Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Data wydania 17 czerwca 1966
Miejsce publikacji  PRL, Dz.U. z 1966 r. nr 24, poz. 151
Tekst jednolity Dz.U. z 2019 r. poz. 1438
Data wejścia w życie 1 stycznia 1967
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji postępowanie egzekucyjne w administracji
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz.U. z 2019 r. poz. 1495
Wejście w życie ostatniej zmiany 1 stycznia 2020
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – polska ustawa, uchwalona przez Sejm PRL, regulująca kwestie prawne związane z postępowaniem egzekucyjnym w administracji.

Ustawa określa:

  • zasady funkcjonowania Rejestru Należności Publicznoprawnych
  • tryb postępowania egzekucyjnego w administracji
  • sposoby egzekucji obowiązków o charakterze majątkowym
  • sposoby egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym
  • tryb postępowania zabezpieczającego w administracji
  • zasady odpowiedzialności za naruszenie przepisów ustawy.

Od 2004 do 2013 r. ustawa regulowała też kwestię pomocy obcemu państwu lub korzystania z jego pomocy przy dochodzeniu należności pieniężnych[1]. Od 2013 r. w tym zakresie obowiązuje ustawa z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 765).

Nowelizacje[edytuj | edytuj kod]

Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2020 roku[2].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uchylony rozdział 7 działu I ustawy.
  2. Ustawa z dnia 31 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia obciążeń regulacyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1495)