Vasilefs Georgios (1938)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vasilefs Georgios
ilustracja
Historia
Stocznia Yarrow & Co., Glasgow
Położenie stępki 1937
Wodowanie 3 marca 1938
 Wasilikon Naftikon
Nazwa "Vasilefs Georgios"
Wejście do służby 15 lutego 1939
 Kriegsmarine
Nazwa ZG3
"Hermes"
Wejście do służby 21 marca 1942
Zatopiony 7 maja 1943
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1414 ton
Długość 97,5 metrów
Szerokość 9,7 metra
Zanurzenie 2,7 metra
Napęd
trzy kotły typu Yarrow
2 turbiny Parsonsa o łącznej mocy 34 000 KM
Prędkość 35 węzłów
Zasięg 6000 Mm (przy prędkości 15 w.)
Uzbrojenie
po ukończeniu:
4 działa kal. 127 mm
4 działa plot. kal. 37 mm
8 wyrzutni torped kal. 533 mm
w służbie Kriegsmarine:
4 działa kal. 127 mm
4 działa plot. kal. 37 mm
5 dział plot. kal. 20 mm
8 wyrzutni torped kal. 533 mm
75 min
Załoga 145

Vasilefs Georgios (gr.:ΒΠ Βασιλεύς Γεώργιος) – grecki niszczyciel z czasów II wojny światowej, przejęty w 1941 roku przez Niemców i użytkowany od 1942 roku jako ZG3 a następnie Hermes.

Nowoczesny niszczyciel zamówiony wraz z bliźniaczym okrętem "Vasilissa Olga" przez marynarkę grecką w 1936 roku w brytyjskiej stoczni Yarrow & Co.[1]. Konstrukcja jednostki wzorowana była na niszczycielach typów G i H, budowanych dla Royal Navy. Uzbrojenie artyleryjskie dostarczyły firmy niemieckie, a urządzenia do kierowania ogniem holenderskie. Okręt, który otrzymał numer burtowy D 14 i nazwę na cześć króla Grecji Jerzego I, został zwodowany 3 marca 1938 roku, a jego przejęcie przez marynarkę grecką nastąpiło 15 lutego 1939 roku. „Vasilefs Georgios” miał pełnić funkcję okrętu flagowego marynarki greckiej, dlatego pomieszczenia dowódcy, przeznaczone dla dowodzącego admirała, były bardziej komfortowe niż na bliźniaczym okręcie.

Po napaści Włoch na Grecję 28 października 1940 roku okręt rozpoczął wojenna służbę uczestnicząc m.in. w nocnych rajdach przeciwko liniom zaopatrzeniowym przeciwnika na wodach cieśniny Otranto. W 1941 roku, po zaatakowaniu Grecji przez III Rzeszę (plan Marita), oba bliźniacze niszczyciele uczestniczyły w eskortowaniu konwojów zaopatrzeniowych z Egiptu oraz ewakuacji greckich zapasów złota na Kretę. „Vasilefs Georgios” został poważnie uszkodzony w wyniku ataku bombowców nurkujących Junkers Ju 87 w nocy z 12 na 13 kwietnia 1941 roku. Postawiony w doku pływającym w bazie Salamina, 20 kwietnia został ponownie zbombardowany i zatopiony. Po zajęciu bazy przez wojska niemieckie (6 maja 1941 roku), niszczyciel został podniesiony z dna i wyremontowany. 21 marca 1942 roku okręt został wcielony do służby w Kriegsmarine pod oznaczeniem „ZG3”.

W służbie niemieckiej „ZG3” został dozbrojony w dodatkowe działka przeciwlotnicze i wyposażony w tory minowe, umożliwiające przenoszenie do 75 min morskich. Okręt działał we wschodniej części Morza Śródziemnego, współdziałając z flotą włoską w eskortowaniu konwojów przewożących zaopatrzenia dla Deutsche Afrika Korps. 21 sierpnia 1942 roku okręt otrzymał nazwę „Hermes”. 16 listopada tegoż roku współuczestniczył w zatopieniu greckiego okrętu podwodnego Triton.

Od kwietnia 1943 roku „Hermes” został przebazowany na Sycylię, uczestnicząc w eskortowaniu konwojów do Tunisu. 21 kwietnia wykrył i zatopił brytyjski okręt podwodny HMS „Splendid” typu S. 30 kwietnia, w rejonie Cape Bon, niszczyciel odniósł poważne uszkodzenia od bliskich wybuchów bomb, tracąc 23 członków załogi. Doholowany do portu La Goulette został 7 maja 1943 roku zatopiony w celu zablokowania wejścia do portu w Tunisie. Wrak został następnie podniesiony i po zakończeniu wojny złomowany.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Następna para niszczycieli, mająca nosić nazwy "Vasilefs Constantinos" i "Vasilissa Sofia", miały być zbudowane w stoczni w Grecji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zvonimir Freivogel (tłum. Maciej S. Sobański) Vasilefs Georgios i Vasilissa Olga. Od bliźniaków do przeciwników w: Okręty Wojenne numer specjalny 4, ISSN 1231-014X
  2. Hellenic Navy [dostęp 16 lipca 2009]
  3. German Naval History [dostęp 16 lipca 2009]