VI/1 Dywizjon Towarzyszący

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
VI/1 Dywizjon Towarzyszący
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie jesień 1937
Rozformowanie marzec 1939
Dowódcy
Pierwszy kpt pil. Karol Eberhardt
Organizacja
Dyslokacja Garnizon Warszawa
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[a]
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość 1 pułk lotniczy

VI dywizjon towarzyszący 1 pułku lotniczego (VI/1 dtow) – pododdział lotnictwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.


Dywizjon został sformowany jesienią 1937 roku na lotnisku Okęcie w Warszawie, w składzie 1 pułku lotniczego.

W marcu 1939 roku dowództwo dywizjonu zostało zlikwidowane, a eskadry podporządkowane bezpośrednio dowódcy pułku. W sierpniu tego roku, w czasie mobilizacji alarmowej, 19 eskadra towarzysząca została rozformowana. Dwie pozostałe jednostki przemianowane zostały na eskadry obserwacyjne i wzięły udział w kampanii wrześniowej.

Organizacja i obsada personalna dywizjonu na przełomie 1937/1938[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie eskadry posiadały w swoim składzie dwa plutony.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989, ISBN 83-206-0760-4, OCLC 69601095.