Vasile Milea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vasile Milea
Ilustracja
Vasile Milea
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1927
Lereşti
Data i miejsce śmierci 22 grudnia 1989
Bukareszt
Minister obrony
Okres od 16 grudnia 1985
do 22 grudnia 1989
Przynależność polityczna Rumuńska Partia Komunistyczna
Poprzednik Constantin Olteanu
Następca Victor Stănculescu

Vasile Milea (ur. 1 stycznia 1927 w Lereşti, zm. 22 grudnia 1989 w Bukareszcie[1]) – minister obrony Rumunii w latach 1985–1989, generał[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1960 roku został członkiem Rumuńskiej Partii Komunistycznej[1].

Podczas rewolucji w Rumunii brał aktywny udział w tłumieniu protestów społecznych. 17 grudnia 1989 roku przed południem Nicolae Ceaușescu skrytykował Mileę i szefa Securitate Iuliana Vlada o zbyt defensywną postawę wobec manifestantów z Timișoary[3]. O godzinie 13:30 Milea wydał rozkaz postawienia armii w stan gotowości bojowej w Timișoarze. Godzinę później padło hasło Radu cel Frumos (Radu Piękny), który oznaczał otwarcie ognia do protestujących. Wojsko zaczęło strzelać o godzinie 15[4]. Pomimo ataku wojskowych protesty nie ustąpiły, a w ciągu kilku dni rewolucja objęła całą Rumunię.

20 grudnia po południu Nicolae Ceaușescu zwołał konferencję telefoniczną z okręgowymi sekretarzami partii. W konferencji wzięli udział: małżeństwo Ceaușescu, Vasile Milea oraz premier Constantin Dăscălescu[5]. Wieczorem Milea oraz członek Stałego Biura Politycznego Komitetu Wykonawczego KC Rumuńskiej Partii Komunistycznej Manea Mănescu wzięli udział w bezpośredniej transmisji telewizyjnej Ceaușescu, w której prezydent Rumunii nazywał demonstrantów z Timișoary „bandą chuliganów” oraz obwinił za kryzys Węgry, kręgi reakcyjne i imperialistyczne[6].

22 grudnia 1989 około godziny 9 Vasile Milea odmówił dalszego strzelania do manifestantów. Kilka minut po podjęciu decyzji o 9:30 został znaleziony martwy[7]. O 10:45 telewizja poinformowała o śmierci ministra obrony[8]. Po śmierci ministra Nicolae Ceaușescu obwinił Mileę o niepodjęcie właściwych kroków przeciwko protestującym[9]. Nowym ministrem obrony został dotychczasowy wiceminister Victor Stănculescu[10].

Milea zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach[11]. Śledztwo z 2005 roku wykazało, że Milea zmarł w wyniku strzału w tętnicę[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Membrii CC al PCR (rum.). cnsas.ro, 2004. [dostęp 2018-02-11].
  2. The Romanian Revolution (ang.). enrs.eu, 2015-12-30. [dostęp 2018-02-11].
  3. Kunze 2016 ↓, s. 395.
  4. Kunze 2016 ↓, s. 398.
  5. Kunze 2016 ↓, s. 399.
  6. Kunze 2016 ↓, s. 400.
  7. Justin Ames: The Romanian Revolution Tour (ang.). thevelvetrocket.com, 2011-08-17. [dostęp 2018-02-11].
  8. Miruna Pasa Petru, Razvan Belciuganu: Secretul "trădării" generalului Vasile Milea (rum.). jurnalul.ro, 2010-12-21. s. 396. [dostęp 2018-02-11].
  9. Kunze 2016 ↓, s. 401.
  10. Kunze 2016 ↓, s. 402.
  11. Walter Mayr: Romania's Bloody Revolution: 20 Years Later (ang.). abcnews.com, 2009-10-29. [dostęp 2018-02-11].
  12. Revolution of 1989: Milea's suicide (ang.). utgjiu.ro, 2016-03-04. [dostęp 2018-02-11]. [zarchiwizowane z tego adresu].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]