Utawarerumono

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Utawarerumono
うたわれるもの
(Utawareru mono)
Gatunek przygodowy, fantasy
Gra komputerowa
Producent Leaf
Wydawca Leaf (PC)
Aquaplus (PS2, PSP)
Platforma Windows, PS2, PSP
Data wydania JP: 26 kwietnia 2002 (PC)
26 października 2006 (PS2)
28 maja 2009 (PSP)
Gatunek eroge (PC), powieść wizualna, taktyczna gra fabularna
Kategorie wiekowe 18+ (PC)
CERO: C (PS2, PSP)
Telewizyjny serial anime
Reżyser Tomoki Kobayashi
Scenariusz Fumiaki Maruto
Studio Oriental Light and Magic
Stacja telewizyjna Tokyo MX, MBS, TVA, BS11, AT-X
Premierowa emisja 3 kwietnia 200625 września 2006
Liczba odcinków 26

Utawarerumono (jap. うたわれるもの Utawareru mono?) – japońska powieść wizualna dla dorosłych z elementami taktycznej gry fabularnej stworzona przez studio Leaf i wydana 26 kwietnia 2002 roku na platformę Microsoft Windows. W 2006 roku firma Aquaplus wydała wersję gry na konsolę PlayStation 2 pozbawioną treści seksualnych, a trzy lata później jej port na konsolę PlayStation Portable. Między kwietniem a wrześniem 2006 roku emitowano w Japonii adaptację gry w postaci telewizyjnego serialu anime. W 2011 roku firma Aquaplus poinformowała, że rozpoczęły się prace nad sequelem gry o roboczym tytule Utawarerumono 2[1].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Utawarerumono opowiada historię zamaskowanego bohatera, który będąc ciężko rannym zostaje znaleziony w lesie i przeniesiony do domu wiejskiej uzdrowicielki Tusukuru i jej dwóch wnuczek. Bohater ma amnezję, dlatego otrzymuje imię Hakuoro. Mieszkańcy wioski, w której się znalazł, są uciskani przez chciwego cesarza. Hakuoro staje wkrótce na czele powstania mającego na celu obalenie władcy i udaje mu się przejąć władzę na krajem, który nazywa imieniem uzdrowicielki Tusukuru. Chcąc chronić swoich poddanych, bohater musi uczestniczyć w nieustannych walkach z wrogimi państwami[2].

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Gra posiada liniową fabułę, dlatego podejmowane decyzje nie mają wpływu na jej zakończenie. Jednym z elementów rozgrywki są bitwy w rzucie izometrycznym właściwe dla taktycznych gier fabularnych. Gracz ma w nich możliwość poruszania kontrolowanych postaci i atakowania przeciwników. W wersji gry na płycie DVD dodano możliwość zmiany stopni trudności bitew, a konwersje na konsole zostały wzbogacone m.in. o system przedmiotów. Po zakończeniu każdej walki gracz otrzymuje punkty doświadczenia, które pozwalają na zwiększenie poziomu postaci[2][3].

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
Famitsū 7/7/7/8 (29/40)
„Dengeki PlayStation” 80/85/70/75


Gra w wersji na komputery osobiste była najlepiej sprzedającą się w Japonii grą bishōjo w ostatnich dwóch tygodniach czerwca 2004 roku[4]. Produkcja znalazła się na 2. miejscu w pierwszych dwóch tygodniach maja i na 27. w dwóch następnych[5]. W ciągu czterech dni od premiery konwersji na konsolę PlayStation 2 sprzedano ponad 82 tysiące jej egzemplarzy[6]. Recenzenci magazynu „Famitsu” przyznali jej 7, 7, 7 i 8 punktów, co dało łączny wynik 29/40[7]. Oceniający magazynu „Dengeki PlayStation” wystawili jej 80, 85, 70 i 75 punktów[8]. W ankiecie zorganizowanej w czerwcu 2007 roku przez czasopismo „Dengeki G’s Magazine” gra Utawarerumono zajęła 15. pozycję w rankingu najbardziej interesujących gier bishōjo[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aquaplus Reveals Utawarerumono 2, Tears to Tiara 2 Games (ang.). Anime News Network, 2011-01-27. [dostęp 2014-07-09].
  2. a b Dani Cavallaro: Anime and the Visual Novel: Narrative Structure, Design and Play at the Crossroads of Animation and Computer Games. Jefferson, N.C.: McFarland, 2010, s. 142-143. ISBN 0-7864-4427-4. (ang.)
  3. Anoop Gantayat: Aqua Plus Brings Utawareru Mono to PS2 (ang.). IGN, 2005-06-12. [dostęp 2014-07-10].
  4. 全国美少女ソフト売り上げランキング TOP50 PC NEWS No.98( 4/16〜4/30) (jap.). Peakspub, 2005. [dostęp 2014-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-02-10)].
  5. 全国美少女ソフト売り上げランキング TOP50 PC NEWS No.100 (5/16〜5/31) (jap.). Peakspub, 2005. [dostęp 2014-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-02-10)].
  6. 週間ゲームソフト売上ランキング (jap.). NTT Publishing. [dostęp 2014-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-11-06)].
  7. Famitsu: Ace Combat X é o destaque na rodada de notas da revista (port.). Finalboss, 2006-10-19. [dostęp 2014-07-10].
  8. Últimas notas de Famitsu y Dengeki (hiszp.). VicioJuegos.com, 2006-10-25. [dostęp 2014-07-10].
  9. 読者が選ぶ MY BEST ギャルゲーランキング (jap.). W: Dengeki G's Magazine [on-line]. ASCII Media Works. [dostęp 2014-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-11)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]