Vavá

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vavá
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Edvaldo Izidio Netto
Data i miejsce urodzenia 12 listopada 1934
Recife
Data i miejsce śmierci 19 stycznia 2002
Rio de Janeiro
Wzrost 174 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1948–1952 Sport Recife
1952–1958 CR Vasco da Gama ? (191)
1958–1961 Atlético Madryt 71 (31)
1961–1963 SE Palmeiras
1964–1967 Club América
1967–1968 Toros Neza
1968–1969 San Diego Toros 28 (5)
1969 Portuguesa
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1955–1964  Brazylia 20 (14)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1971–1972 Córdoba CF
1974–1975 Córdoba CF
1977–1978 Granada CF
1984–1985 Al-Rajjan SC
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
I miejsce Szwecja 1958 piłka nożna
I miejsce Chile 1962 piłka nożna

Vavá, Edvaldo Izidio Netto (ur. 12 listopada 1934 w Recife, zm. 19 stycznia 2002 w Rio de Janeiro) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji napastnika, uważany za jednego z najlepszych w historii zawodników reprezentacji Brazylii, z którą dwukrotnie zdobywał mistrzostwo świata, w 1958 oraz 1962 roku.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę klubową Vavá zaczynał w 1949 roku w SC Recife. Do 1958 roku grał w stanowych ligach w Brazylii, głównie w stanie Rio de Janeiro, w zespole CR Vasco da Gama. Od 1958 do 1961 był zawodnikiem klubu hiszpańskiej Primera División Atlético Madryt, z którym w 1960 zdobył nawet Puchar Króla. Później występował jeszcze w Meksyku oraz w Brazylii. Karierę klubową zakończył w 1969 roku.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Brazylii Vavá zadebiutował na olimpiadzie w Helsinkach w 1952 roku. Ogółem rozegrał w drużynie narodowej 20 meczów i zdobył 14 bramek. Dwa razy zdobywał mistrzostwo świata. Na mundialu w Chile w 1962 był współkrólem strzelców (z 4 bramkami). Vavá grał jako napastnik, często pojawiający się znienacka w polu karnym, posiadał instynkt i celny strzał.

Był pierwszym zawodnikiem, który uzyskał bramki w dwóch meczach finałowych mistrzostw świata: 2 w 1958 (w meczu ze Szwecją – 5:2) i 1 w 1962 (w meczu z Czechosłowacją – 3:1). Po nim udało się to tylko 3 zawodnikom: jego rodakowi Pelému (1958 i 1970), Paulowi Breitnerowi z RFN (1974 i 1982) oraz Zinedine'owi Zidane'owi z Francji (1998 i 2006).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]