Urszula Zybura
| |
| Data i miejsce urodzenia |
22 czerwca 1952 |
|---|---|
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Ważne dzieła | |
| |
Urszula Irena Zybura (ur. 22 czerwca 1952 w Kaliszu) – polska poetka i aforystka, prezes Zarządu Wielkopolskiego Oddziału Związku Literatów Polskich, wydawca, esperantystka.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Córka Zygmunta i Ireny Zybura[1]. Ukończyła studia na Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym w Kaliszu Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz psychologię na Wydziale Nauk Społecznych w Instytucie Psychologii poznańskiego UAM.
Debiutowała w sylwestrowym numerze dwutygodnika Politechniki Wrocławskiej „Sigma" (1975/1976) jako autorka aforyzmów. Wydała sześć zbiorków aforyzmów oraz wspólny zbiorek aforyzmów jednosłownych razem z lekarzem i uzdrowicielem Henrykiem Słodkowskim. Wydała też aforyzmy w wersji polsko-niemieckiej Verwirrte Aphorismen. Opublikowała dwa tomiki poezji w Wydawnictwie Literackim w Krakowie: Nieuleczalnie żywa i Na wieki wieków chwilka (oba recenzowane przez Wisławę Szymborską) oraz zbiorki wierszy i haiku. W r. 1995 w Krakowie jej wiersz Życie zaśpiewała Agnieszka Hekiert z zespołem Take 5 i została laureatką jednej z trzech głównych nagród w festiwalu Studenckiej Piosenki Poetyckiej.
Zybura tłumaczy polską poezję i aforyzmy na esperanto; w 1992 ukazał się zbiór jej własnych aforyzmów i wierszy oraz przetłumaczonych przez nią poezji Cz. Miłosza w języku esperanto zatytułowany Alproksimigoj malproksimigas. Wiersze i aforyzmy Zybury przetłumaczono m.in. na język niemiecki, angielski, włoski, esperanto, grecki i rumuńskim. Prowadzi psychoterapię według autorskiego programu Afirmacje i aforyzmy. Słowa, które leczą. Napisała książkę na ten temat: Akademia Szczęścia. Słowa, które leczą. Afirmacje i aforyzmy. Jej poezje śpiewa Aleksandra Kiełb-Szawuła oraz Patrycja Kliber. Dotychczas[kiedy?] wydała 20 książek.
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Aforyzmy
- Aforyzmy, Kalisz: Wojewódzki Dom Kultury, 1984.
- Zbliżenia oddalają czyli paradoksy, Warszawa: Reprint, 1991.
- Alproksimigoj malproksimigas, Kalisz, Urząd Miejski, 1992
- 444 nowe aforyzmy, Kalisz: Wydawnictwo Kropka, 1997.
- Zyburki i inne aforyzmy, Kalisz: Wydawnictwo Kropka, 1998.
- Verwirrte Aphorismen, Kalisz: Kropka, 2003.
- Zyburaki – aforyzmy prawie bezsłowne, Kraków: Miniatura, 2006.
- Achforyzmy. Ukfialogramy. Henioterapia, Kraków: Miniatura, 2008 (wspólnie z Henrykiem Słodkowskim).
- Myśli pokręcone, Kraków: Miniatura, 2011.
- Wiersze
- Ludzkie psy, Ostrów Wlkp., MPiK, 1983
- Nieuleczalnie żywa, 1986.
- Na wieki wieków chwilka, 1994
- Miłość jest bardziej niż najbardziej, Kalisz: Kropka, 1997.
- Haiku, Kalisz: Kropka, 1997.
- Haiku, Kalisz: Kropka, 1998.
- Już kochać ciebie się zatracam, Kalisz: Kropka, 2002.
- Haiku wszelkie, Kraków: Miniatura, 2009.
- 212 wierszy, Kraków: Miniatura, 2012.
- Inne
- Akademia Szczęścia. Słowa, które leczą. Afirmacje i aforyzmy, Kalisz: Kropka, 2002.
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- III nagroda w konkursie poetyckim „Strofy dla miasta Tczewa” w Tczewie (1983)[2]
- Wyróżnienie w IX Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim Jesienna Chryzantema w Płocku (1983)
- Nagroda Prezydenta Kalisza za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania i ochrony kultury w sezonie 2021/2022 (2022)[3]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [online], katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2025-11-07].
- ↑ Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1975–1980. Życie literackie. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 9, s. 292–293, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-11-07].
- ↑ Urszula Zybura Laureatką Nagrody Prezydenta Kalisza! [online], Wielkopolski Oddział Związku Literatów Polskich, 26 października 2022 [dostęp 2025-11-07].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Agnieszka Osiecka, Pożytek z poetów, „Ex Libris", 1992, nr 25, s. 15.