Uzarzewo
| wieś | |
Pałac Żychlińskich | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Wysokość |
85 m n.p.m. m n.p.m. |
| Liczba ludności (2025) |
460 |
| Strefa numeracyjna |
61 |
| Kod pocztowy |
62-006[1] |
| Tablice rejestracyjne |
PZ, POZ |
| SIMC |
0595625 |
Położenie na mapie gminy Swarzędz | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego | |
Położenie na mapie powiatu poznańskiego | |

Uzarzewo (dawn. niem. Talfeld[3]) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Swarzędz, nad Jeziorem Uzarzewskim i rzeką Cybiną.
Wieś szlachecka Urzazowo położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[4]. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.
Historia[5]
[edytuj | edytuj kod]Średniowiecze i nowożytność
[edytuj | edytuj kod]Pierwsza lokacja wsi miała miejsce w sąsiedztwie wczesnośredniowiecznego grodziska z XIII wieku. W tym samym stuleciu nastąpiła ponowna lokacja wsi na prawie niemieckim, co wiązało się z przesunięciem zabudowań bliżej brzegu Jeziora Uzarzewskiego.
Najstarszym udokumentowanym właścicielem dóbr był biskup poznański Andrzej Zaremba Szymonowic, który w 1306 roku przekazał dziesięcinę z Uzarzewa kościołowi św. Małgorzaty na poznańskiej Śródce. Kolejnym właścicielem był wojewoda kaliski Beniamin (zamordowany z polecenia Macieja Borkowica). W kolejnych wiekach majątek często zmieniał właścicieli, należąc m.in. do rodów:
- Górków i Gryżyńskich (XIV–XV w.)
- Opalińskich i Potulickich (XV–XVI w.)
- Iwińskich i Mielżyńskich (XVI–XVII w.)
- Morawskich i Zdunowskich (XVII–XVIII w.)
- Napruszewskich i Działyńskich (XVIII w.)
- Kurcewskich (przełom XVIII i XIX w.)
W skład historycznego majątku ziemskiego wchodziły: wieś, dwór z folwarkiem, kościół parafialny pw. św. Michała Archanioła, plebania, młyn wodny na Cybinie, Olędry (zwane Katarzynkami lub „Rajskiem”), folwark Święcinek, karczma „Zjawieniec” oraz kolonia Uzarzewo, powstała w wyniku pruskiej regulacji i uwłaszczenia chłopów w latach 1831–1840.
XIX i XX wiek
[edytuj | edytuj kod]W 1827 roku dobra uzarzewskie nabyli na licytacji (subhastacji) Józef Otto Lipski i Anna z Kraszkowskich. W 1855 roku, poprzez małżeństwo Zenobii Lipskiej z Józefem Żychlińskim (herbu Szeliga), majątek przeszedł w ręce rodziny Żychlińskich, którzy zarządzali nim przez kolejne 90 lat. Ostatnim prywatnym właścicielem dóbr do 1945 roku był Józef Żychliński (1886–1969).
W 1913 roku majątek obejmował obszar 901 hektarów. Po II wojnie światowej dobra zostały upaństwowione – początkowo przekazano je w użytkowanie Polskim Kolejom Państwowym, a następnie utworzono tu Państwowe Gospodarstwo Rolne (PGR), podlegające m.in. pod kombinaty w Pomarzanowicach i Owińskach.
Po transformacji ustrojowej w 1990 roku gruntami zarządzała Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa (później ANR). Areał o powierzchni ok. 800 ha wraz z folwarkiem został wówczas wydzierżawiony spółce pracowniczej.
Zabytki i atrakcje turystyczne
[edytuj | edytuj kod]
Grodzisko
[edytuj | edytuj kod]Na wschodniej skarpie jaru pod Uzarzewem znajdują się pozostałości XIII-wiecznego stożkowatego gródka mieszkalno-obronnego, który strzegł przeprawy przez dolinę Cybiny. Do czasów współczesnych zachował się prostokątny kopiec o wysokości ok. 5 metrów, otoczony suchą fosą oraz czytelnymi reliktami wału obronnego. Pierwotnie na majdanie wznosiła się drewniana wieża oblepiona gliną.
Zespół pałacowy Żychlińskich z poł. XIX wieku
Obecny budynek mieszkalny wzniesiono w latach 1860–1865 w miejscu dawnego drewnianego dworu. Budulec (częściowo pochodzący z rozebranej kaplicy św. Katarzyny na Rajsku) zaczął gromadzić w 1840 roku Józef Otto Lipski. Projekt budynku przypisuje się architektom z kręgu Stanisława Hebanowskiego. Pod koniec XIX lub na początku XX wieku obiekt rozbudowano, m.in. o trójkondygnacyjną wieżę od strony południowej.
Architektonicznie budynek reprezentuje typ neorenesansowej willi włoskiej (analogiczne obiekty z tego okresu znajdują się w Dusinie, Biezdrowie, Gorzyczkach i Biedrusku). Jest to obiekt piętrowy, nakryty płaskim dachem, z płytkim ryzalitem w części centralnej zwieńczonym attyką.
Po 1945 roku w pałacu mieściły się biura PGR oraz mieszkania pracownicze. W pałacu i zabudowaniach pałacowych od 1977 roku mieści się Muzeum Przyrodniczo-Łowieckie (oddział Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie). Multimedia w Wikimedia Commons.
Park pałacowy
Wokół pałacu rozciąga się park krajobrazowy w stylu angielskim o powierzchni 6,5 ha. Jego ostateczny kształt nadał pod koniec XIX wieku architekt zieleni August Denizot, który wkomponował nowe nasadzenia w istniejący stary drzewostan. Na terenie parku znajdują się stawy połączone strumieniem.
Kościół św. Michała Archanioła w Uzarzewie wraz z plebanią z poł. XIX wieku. Multimedia w Wikmedia Commons.
We wsi znajduje się również budynek dawnej Szkoły Podstawowej oraz zabudowania Gospodarstwa Rolnego Skarbu Państwa (dawnego Państwowego Gospodarstwa Rolnego).
Urodzeni w Uzarzewie
[edytuj | edytuj kod]- Aleksander Woźny – polski ksiądz archidiecezji poznańskiej, kaznodzieja, więzień obozów koncentracyjnych w Buchenwaldzie i Dachau oraz powojennego okresu stalinowskiego, proboszcz parafii św. Jana Kantego w Poznaniu[6].
Liczba ludności[7]
[edytuj | edytuj kod]| Rok | Liczba ludności |
|---|---|
| 2018 | 526 |
| 2019 | 534 |
| 2020 | 525 |
| 2021 | 508 |
| 2022 | 502 |
| 2023 | 493 |
| 2024 | 481 |
| 2025 | 460 |
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1328 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 143426.
- ↑ Jürgen Frantz, Kreis Posen-Ost | AGOFF [online], 5 maja 2015 [dostęp 2026-07-05] (niem.).
- ↑ Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 41.
- ↑ Antoni Kobza, Swarzędzki alfabet historyczny Antoniego Kobzy [online], swarzedz.pl [dostęp 2026-06-11] (pol.).
- ↑ Aleksander Woźny - Wielkopolscy Księża od XVIII do XX wieku [online], www.wtg-gniazdo.org [dostęp 2025-12-12].
- ↑ Swarzędz z coraz mniejszą liczbą mieszkańców! – Tygodnik i Portal Swarzędzki [online], 17 lutego 2026 [dostęp 2026-02-19].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jacek Kowalski: Podróż do dwunastu drewnianych kościółków. Murowana Goślina: Związek Międzygminny "Puszcza Zielonka", 2008.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Uzarzewo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 866.
- Audycja „Mój Poznań, moja Wielkopolska - Salonik w Uzarzewie” w serwisie YouTube, Ratajska Telewizja Kablowa