VII Grupa Lotnicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
VII Grupa Lotnicza
VII dywizjon lotniczy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Organizacja
Dyslokacja Poznań
Rodzaj wojsk lotnictwo
Podległość Dowództwo Wojsk Lotniczych

VII Grupa lotnicza – jednostka lotnictwa wojskowego utworzona w 1920.

Pierwszym dowódcą Grupy został pil. Antoni Buckiewicz. W kwietniu 1920 przeorganizowana w VII dywizjon lotniczy

VII dywizjon lotniczy[edytuj | edytuj kod]

Reorganizacja lotnictwa bojowego wiosną 1920 przemianowała grupy lotnicze na dywizjony oraz zniosła numerację odrębną eskadr wielkopolskich i francuskich. Wszystkie istniejące w kraju eskadry otrzymały numerację porządkową od 1 do 21 (bez 20)[1]. Dywizjon stacjonował wtedy w Mińsku a w jego skład weszły[2]:

Dowodzony przez Antoniego Buckiewicza, w czerwcu operował na froncie od Borysowa do Bobrujska.

W sierpniu 1921 VII dywizjon wywiadowczy składający się z 1 eskadry, 5 eskadry i 10 eskadry wszedł w skład 3 pułku lotniczego w Poznaniu[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]