VII symfonia Beethovena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
VII Symfonia A-dur
Kompozytor Ludwig van Beethoven
Opus/Oznaczenie {{{Opus/Oznaczenie}}}
Forma muzyczna symfonia
Czas powstania 1812
Miejsce powstania Cieplice
Data premiery 8 grudnia 1813
Miejsce premiery Wiedeń
Czas trwania ok. 38 min.
Zlecone przez {{{Zlecone przez}}}
Dedykacja {{{Dedykacja}}}
poprzednia
Zwycięstwo Wellingtona op. 91
następna
VIII symfonia Beethovena

VII Symfonia A-dur (op. 92) Ludwiga van Beethovena powstawała w latach 1811–1812. Zadedykowana hrabiemu Moritzowi von Friesowi.

Premiera odbyła się 8 grudnia 1813 roku w wiedeńskiej Wielkiej Sali Uniwersyteckiej[1].

VII Symfonia składa się z czterech części:

  1. Poco sostenutoVivace
  2. Allegretto
  3. Presto
  4. Allegro con brio

Czas trwania: około 38 minut[1].

Przez Richarda Wagnera z racji swojego muzycznego klimatu ochrzczona mianem „Apoteozy tańca”. Interpretacja samego Beethovena zawiera odniesienia do bachanaliów[2]: Muzyka jest winem które inspiruje nas do tworzenia, ja jestem Bachusem, który daje to wspaniałe wino, aby uczynić ludzi duchowo pijanymi.

Przypisy[edytuj]

  1. a b Symphony No.7, Op.92 (Beethoven, Ludwig van) (ang.). imslp.org. [dostęp 2017-05-30].
  2. Richard Osborne, Beethoven: The Nine Symphonies