VII Dwór

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Gdańska VII Dwór
Dzielnica Gdańska
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Miasto Gdańsk
W granicach Gdańska 1926[1]
Powierzchnia 3,01 km²
Populacja (2011)
• liczba ludności

3820[2]
• gęstość 1268 os./km²
Położenie na mapie Gdańska
Położenie na mapie
Portal Portal Polska

VII Dwór – jedna z trzydziestu czterech jednostek pomocniczych (dzielnic) Gdańska, położona na wzniesieniu, na skraju Lasów Oliwskich. Graniczy od wschodu z dzielnicą Strzyża (granicę stanowi pozostałość po przedwojennej linii kolejowej Wrzeszcz – Kokoszki, w miejscu tym wybudowana została Pomorska Kolej Metropolitalna), od południa z Wrzeszczem Górnym i Brętowem, od zachodu i północy otoczona jest dzielnicą Oliwa.

VII Dwór to osiedle mieszkaniowe głównie z niską zabudową blokową oraz domami jednorodzinnymi. Na terenie dzielnicy znajduje się meczet muzułmański z minaretem oraz kościół katolicki, 7 Szpital Marynarki Wojennej[3], Szkoła Podstawowa nr 70 i Gimnazjum nr 46[4], przychodnia zdrowia, korty tenisowe.

Historia[edytuj]

Na Polankach w okolicy VII Dworu znajdowało się cmentarzysko z grobami z okresu wpływów rzymskich[5].

W Gdańsku, przy obecnej ulicy Abrahama, na obrzeżu Lasów Oliwskich, u wylotu Doliny Samborowo i wylotu Zielonej Doliny znajdowała się posiadłość zwana VII Dworem. Pierwsze wzmianki o znajdującym się w miejscu obecnej dzielnicy zespole dworskim pochodzą z 1632. VII Dwór, zwany również "Dworem Clemena" (Clemenshof), stanowił między innymi własność Henryka Eppsteina, Izaaka Clemena, Dawida Schillera (od 1716) i starosty tolkmickiego Georga Wilhelma Goltza. Od 1760 był własnością Jana Gabriela Schmidta[6]. W głównym budynku tej posiadłości (albo w I Dworze[7]) w 1807 stacjonował Napoleon Bonaparte. Miał się podobno zachwycić malowniczym krajobrazem jaki występuje w tym miejscu[8].

W 1945 dwór został zniszczony[1] (spalili go żołnierze radzieccy na podstawie tego samego rozkazu, na mocy którego spalone zostało zabytkowe centrum w Gdańsku[9]) i poddany rozbiórce. Współcześnie pozostały i są zamieszkiwane w tym miejscu jedynie dawne zabudowania gospodarskie. Do zespołu dworskiego nawiązuje też obecnie osiedlowa ulica "VII Dwór".

VII Dwór został włączony w granice administracyjne Gdańska w 1926[1].

W 1931 został zbudowany przy ul. Polanki klinkierowy budynek tzw. Sanatorium Leśnego, według projektu Fritza Högera. Po II wojnie światowej powstał obok gmach Szpitala Marynarki Wojennej[10][11].

Po II wojnie światowej w VII Dworze powstało osiedle Politechniki Gdańskiej[12]. 21 marca 1959 został położony przy ulicy Rodakowskiego kamień węgielny pod budowę Osiedla Młodych[13]. Spółdzielnia Mieszkaniowa Osiedle Młodych ukończyła budowę osiedla w 1967[12].

W obrębie VII Dworu od przełomu lat 60. i 70., do końca lat 80. XX wieku znajdował się wyciąg narciarski[14], prowadzący na pobliskie wzgórze morenowe, które nosi nazwę "Lagry". Nazwa ta pochodzi od mieszczącego się tam w latach II wojny światowej obozu jenieckiego Stalag XX B/Z Danzig-Oliva, przeznaczonego głównie dla jeńców radzieckich[15]. Obóz mieścił się na miejscu obecnego osiedla przy ulicy Rodakowskiego i Norblina. Po wojnie ekshumowano stamtąd około 300 szczątków Rosjan, którzy zginęli lub zmarli w obozie[16].

W latach 1984-1990 został zbudowany meczet[17].

Od początku lat 60. XX wieku do 1993 na osiedlu znajdował się ustawiony tu jako pomnik samolot Jak-11[18]. Do 24 lipca 2007 na osiedlu znajdował się monumentalny pomnik Janka Krasickiego[19].

Pomniki przyrody[edytuj]

Na terenie osiedla znajduje się 16 pomników przyrody: 8 pojedynczych drzew, 6 grup drzew i 2 głazy narzutowe, w tym Głaz Borkowskiego z wykutym napisem[20].

 Osobny artykuł: Pomniki przyrody w Gdańsku.

Rada Dzielnicy[edytuj]

Rada Dzielnicy liczy 15 radnych, a w jej władzach zasiadają[21]:

  • Przewodniczący Zarządu Kaizmierz Stencel,
  • zastępca Przewodniczącego Zarządu Tomasz Zajkowski,
  • członek zarządu dzielnicy Krzysztof Perzyński,
  • Przewodniczący Rady Barbara Kaczmarek,
  • zastępca Przewodniczącego Rady Elżbieta Kwiatkowska.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Jednostki morfogenetyczne Gdańska
  2. Podział administracyjny Gdańska - Gdańsk - oficjalna strona miasta
  3. 7 Szpital Marynarki Wojennej. 7szmw.pl.
  4. Zespół Kształcenia Podstawowego i Gimnazjalnego nr 26 w Gdańsku. zkpig26.appspot.com.
  5. Gdańsk - miasto wielu cmentarzy. przewodnik.trojmiasto.pl, 1 listopada 2010.
  6. DWORY przy POLANKACH. historia-oliwy.trojmiasto.pl.
  7. Lasy Oliwskie. Mapa Turystyczna. Gdańsk: Wydawnictwo Via Mercatorum, 1996. ISBN 83-902628-2-7.
  8. Wędrówki przyrodnicze. Dariusz Podbereski, Marcin S. Wilga. T. 1. Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1995, s. 29. ISBN 83-85843-48-5.
  9. Lasy Oliwskie. Mapa Turystyczna. Gdańsk: Wydawnictwo Via Mercatorum, 1996. ISBN 83-902628-2-7.
  10. Tego na pewno nie wiecie: Dwór zwany "Angielskim". trojmiasto.gazeta.pl, 18 sierpnia 2012.
  11. Przystanek pierwszy. Szpital Marynarki Wojennej, czyli socrealistyczny glamour. trojmiasto.gazeta.pl, 31 sierpnia 2012.
  12. a b HISTORIA OLIWY
  13. Wydarzyło się w Gdańsku
  14. Piotr Celej "Tych miejsc już nie ma. Mała architektura blokowisk z czasów PRL" [dostęp 15.11.2013]
  15. Cmentarz Centralny "Srebrzysko" Historia. zdiz.gda.pl.
  16. OBOZY PRACY, STALAGI w GDAŃSKU 1939-1945. new.eksploracja.eu.
  17. Historia meczetu. meczetgdansk.pl.
  18. Piotr Celej "Tych miejsc już nie ma. Mała architektura blokowisk z czasów PRL" [dostęp 15.11.2013]
  19. Janek Krasicki z cokołu spadł. trojmiasto.pl, 25 lipca 2007.
  20. Wykaz i mapa lokalizacji pomników przyrody na terenie miasta Gdańska. [dostęp 15-06-2014].
  21. II Kadencja Rady Dzielnicy 2015 - 2019, radadzielnicyviidwor.pl [dostęp 2016-07-05] (pol.).