 sierpnia 1960 w Koblencji[7] (jej rekord życiowy). Startowała w barwach AZS Kraków[1].

Była również znaną siatkarką. Grała w klubie Beskid Andrychów. 23 razy wystąpiła w reprezentacji Polski w latach 1949–1952. Zdobyła z nią wicemistrzostwo świata w Moskwie w 1952 oraz brązowy medal na mistrzostwach Europy w 1949 w Pradze[1].

Po zakończeniu kariery zawodniczej została pracownikiem naukowym AWF Kraków[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Polski Komitet Olimpijski: Urszula Figwer – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). www.olimpijski.pl. [dostęp 2021-03-25].
  2. a b Urszula Figwer, olympedia.org [dostęp 2021-03-27] (ang.).
  3. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 515 [dostęp 2021-03-25] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  4. World Student Games (Universiade – Women), GBRAthletics [dostęp 2021-03-25] (ang.).
  5. Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1922-2011. Konkurencje kobiece. Bydgoszcz: Komisja Statystyczna PZLA, 2011, s. 190–191 i 225–227. ISBN 978-83-934369-0-3.
  6. Daniel Grinberg, Zbigniew Jonik, Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha, Włodzimierz Szymański: Historia polskiej lekkoatletyki halowej 1924-2014. Warszawa, Sopot: Komisja Statystyczna PZLA, 2014, s. 122–123. ISBN 978-83-64544-00-2.
  7. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 336. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]