Widmowiec wielki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Vampyrum spectrum)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Widmowiec wielki
Vampyrum spectrum[1]
Linneusz, 1758
Widmowiec wielki
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Podrząd mroczkokształtne
Rodzina liścionosowate
Podrodzina liścionosy
Rodzaj widmowiec
Gatunek widmowiec wielki
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Widmowiec wielki[3] (Vampyrum spectrum) – gatunek ssaka z rodziny liścionosowatych[4].

Taksonomia[edytuj]

Gatunek po raz pierwszy opisany przez Karola Linneusza w 1758 roku pod nazwą Vespertilio spectrum[5]. Jako miejsce typowe autor wskazał „Siedlisko w Ameryce Południowej”[a] (= Surinam)[5]. Jedyny przedstawiciele rodzaju widmowiec[3] (Vampyrum) opisanego przez Constantine Rafinesque'a w 1815 roku[6].

Średnie wymiary[edytuj]

  • Długość ciała - 12,5-13,5 cm
  • Rozpiętość skrzydeł - 80-100 cm
  • Długość ogona - brak

Występowanie[edytuj]

Występuje w lasach, często w pobliżu ludzkich osiedli od południowego Meksyku, do Peru i Brazylii oraz na wyspach Trynidad i Tobago.

Tryb życia[edytuj]

Widmowiec wielki uważany był dawniej za groźnego dla ludzi krwiopijcę. W rzeczywistości poluje on na gryzonie, ptaki i inne nietoperze. Potrafi bardzo zręcznie biegać na czterech kończynach. Poluje, czatując np. na mysz poprzez wyczekiwanie i zadanie jej jednego śmiertelnego ciosu w głowę, poprzez jej zmiażdżenie, bądź skręcenie karku.

Rozmnażanie[edytuj]

Okres godowy tych nietoperzy przypada na czerwiec. Samice są bardzo troskliwymi matkami, ponieważ nieustannie liżą swoje młode i pod koniec okresu ssania karmią swoje młode przeżytymi kawałkami mięsa myszy.

Uwagi

  1. łac. „Habitat in America australi”.

Przypisy

  1. Vampyrum spectrum, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. L. Aguirre, H. Mantilla, B. Miller, L. Dávalos 2008. Vampyrum spectrum. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-4. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-03-09]
  3. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 105. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Vampyrum spectrum. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2013-07-11]
  5. a b C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 31. (łac.)
  6. C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, ou, Tableau de l'univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l'auteur, 1815, s. 54. (fr.)