Väinö Liikkanen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Väinö Liikkanen
Väinö Liikkanen (nr 4) podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1929
Väinö Liikkanen (nr 4) podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1929
Data i miejsce urodzenia 16 listopada 1903
Pihlaja, Wielkie Księstwo Finlandii
Data i miejsce śmierci 15 października 1957
Kuusankoski, Finlandia
Klub Virolahden Sampo
Wzrost 179 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Lake Placid 1932 50 km
Mistrzostwa świata
Złoto
Wysokie Tatry 1935 Sztafeta
Brąz
Innsbruck 1933 18 km

Väinö Liikkanen (ur. 16 listopada 1903 w Pihlaja, zm. 15 października 1957 w Kuusankoski) – fiński biegacz narciarski, srebrny medalista olimpijski oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie w Lake Placid w 1932 roku były pierwszymi i zarazem ostatnimi w jego karierze. W biegu na 50 km techniką klasyczną wywalczył srebrny medal, ulegając jedynie swemu rodakowi Veliemu Saarinenowi. Na tych samych igrzyskach zajął także 9 miejsce w biegu na 18 km.

W 1929 roku wystartował na mistrzostwach świata w Zakopanem, gdzie zajął czwarte miejsce w biegu na 50 km, przegrywając walkę o brązowy medal z Olle Hanssonem ze Szwecji. Rok później, podczas mistrzostw świata w Oslo zajął ósme miejsce w biegu na 18 km oraz 9 miejsce na dystansie 50 km stylem klasycznym. Na mistrzostwach świata w Innsbrucku w 1933 roku wywalczył brązowy medal w biegu na 18 km plasując się za dwoma Szwedami: zwycięzcą Nilsem-Joelem Englundem i drugim na mecie Hjalmarem Bergströmem. Na tych mistrzostwach był także czwarty na dystansie 50 km przegrywając z Bergströmem walkę o brązowy medal. Opuścił mistrzostwa świata w Sollefteå w 1934 roku, ale za to wystartował rok później na mistrzostwach świata w Vysokich Tatrach. Wspólnie z Mikko Husu, Klaesem Karppinenem i Sulo Nurmelą wywalczył tam złoty medal w sztafecie 4x10 km.

W 1933 roku Liikkanen został mistrzem Finlandii w biegu na 50 km.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik Strata Zwycięzca
9. 10 lutego 1932 Stany Zjednoczone Lake Placid 18 km stylem klasycznym 1:23:07 +5:23 Szwecja Sven Utterström
2.Silver medal.svg 13 lutego 1932 Stany Zjednoczone Lake Placid 50 km stylem klasycznym 4:28:00 +0:20 Finlandia Veli Saarinen

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
7. 7 lutego 1929 Polska Zakopane 17 km stylem klasycznym 1:20:03 +3:40 Finlandia Anselm Knuuttila
4. 9 lutego 1929 Polska Zakopane 50 km stylem klasycznym 3:50:01 +6:14 Finlandia Anselm Knuuttila
8. 28 lutego 1930 Norwegia Oslo 17 km stylem klasycznym 1:19:58 +22:13 Norwegia Arne Rustadstuen
9. 1 marca 1930 Norwegia Oslo 50 km stylem klasycznym 3:53:14 +16:03 Szwecja Sven Utterström
3.FIS bronze medal.png 10 lutego 1933 Austria Innsbruck 18 km stylem klasycznym 1:02:11 +0:36 Szwecja Nils-Joel Englund
4. 12 lutego 1933 Austria Innsbruck 50 km stylem klasycznym 4:13:49 +9:25 Finlandia Veli Saarinen
8. 22 lutego 1934 Szwecja Sollefteå 18 km stylem klasycznym 1:04.29 h +2:28 Finlandia Sulo Nurmela
21. 15 lutego 1935 Czechosłowacja Wysokie Tatry 18 km stylem klasycznym 1:27:50 +12:06 Finlandia Klaes Karppinen
1.FIS gold medal.png 18 lutego 1935 Czechosłowacja Wysokie Tatry Sztafeta 4x10 km[1] 2:42:30 - -

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Skład drużyny: Mikko Husu, Klaes Karppinen, Väinö Liikkanen, Sulo Nurmela

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]