Vignole

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vignole
Ilustracja
Oratorium św. Eurozji na Vignolach, 2011
Kontynent

Europa

Państwo

 Włochy

Akwen

Morze Adriatyckie

Powierzchnia

0,69 km²

Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość


64
92,8 os./km²

Położenie na mapie Wenecji
Mapa konturowa Wenecji, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Vignole”
Położenie na mapie Włoch
Mapa konturowa Włoch, u góry znajduje się punkt z opisem „Vignole”
Położenie na mapie Wenecji Euganejskiej
Mapa konturowa Wenecji Euganejskiej, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Vignole”
Ziemia45°26′32″N 12°22′27″E/45,442222 12,374167
Mapa wyspy

Vignolewyspa położona na wschód od historycznego centrum Wenecji w Północnych Włoszech, w północnej części Laguny Weneckiej.

Vignole leżą na terenie tzw. Parco della Laguna[1].

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wyspa położona jest na północny wschód od Wenecji, między wyspami La Certosa i Sant'Erasmo. Właściwie składa się z dwóch części, oddzielonych kanałem, które łączy most. Podobnie jak na sąsiadującej z nią wyspie Sant'Erasmo, niewielka liczba mieszkańców, zajmuje się przede wszystkim warzywnictwem. Z wyspą sąsiaduje mniejsza wysepka Sant’Andrea, na której znajduje się fort. Wyspę Sant’Andrea z Vignole łączą dwa mosty. Zarówno wyspa Sant’Andrea jak i część wschodnia Vignoli stanowi strefę wojskową, na której znajdują się koszary.

Na wyspie znajdują się przystanki vaporetto, weneckiego tramwaju wodnego (linia 13)[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wyspa nazywana też była Biniola lub Isola delle Sette Vigne (pol. Wyspa Siedmiu Winnic). Ceniona była jako miejsce wakacyjne[przez kogo?] najprawdopodobniej już w czasach cesarstwa rzymskiego. Wówczas znajdowała się nad otwartymi wodami Morza Adriatyckiego, nie wykształciły się jeszcze wówczas wybrzeża Punta Sabbioni. W VII w. dwóch trybunów z Torcello wzniosło niewielkie oratorium dedykowane św. Janowi Chrzcicielowi i św. Krystynie[3][4].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Na wyspie nie ma wielu zabytków. Nad wewnętrznym kanałem znajduje się Oratorium św. Eurozji (św. Dobrosławy). Kaplica posiada niewielką dzwonnicę. Być może znajduje się na miejscu starożytnej kaplicy św. Jana Chrzciciela i św. Krystyny. Kościół ten odrestaurowano w XIX w. W jego wnętrzu znajduje się XVII-wieczy obraz przedstawiający Wniebowzięcie NMP[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Territorio (wł.). www.parcolagunavenezia.it. [dostęp 2014-03-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  2. ACTV Network (wł.). actv.it. [dostęp 2014-03-02].
  3. Le Vignole (wł.). www.turismovenezia.it. [dostęp 2014-03-02].
  4. Le Vignole. L'isola delle sette vigne (wł.). www.veneziadavivere.com. [dostęp 2014-03-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-15)].
  5. Marcello Brusegan: Guida insolita ai misteri, ai segreti, alle leggende e alle curiosità delle chiese di Venezia. Newton & Compton, 2004, s. 342-343. ISBN 978-88-541-0030-5. (wł.)