Usole Syberyjskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Usole Syberyjskie
Усолье-Сибирское
Ilustracja
Jeden z tramwajów w mieście
Herb Flaga
Herb flaga Usola Syberyjskiego
Państwo  Rosja
Obwód  irkucki
Populacja (2017)
• liczba ludności

78 000
Nr kierunkowy 39543
Kod pocztowy 665460
Położenie na mapie obwodu irkuckiego
Mapa lokalizacyjna obwodu irkuckiego
Usole Syberyjskie
Usole Syberyjskie
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Usole Syberyjskie
Usole Syberyjskie
Ziemia52°45′N 103°38′E/52,750000 103,633333
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Usole Syberyjskie (ros. Усолье-Сибирское, Usolje-Sibirskoje) – miasto w obwodzie irkuckim Federacji Rosyjskiej, położone na lewym brzegu Angary ok. 70 km na północny zachód od Irkucka, przy linii kolei transsyberyjskiej i drodze federalnej R255 «Sybir». Ludność około 78 000 (2017).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założone w 1669 r. przy warzelni soli jako Usole. Od XIX w. było miejscem zesłań i katorgi, m.in. rosyjskich dekabrystów i eserów oraz polskich powstańców styczniowych[1]. W latach 1947-1953 w mieście funkcjonował obóz pracy przymusowej[2].

W czasach ZSRR nastąpił rozwój przemysłu w mieście: w 1936 r. uruchomiono zakłady chemiczne, później wielokrotnie rozbudowywane, w 1945 r. fabrykę maszyn górniczych, powstały także zakłady farmaceutyczne, budownictwa chemicznego, zakład produkcji krzemu, cegielnia, browar i inne.

Kombinat chemiczny początkowo produkował płyn etylowy, w 1943 r. uruchomiono ewakuowaną z Krymu instalację do produkcji chloru i sody kaustycznej, w kolejnych latach rozszerzano produkcję o nadtlenek wodoru, tlen i azot (1961), polichlorek winylu (1963), lakiery i emalie (1964), karbid i acetylen (1966), kauczuk syntetyczny (1968), metylocelulozę (1969), podchloryn wapnia (1974), metaliczny wapń (1980) i sód (1983), żywice epoksydowe i produkty chemii gospodarczej.

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

Po 2000 r. przemysł w Usolu podupadł, największe przedsiębiorstwo – zakłady chemiczne – stopniowo ograniczało produkcję aż do ogłoszenia bankructwa w 2017 r. Na terenie zakładu nadal składowane są odpady chemiczne, co może doprowadzić do katastrofy ekologicznej[3]. W mieście panuje wysokie bezrobocie.

Nadal funkcjonują mniejsze zakłady:

  • kopalnia soli należąca do koncernu Russol,
  • fabryka maszyn górniczych Usolmasz,
  • zakłady farmaceutyczne Usolje-sibirskij chimiko-farmacewticzeskij zawod,
  • zakład produkcji monokryształów i detektorów scyntylacyjnych Kristall.

Zdrowie[edytuj | edytuj kod]

W mieście funkcjonuje uzdrowisko „Usole” założone w 1848 r. Specjalizuje się w leczeniu chorób narządu ruchu, układu pokarmowego i obwodowego układu nerwowego. Do zabiegów wykorzystywane są usolskie solanki i siarkowe wody mineralne oraz błoto iłowe.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Prawosławie[edytuj | edytuj kod]

  • Сerkiew Św. Mikołaja
  • Cerkiew Przemienienia Pańskiego

Katolicyzm[edytuj | edytuj kod]

Islam[edytuj | edytuj kod]

  • Meczet

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Na zsyłkę, na katorgę i za chlebem [dostęp 2019-10-11] (pol.).
  2. Metryczka obozu w Usolu na stronie Memoriału [dostęp 2019-10-11] (ros.).
  3. Rosja: możliwy wybuch "ekologicznego Czarnobyla" [dostęp 2019-10-11] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Istoria Usolja Sibirskogo na podst.: M. A. Winokurow, A. P. Suchodołow: Goroda Irkutskoj Obłasti, Irkuck 2010, ISBN: 978-5-7253-2253-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]