Viktor Orbán
Viktor Orbán (2024) | |
| Pełne imię i nazwisko |
Viktor Mihály Orbán |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
31 maja 1963 |
| Premier Węgier | |
| Okres |
od 29 maja 2010 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Premier Węgier | |
| Okres |
od 6 lipca 1998 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |




Viktor Mihály Orbán[1] (wym. [ˈviktor ˈmiha:j ˈorba:n]; ur. 31 maja 1963 w m. Alcsútdoboz[2][3]) – węgierski polityk i prawnik, od 1990 poseł do Zgromadzenia Narodowego (dziewięciu kolejnych kadencji), przewodniczący Fideszu (w latach 1993–2000 i od 2003), premier Węgier w latach 1998–2002 i od 2010. Najdłużej urzędujący premier w historii Węgier[4].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wykształcenie i początki działalności politycznej
[edytuj | edytuj kod]Dzieciństwo spędził w miejscowościach Alcsútdoboz i Felcsút[5]. W 1977 wraz z rodziną przeprowadził się do Székesfehérváru[6]. W 1987 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Loránda Eötvösa. Napisał pracę magisterską poświęconą ruchowi społecznemu wewnątrz systemu politycznego na przykładzie Polski[7][8]. W latach 1989–1990 studiował brytyjską filozofię polityczną w Pembroke College na Uniwersytecie Oksfordzkim jako stypendysta fundacji założonej przez George’a Sorosa[9]. W 1988 znalazł się wśród założycieli Związku Młodych Demokratów (Fidesz). Był uczestnikiem rozmów trójkątnego stołu.
16 czerwca 1989 w czasie pogrzebu liderów powstania węgierskiego z 1956 wygłosił przemówienie na placu Bohaterów w Budapeszcie, w którym oddal hołd przywódcom powstania, a także zażądał wycofania z Węgier żołnierzy Armii Radzieckiej i przeprowadzenia wolnych wyborów[10]. Wydarzenie to było transmitowane na żywo w telewizji, co przyczyniło się zyskania przez Viktora Orbána rozpoznawalności. Przemówienie spotkało się z mieszanymi reakcjami; wielu Węgrów i obserwatorów międzynarodowych uznało je za odważne i inspirujące, jednak niektórzy członkowie opozycji krytykowali polityka, zarzucając mu radykalizm i brak odpowiedzialności[11].
Działalność parlamentarna i partyjna
[edytuj | edytuj kod]W pierwszych wolnych wyborach w 1990 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w kolejnych wyborach w 1994, 1998, 2002, 2006, 2010, 2014[12], 2018[13] i 2022[14].
W 1993 po raz pierwszy został przewodniczącym Fideszu (wcześniej partia posiadała kolegialne kierownictwo). Ugrupowaniem tym kierował do 2000. Ponownie stanął na jego czele w 2003[15]. Fidesz pod jego kierownictwem przeszedł ewolucję od ugrupowania liberalnego do partii konserwatywnej.
Premier (1998–2002)
[edytuj | edytuj kod]W latach 1998–2002 sprawował funkcję premiera, stojąc na czele centroprawicowego rządu koalicyjnego. Za jego rządów Węgry przystąpiły do NATO, prowadzono również negocjacje nad członkostwem w Unii Europejskiej. Ożywieniu uległy stosunki w ramach Grupy Wyszehradzkiej, jednak na przełomie 2001 i 2002 zostały one praktycznie zamrożone ze względu na spór węgiersko-słowacki o prawa mniejszości węgierskiej oraz dekrety Edvarda Beneša[16]. Podczas rządów Viktora Orbána dokonano rekonstrukcji zniszczonego w czasie II wojny światowej mostu Marii Walerii łączącego Węgry ze Słowacją, a także budowy nowego gmachu Teatru Narodowego w Budapeszcie. W kwestiach gospodarczych był początkowo zwolennikiem liberalizmu. Sprawując funkcję premiera, doprowadził m.in. do zniesienia czesnego za studia wprowadzonego w pierwszej połowie lat 90. przez koalicję socjalliberalną i ponownie przywróconego przez rząd Ferenca Gyurcsánya w 2006. Był zwolennikiem wspierania przez państwo małych i średnich przedsiębiorstw. Za jego kadencji zmniejszyła się inflacja i bezrobocie oraz nastąpił wzrost płac, przy jednoczesnym pogłębieniu się deficytu budżetowego[17].
W 1999 jego ugrupowanie wystąpiło z Międzynarodówki Liberalnej i zgłosiło akces do centroprawicowej Europejskiej Partii Ludowej. Sam Viktor Orbán w 1992 został wybrany na wiceprzewodniczącego Międzynarodówki Liberalnej, następnie zasiadał w jej komitecie wykonawczym. W 2002 został wiceprzewodniczącym Europejskiej Partii Ludowej[18]. Opowiadał się za pogłębianiem integracji europejskiej, rozszerzeniem UE o państwa bałkańskie oraz budową UE na fundamencie wartości chrześcijańskich[19].
Działalność w opozycji (2002–2010)
[edytuj | edytuj kod]W wyborach parlamentarnych w 2002 koalicja Fideszu i Węgierskiego Forum Demokratycznego zdobyła więcej głosów od Węgierskiej Partii Socjalistycznej, jednak rząd utworzyli socjaliści i liberałowie ze Związku Wolnych Demokratów. Po przegranych wyborach z 2002 i z 2006 Viktor Orbán pozostał liderem opozycji parlamentarnej. Stanął na czele ruchu obywatelskiego „Naprzód Węgry, Naprzód Węgrzy”[20].
Znajdujący się w opozycji Fidesz wygrywał w międzyczasie wybory do Parlamentu Europejskiego w 2004[21] i w 2009. Poparcie dla partii Viktora Orbána stopniowo rosło, do czego przyczynił się skandal wokół Ferenca Gyurcsánya i kryzys gospodarczy pod rządami lewicy[22].
Premier (od 2010)
[edytuj | edytuj kod]W wyborach w 2010 został oficjalnym kandydatem koalicji Fideszu i Chrześcijańsko-Demokratycznej Partii Ludowej na urząd premiera. Koalicja ta zdecydowanie wygrała wybory, zdobywając ponad 2/3 mandatów w Zgromadzeniu Narodowym. 28 kwietnia 2010 prezydent László Sólyom powierzył Viktorowi Orbánowi misję sformowania nowego rządu[23]. 29 maja 2010 został zaprzysiężony na ten urząd, wcześniej poparło go 261 parlamentarzystów[24].
Pierwszą zagraniczną wizytę złożył w Warszawie[25]. W pierwszej połowie 2011 jego rząd koordynował węgierską prezydencję w Radzie Unii Europejskiej. W tym samym roku z inicjatywy rządzącej większości uchwalono nową konstytucję (Magyarország Alaptörvénye), zawierającą preambułę traktującą totalitarny okres okupacji nazistowskiej i władzy komunistycznej (tj. od 19 marca 1944 do 2 maja 1990) jako okres braku niepodległości Węgier[26]. Ponadto z inicjatywy jego rządu wprowadzono podatek liniowy PIT na poziomie 16%[27] oraz obniżono podatek CIT dla małych i średnich przedsiębiorców. Od 2011 na Węgrzech zaczął pogłębiać się kryzys gospodarczy, agencja ratingowa Standard & Poor’s obniżyła poziom wiarygodności ratingowej do tzw. poziomu śmieciowego[28], zaś początkowe negocjacje rządu Viktora Orbána z Międzynarodowym Funduszem Walutowym nie przyniosły sukcesów. Węgierski rząd przeforsował wówczas m.in. podwyższenie podstawowej stawki podatku VAT do 27% (najwyższej stawki w krajach Unii Europejskiej[29]). W 2016 rating Węgier został podwyższony przez Standard & Poor’s do poziomu BB+[30].
W styczniu 2012 partie opozycyjne zorganizowały antyrządową manifestację w Budapeszcie (jej liczebność zagraniczne media określiły na dziesiątki tysięcy uczestników[31][32], zaś według organizatorów miało rzekomo w niej wziąć udział 100 tysięcy osób[32]), protestując przeciwko wejściu w życie (od 1 stycznia 2012) nowej konstytucji, zarzucając ograniczanie demokracji[31]. Działania gabinetu Viktora Orbána stały się także przedmiotem krytyki ze strony międzynarodowej prasy (m.in. „Financial Times” i „La Stampa”)[33]. 21 stycznia 2012 w węgierskiej stolicy odbyła się prorządowa manifestacja, której liczebność oszacowano na ponad 100 tysięcy osób[34][35][36], zaś według organizatorów miało wziąć w niej udział około 250 tysięcy manifestantów[37].
W 2014 kierowana przez niego koalicja zwyciężyła w kolejnych wyborach parlamentarnych, uzyskując 2/3 mandatów w Zgromadzeniu Narodowym. 6 czerwca 2014 rozpoczął działalność trzeci rząd Viktora Orbána. Podobny wynik sojusz ten odnotował w następnych wyborach w 2018[13]. 18 maja 2018 zaprzysiężono czwarty gabinet kierowany przez lidera Fideszu[38].
W wyborach w 2022 blok Fidesz-KDNP odniósł kolejne zwycięstwo, utrzymując większość konstytucyjną w parlamencie[14]. 24 maja 2022 urzędowanie rozpoczął piąty gabinet Viktora Orbána[39].
Krytyka
[edytuj | edytuj kod]Polityka prowadzona przez Viktora Orbána po powrocie w 2010 do władzy określana jest przez jego krytyków jako prowadząca do erozji demokracji na Węgrzech i zwracająca ten kraj w kierunku państwa autorytarnego[40][41][42][43][44]. Zdaniem krytyków rządy węgierskiego premiera doprowadziły do rozkładu demokratycznych struktur Węgier, w tym znaczącego ograniczenia niezależności i niezawisłości władzy sądowniczej[45]. Rząd oskarżany jest również o podejmowanie działań ograniczających wolność prasy, takich jak przejęcie kontroli nad mediami państwowymi i niemalże wszystkimi mediami prywatnymi (według badania z 2017 90% wszystkich węgierskich mediów kontrolowanych było wówczas przez rząd lub węgierskich właścicieli będących stronnikami Viktora Orbána)[46].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Żonaty z prawniczką Anikó Lévai[47]; ma pięcioro dzieci (cztery córki i syna). Jest wiernym Węgierskiego Kościoła Reformowanego[48]. Występował w klubie piłkarskim FC Felcsút. W 2007 założył klub piłkarski Puskás Akadémia FC (nazwany na cześć Ferenca Puskása)[49].
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Wielki Orderu Narodowego Zasługi – Francja (2001)[5][50]
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego – Watykan (2004)[5][51]
- Krzyż Wielki Komandorski Orderu Wielkiego Księcia Giedymina – Litwa (2009)[52]
- Order 8 Września – Macedonia Północna (2013)[53]
- Order Republiki Serbii I klasy – Serbia (2022)[54]
- Order Świętego Sawy I klasy – Serbski Kościół Prawosławny (2022)[55]
- Order Chwały i Honoru I klasy – Rosyjski Kościół Prawosławny (2023)[56]
- Order „Przyjaźń” I klasy – Kazachstan (2023)[57]
- Order Republiki Serbskiej – Republika Serbska (2024)[58]
- Najwyższy Order Świata Turkijskiego – Organizacja Państw Turkijskich (2024)[59]
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Honorowy senator Europejskiej Akademii Nauk i Sztuk Pięknych – 2000[60]
- Freedom Award przyznana przez American Enterprise Institute – 2001[61]
- Franz Josef Strauß-Preis przyznana przez Hanns-Seidel-Stiftung – 2001[5]
- Tőkés László-díj, nagroda przyznana przez Tőkés László Alapítvány – 2003[62]
- Tytuł honorowego obywatela Ostrzyhomia – 2009[63]
- Nagroda przyznana w ramach Światowego Dnia bez Tytoniu (Światowa Organizacja Zdrowia) – 2013[64]
- Tytuł „Człowiek Roku” przyznany przez „Gazetę Polską” – 2014[65]
- Tytuł „Człowiek Roku” Forum Ekonomicznego – 2016[66]
Doktoraty honoris causa
[edytuj | edytuj kod]- Tufts University – Stany Zjednoczone (2002)[67]
- Josai International University – Japonia (2013)[68]
- Uniwersytet Marmara – Turcja (2013)[69]
Publikacje książkowe
[edytuj | edytuj kod]- 2003: A történelem főutcáján: Magyarország, 1998–2002.
- 2006: 20 év: beszédek, íràsok, interjúk 1986–2006.
- 2007: Egy az ország (wydanie w języku polskim pt. Ojczyzna jest jedna, 2009).
- 2010: Rengéshullámok: beszédek, írások, 2009–2010.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Pierwszy rząd Viktora Orbána
- Drugi rząd Viktora Orbána
- Trzeci rząd Viktora Orbána
- Czwarty rząd Viktora Orbána
- Piąty rząd Viktora Orbána
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zgodnie z zapisem w języku węgierskim: Orbán Viktor Mihály, przy czym Orbán to człon nazwiska, zaś Viktor Mihály to imiona.
- ↑ Viktor Orbán [online], britannica.com [dostęp 2024-09-19] (ang.).
- ↑ The Prime Minister, kormany.hu [zarchiwizowane 2021-12-03] (ang.).
- ↑ Dóra Annár, Viktor Orbán became the longest-serving prime minister of Hungary [online], dailynewshungary.com, 1 grudnia 2020 [dostęp 2025-10-13] (ang.).
- ↑ a b c d Viktor Orbán [online], kas.de [dostęp 2025-10-11] (ang.).
- ↑ Orbán Viktor életrajza, orbanviktor.hu [zarchiwizowane 2013-07-29] (węg.).
- ↑ Bogdan Góralczyk, Węgierski pakiet, Warszawa: Familia, 2000, s. 217.
- ↑ Orbán Viktor szakdolgozata, orbanviktor.hu [zarchiwizowane 2012-05-22] (węg.).
- ↑ Debreczeni 2015 ↓, s. 56.
- ↑ Debreczeni 2015 ↓, s. 50.
- ↑ Debreczeni 2015 ↓, s. 49–53.
- ↑ Orbán Viktor, parlament.hu [zarchiwizowane 2016-09-03] (węg.).
- ↑ a b ORSZÁGGYŰLÉSI KÉPVISELŐK VÁLASZTÁSA 2018. április. 8. Tájékoztató adatok a(z) FIDESZ-KDNP mandátumairól, valasztas.hu [zarchiwizowane 2018-04-28] (węg.).
- ↑ a b Választás 2022: Óriási Fidesz-győzelem született [online], novekedes.hu, 3 kwietnia 2022 [dostęp 2022-04-05] (węg.).
- ↑ Leaders of Hungary [online], zarate.eu [dostęp 2022-06-20] (ang.).
- ↑ Peter Morvay, Połączenie na Kartę – więcej praw dla diaspory węgierskiej, „Gazeta Wyborcza” (26), 31 stycznia 2002, s. 12.
- ↑ Jacek Pawlicki, Niezatapialny Victor Orbán [online], wyborcza.pl, 16 marca 2010 [dostęp 2020-11-19].
- ↑ Presidency [online], epp.eu [dostęp 2020-11-19] (ang.).
- ↑ Viktor Orbán, Jakiej Europy potrzebujemy?, „Rzeczpospolita”, 17 kwietnia 2007.
- ↑ Rząd nie jest najważniejszy – twierdzi Viktor Orban [online], wyborcza.pl, 21 lipca 2002 [dostęp 2020-10-26].
- ↑ EP Választás 2004 [online], index.hu [dostęp 2020-11-19] (węg.).
- ↑ Cezary Kowanda, Węgrzy w kłopotach [online], polityka.pl, 21 marca 2009 [dostęp 2020-11-21].
- ↑ Sólyom officially asks Orbán to form government, politics.hu, 29 kwietnia 2010 [zarchiwizowane 2014-04-19] (ang.).
- ↑ Konservativer Orban als Ministerpräsident vereidigt [online], welt.de, 29 maja 2010 [dostęp 2020-11-19] (niem.).
- ↑ Varsóba vezetett Orbán Viktor első hivatalos külföldi útja, fidesz.hu, 1 czerwca 2010 [zarchiwizowane 2013-07-29] (węg.).
- ↑ Fundamental Law of Hungary [online], tasz.hu [dostęp 2012-01-04] (ang.).
- ↑ Węgry tną wydatki i wprowadzają podatek liniowy [online], wp.pl, 31 października 2010 [dostęp 2012-01-22].
- ↑ Standard&Poor’s tnie rating Węgier do poziomu „śmieciowego” [online], bankier.pl, 22 grudnia 2011 [dostęp 2012-01-04].
- ↑ Węgrzy wprowadzili 27 proc. VAT – najwyższy w UE [online], forbes.pl, 1 stycznia 2012 [dostęp 2012-01-22].
- ↑ S&P podwyższyła rating Węgier [online], tvn24bis.pl, 17 września 2016 [dostęp 2020-11-19].
- ↑ a b Hungarians protest against new Fidesz constitution [online], bbc.co.uk, 3 stycznia 2012 [dostęp 2012-01-04] (ang.).
- ↑ a b Amanda Morrow, Hungary stages mass protest against new constitution [online], globalpost.com, 3 stycznia 2012 [dostęp 2012-01-22] (ang.).
- ↑ Włoska prasa: faszystowskie pomruki na Węgrzech, gazeta.pl, 4 stycznia 2012 [zarchiwizowane 2014-01-02].
- ↑ Over 100,000 rally in Hungary to back government in EU row [online], reuters.com, 21 stycznia 2012 [dostęp 2012-01-22] (ang.).
- ↑ Geza Molnar, Pro-Hungarian PM march draws 100,000 in Budapest: organisers, yahoo.com, 21 stycznia 2012 [zarchiwizowane 2012-09-04] (ang.).
- ↑ Pablo Gorondi, 100,000 march in Hungary pro-government rally, deseretnews.com, 21 stycznia 2012 [zarchiwizowane 2012-07-24] (ang.).
- ↑ Rząd walczy z opozycją o opanowanie ulic [online], polskieradio.pl, 21 stycznia 2012 [dostęp 2012-01-22].
- ↑ Fourth Orbán Cabinet formed, kormany.hu, 18 maja 2018 [zarchiwizowane 2018-05-18] (ang.).
- ↑ Esküt tettek a miniszterek a Parlamentben [online], kormany.hu, 24 maja 2022 [dostęp 2022-05-24] (węg.).
- ↑ Frances E. Lee, Populism and the American Party System: Opportunities and Constraints, „Perspectives on Politics”, 18, 2020, DOI: 10.1017/S1537592719002664 (ang.).
- ↑ What to do when Viktor Orban erodes democracy, „The Economist”, 22 czerwca 2017, ISSN 0013-0613 [dostęp 2020-11-19] (ang.).
- ↑ Patrick Kingsley, As West Fears the Rise of Autocrats, Hungary Shows What’s Possible, „The New York Times”, 10 lutego 2018, ISSN 0362-4331 [dostęp 2020-11-19] (ang.).
- ↑ R. Daniel Kelemen, Europe’s Other Democratic Deficit: National Authoritarianism in Europe’s Democratic Union, „Government and Opposition”, 52 (2), 2017, s. 211–238, DOI: 10.1017/gov.2016.41, ISSN 0017-257X [dostęp 2020-11-19] (ang.).
- ↑ Seraphine F. Maerz, Anna Lührmann, Sebastian Hellmeier, Sandra Grahn, Staffan I. Lindberg, State of the world 2019: autocratization surges – resistance grows, „Democratization”, 27 (6), 2020, s. 909–927, DOI: 10.1080/13510347.2020.1758670, ISSN 1351-0347.
- ↑ Patrick Kingsley, Benjamin Novak, 4 Lawmakers Assaulted in Hungary, as Protests Against Orban Continue, „The New York Times”, 17 grudnia 2018, ISSN 0362-4331 [dostęp 2020-11-19] (ang.).
- ↑ Zack Beauchamp, It happened there: how democracy died in Hungary [online], Vox, 13 września 2018 [dostęp 2020-11-19] (ang.).
- ↑ CV of Viktor Orbán, miniszterelnok.hu [zarchiwizowane 2014-09-04] (ang.).
- ↑ Orbán hite [online], hetek.hu, 7 lutego 2007 [dostęp 2020-11-19] (węg.).
- ↑ Puskas Akademia. Czy Orban spełnił marzenia legendy Realu? [online], weszlo.com, 6 stycznia 2020 [dostęp 2020-11-19].
- ↑ Ottó Gajdics, Tízmillió magyar sikere a francia nagykereszt [online], magyarnemzet.hu, 13 grudnia 2001 [dostęp 2025-10-11] (węg.).
- ↑ Wielki krzyż św. Grzegorza dla Viktora Orbána [online], archivioradiovaticana.va, 7 kwietnia 2004 [dostęp 2020-11-19].
- ↑ Apdovanotų asmenų duomenų bazė [online], lrp.lt [dostęp 2025-10-11] (lit.).
- ↑ Орбан одликуван со орден „8 Септември” [online], slobodnaevropa.mk, 5 grudnia 2013 [dostęp 2022-03-12] (mac.).
- ↑ Орбан у посети Србији, Вучић му уручио Орден Републике Србије на великој огрлици [online], rts.rs, 16 września 2022 [dostęp 2022-09-22] (serb.).
- ↑ Barbara Bene, Serbian Orthodox Patriarch Presents Award to Viktor Orbán [online], hungarytoday.hu, 5 września 2022 [dostęp 2025-10-11] (ang.).
- ↑ Hetzmann Mercédesz, PM Viktor Orbán receives Russian Order of Glory and Honour [online], 2 czerwca 2023 [dostęp 2025-10-11] (ang.).
- ↑ The Head of State awarded Hungarian Prime Minister Viktor Orban with the Order Dostyk of I degree [online], akorda.kz, 2 listopada 2023 [dostęp 2025-10-11] (ang.).
- ↑ Azem Kurtić, Bosnian Serbs „Honoured” to Present Orban With Entity’s Top Award [online], balkaninsight.com, 3 kwietnia 2024 [dostęp 2025-10-11] (ang.).
- ↑ Macaristan Başbakanı Orban’a „Türk Dünyası Ali Nişanı” verildi [online], trthaber.com, 6 listopada 2024 [dostęp 2025-10-11] (tur.).
- ↑ Viktor Orbán [online], sciforum.hu, 2003 [dostęp 2025-10-11] (ang.).
- ↑ Viktor Orbán, Orbán Address at Receiving Freedom Award [online], aei.org, 1 maja 2001 [dostęp 2025-10-11] (ang.).
- ↑ Tőkés-díjjal tüntették ki Orbán Viktort [online], index.hu, 22 czerwca 2003 [dostęp 2025-10-11] (węg.).
- ↑ Esztergom díszpolgára lett Orbán Viktor és Paskai László [online], blikk.hu, 22 października 2015 [dostęp 2025-10-11] (węg.).
- ↑ World No Tobacco Day 2013 awards – the winners [online], who.int, 27 maja 2013 [dostęp 2025-10-11] (ang.).
- ↑ Wojciech Mucha, Ludzie Roku 2013 „Gazety Polskiej”: Viktor Orbán i Krzysztof Szwagrzyk [online], niezalezna.pl, 12 grudnia 2014 [dostęp 2025-10-11].
- ↑ Viktor Orban został Człowiekiem Roku Forum Ekonomicznego w Krynicy [online], radiokrakow.pl, 6 września 2016 [dostęp 2025-10-11].
- ↑ Terry Ann Knopf, Tufts Journal: Briefs: Hungarian patriot [online], tuftsjournal.tufts.edu, marzec 2002 [dostęp 2025-10-11] (ang.).
- ↑ Prime Minister Viktor Orbán’s Speech at the Josai International University entitled „Hungary and Europe in a changing world” [online], kormany.hu, 21 listopada 2013 [dostęp 2025-10-11] (ang.).
- ↑ Orbán a Marmara Egyetem díszdoktora lett [online], hvg.hu, 18 grudnia 2013 [dostęp 2025-10-11] (węg.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- CV of Viktor Orbán, miniszterelnok.hu [zarchiwizowane 2014-09-04] (ang.).
- Orbán Viktor, parlament.hu [zarchiwizowane 2016-09-03] (węg.).
- Józef Debreczeni, Viktor Orbán, Warszawa: Akurat-Muza, 2015, ISBN 978-83-287-0068-0.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Grzegorz Górny, Trybun ludowy i polityczny wizjoner. Kaznodzieje mogliby się uczyć od niego krasomówstwa [online], tvp.pl, 13 kwietnia 2018 [dostęp 2020-11-21].
- ISNI: 0000000121417284
- VIAF: 84249300
- LCCN: n95097677
- GND: 12402064X
- NDL: 032819940
- BnF: 15038837z
- SUDOC: 067638481
- NKC: js20060428029
- NTA: 417396058
- BIBSYS: 15010757
- PLWABN: 9810657056705606
- NUKAT: n2010131877
- J9U: 987007356775705171
- PTBNP: 1967518
- LNB: 000267849
- NSK: 000771311
- CONOR: 127666019
- LIH: LNB:dFC;=BD
- NSZL: 48985
- Absolwenci Uniwersytetu Budapeszteńskiego
- Doktorzy honoris causa uczelni w Japonii
- Doktorzy honoris causa uczelni w Stanach Zjednoczonych
- Doktorzy honoris causa uczelni w Turcji
- Ludzie Roku Gazety Polskiej
- Odznaczeni odznaczeniami Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego
- Odznaczeni Orderem Narodowym Zasługi (Francja)
- Odznaczeni Orderem „Przyjaźń” (Kazachstan)
- Odznaczeni Orderem Republiki Serbii
- Odznaczeni Orderem Republiki Serbskiej
- Odznaczeni Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego
- Odznaczeni Orderem Wielkiego Księcia Giedymina
- Odznaczeni Orderem 8 Września
- Piłkarze węgierskich klubów
- Politycy Fideszu
- Premierzy Węgier
- Węgierscy parlamentarzyści
- Węgierscy piłkarze
- Węgierscy prawnicy
- Urodzeni w 1963