Vincent Nichols

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vincent Gerard Nichols
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb duchownego Fortis ut mors dilectio
Miłość silniejsza niż śmierć
Kraj działania Anglia
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1945
Crosby
Arcybiskup Westminster
Okres sprawowania od 2009
Prymas Anglii i Walii
Okres sprawowania od 2009
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 21 grudnia 1969
Nominacja biskupia 5 listopada 1991
Sakra biskupia 24 stycznia 1992
Kreacja kardynalska 22 lutego 2014
Franciszek
Kościół tytularny Santissimo Redentore e Sant'Alfonso in via Merulana
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 24 stycznia 1992
Konsekrator Basil Hume
Współkonsekratorzy Derek Worlock
Alan Charles Clark

Vincent Gerald Nichols (ur. 8 listopada 1945 w Crosby) – angielski duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup Westminster. Prymas Anglii i Walii, wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy od 2016.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się na kapłana w Rzymie w latach 1963–1970. Uzyskał licencjat z filozofii i teologii na Uniwersytecie Gregoriańskim. 21 grudnia 1969 otrzymał święcenia kapłańskie i został skierowany do rodzinnej archidiecezji Liverpool. Dalsze studia podjął m.in. w Manchesterze i Chicago. W 1980 został dyrektorem Upholland Northem Institute. Od 1984 był sekretarzem Konferencji Biskupów Anglii i Walii.

5 listopada 1991 otrzymał nominację na biskupa pomocniczego Westminster ze stolicą tytularną Othona. Sakrę otrzymał 24 stycznia 1992 z rąk ówczesnego arcybiskupa Westminster kardynała Basila Hume. Pełnił wiele funkcji w konferencji episkopatu m.in. ds. szkół średnich i katolickiej edukacji.

15 lutego 2000 został przeniesiony na funkcję arcybiskupa Birmingham. Posługę pełnił tam do 3 kwietnia 2009 kiedy to został nowym arcybiskupem Westminster i prymasem Anglii i Walii po przejściu na emeryturę kardynała Murphego O’Connora. Ingres odbył się 21 maja 2009. Został mianowany kardynałem w dniu 22 lutego 2014. W 2016 został wybrany wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Biskupów Europy[1].

Postępowanie w sprawie nadużyć seksualnych duchownych[edytuj | edytuj kod]

W ramach śledztwa dotyczącego nadużyć seksualnych w archidiecezji Birmingham, postanowił nie ujawniać skarg dotyczących podległego mu księdza Johna Tolkiena, syna J.R.R. Tolkiena, który w latach 50. i 60. XX wieku miał molestować co najmniej pięcioro nieletnich. Kard. Vincent Nichols wystosował przeprosiny, za to że „dobro Kościoła” stawiał wyżej niż dochodzenie praw ofiar księdza Tolkiena[2].

W listopadzie 2020 w niezależnym raporcie na temat seksualnego wykorzystywania dzieci przez duchownych w latach 1970–2015 został ostro skrytykowany jako przywódca Kościoła katolickiego Anglii i Walii za brak osobistej odpowiedzialności, nieokazywanie współczucia wobec ofiar oraz właściwego przywództwa gdy wyżej stawiał reputację Kościoła ponad dobro ofiar. Zarzuty przedstawione w raporcie obciążyły łącznie ponad 900 osób (księży, zakonników i wolontariuszy). W okresie tym wszczęto 177 postępowań sądowych, w których zapadły 133 wyroki skazujące, a wiele innych zgłaszanych spraw „zamiatano pod dywan”[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Abp Gądecki wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Biskupów Europy. episkopat.pl, 2016-10-08. [dostęp 2016-10-08].
  2. Karol Wilczyński: Prymas Anglii przeprosił za ukrywanie nadużyć kapłana, syna J.R.R. Tolkiena. deon.pl, 2018-11-13. [dostęp 2018-11-13].
  3. Kard. Nichols odpowiada na zarzuty związane z pedofilią w Kościele Anglii i Walii. W: KAI [on-line]. ekai.pl, 2020-20-11. [dostęp 2020-11-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]