Van Gogh (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Van Gogh
Gatunek film biograficzny
Rok produkcji 1991
Data premiery 30 października 1991
Kraj produkcji  Francja
Język francuski
Czas trwania 158 min
Reżyseria Maurice Pialat
Scenariusz Maurice Pialat
Główne role Jacques Dutronc
Alexandra London
Bernard Le Coq
Gérard Séty
Elsa Zylberstein
Zdjęcia Gilles Henry
Emmanuel Machuel
Montaż Yann Dedet
Nathalie Hubert
Hélène Viard
Dystrybucja Gaumont

Van Gogh – francuski film biograficzny z 1991 roku w reżyserii Maurice’a Pialata. Tematem filmu są ostatnie dni z życia holenderskiego malarza Vincenta van Gogha, poświęcone rywalizacji między nim a jego bratem Theo van Goghiem, desperackim romansom z kobietami, w tym z córką fizyka Paula Gacheta, Marguerite.

Jeden z ostatnich filmów Pialata nie został nakręcony w celu powielenia utrwalonego w kulturze masowej wizerunku van Gogha jako szaleńca. Intencją Pialata było oddramatyzowanie przebiegu ostatnich chwil z życia artysty, który w wykonaniu Jacques'a Dutronca daje się poznać jako zachowawczy, powściągliwy melancholik[1]. Wbrew tradycyjnemu przedstawieniu artystów jako ofiar kobiet Pialat ukazał van Gogha jako człowieka od kobiet uzależnionego, zarówno uczuciowo, jak i materialnie (aby zostać zaakceptowanym przez szerszą społeczność, a tym samym przetrwać)[2]. W ujęciu Pialata artysta popełnia samobójstwo nie w akcie twórczym albo przez kobietę, lecz dlatego, że nie ma środków potrzebnych do przeżycia[2].

Van Gogh był nominowany do Złotej Palmy na festiwalu filmowym w Cannes, a także do Cezara w dwunastu kategoriach; ostatecznie statuetkę zdobył jedynie Dutronc za swoją rolę tytułową[3]. Francuski krytyk Joël Magny ocenił film Pialata jako „bezsprzecznie jedno z najważniejszych dzieł kinowych z ostatnich dwudziestu lat”[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Warehime 2006 ↓, s. 144-145.
  2. a b Warehime 2006 ↓, s. 147.
  3. Warehime 2006 ↓, s. 1-2.
  4. Warehime 2006 ↓, s. 2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marja Warehime, Maurice Pialat, Manchester: Manchester University Press, 2006.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]