Przejdź do zawartości

Vincent Nichols

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Vincent Gerard Nichols
Kardynał prezbiter
Prymas Anglii i Walii (2009–2025)
Ilustracja
Vincent Nichols (2015)
Herb duchownego Fortis ut mors dilectio
Miłość silniejsza niż śmierć
Kraj działania

Wielka Brytania

Data i miejsce urodzenia

8 listopada 1945
Crosby

Arcybiskup metropolita westminsterski
Okres sprawowania

2009–2025

Przewodniczący Konferencji Biskupów Katolickich Anglii i Walii
Okres sprawowania

2009–2025

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

21 grudnia 1969

Nominacja biskupia

5 listopada 1991

Sakra biskupia

24 stycznia 1992

Kreacja kardynalska

22 lutego 2014
Franciszek

Kościół tytularny

św. Alfonsa Liguoriego

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

24 stycznia 1992

Miejscowość

Westminster

Miejsce

katedra metropolitalna Najdroższej Krwi Pana Jezusa Chrystusa

Konsekrator

Basil Hume

Współkonsekratorzy

Derek Worlock
Alan Charles Clark

Vincent Gerald Nichols (ur. 8 listopada 1945 w Crosby) – brytyjski duchowny rzymskokatolicki, sekretarz generalny Konferencji Biskupów Katolickich Anglii i Walii w latach 1984–1994, biskup pomocniczy westminsterski w latach 1992–2000, arcybiskup metropolita Birmingham w latach 2000–2009, arcybiskup metropolita westminsterski oraz Prymas Anglii i Walii w latach 2009–2025, przewodniczący Konferencji Biskupów Katolickich Anglii i Walii w latach 2009–2025, kardynał prezbiter od 2014, zastępca przewodniczącego Rady Konferencji Episkopatów Europy w latach 2016–2021.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się na kapłana w Rzymie w latach 1963–1970. Uzyskał licencjat z filozofii i teologii na Uniwersytecie Gregoriańskim. 21 grudnia 1969 otrzymał święcenia kapłańskie i został skierowany do rodzinnej archidiecezji Liverpool. Dalsze studia podjął m.in. w Manchesterze i Chicago. W 1980 został dyrektorem Upholland Northem Institute. Od 1984 był sekretarzem Konferencji Biskupów Anglii i Walii.

5 listopada 1991 otrzymał nominację na biskupa pomocniczego Westminster ze stolicą tytularną Othona. Sakrę otrzymał 24 stycznia 1992 z rąk ówczesnego arcybiskupa Westminster kardynała Basila Hume. Pełnił wiele funkcji w konferencji episkopatu m.in. ds. szkół średnich i katolickiej edukacji.

15 lutego 2000 został przeniesiony na funkcję arcybiskupa Birmingham. Posługę pełnił tam do 3 kwietnia 2009 kiedy to został nowym arcybiskupem Westminsteru i prymasem Anglii i Walii po przejściu na emeryturę kardynała Murphego O’Connora, natomiast 30 kwietnia został wybrany przewodniczącym Konferencji Biskupów Katolickich Anglii i Walii[1]. Ingres do katedry Westminsterskiej odbył się 21 maja 2009. Został mianowany kardynałem w dniu 22 lutego 2014. W 2016 został wybrany wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Biskupów Europy[2]. Brał udział w konklawe 2025, które wybrało papieża Leona XIV. 8 listopada 2025, w związku z ukończeniem 80 lat, utracił prawo do udziału w konklawe[3]. 19 grudnia 2025 papież Leon XIV przyjął jego rezygnację z pełnionego urzędu[4].

Postępowanie w sprawie nadużyć seksualnych duchownych

[edytuj | edytuj kod]

W ramach śledztwa dotyczącego nadużyć seksualnych w archidiecezji Birmingham, postanowił nie ujawniać skarg dotyczących podległego mu księdza Johna Tolkiena, syna J.R.R. Tolkiena, który w latach 50. i 60. XX wieku miał molestować co najmniej pięcioro nieletnich. Kard. Vincent Nichols wystosował przeprosiny, za to że „dobro Kościoła” stawiał wyżej niż dochodzenie praw ofiar księdza Tolkiena[5].

W listopadzie 2020 w niezależnym raporcie na temat seksualnego wykorzystywania dzieci przez duchownych w latach 1970–2015 został ostro skrytykowany jako przywódca Kościoła katolickiego Anglii i Walii za brak osobistej odpowiedzialności, nieokazywanie współczucia wobec ofiar oraz właściwego przywództwa gdy wyżej stawiał reputację Kościoła ponad dobro ofiar. Zarzuty przedstawione w raporcie obciążyły łącznie ponad 900 osób (księży, zakonników i wolontariuszy). W okresie tym wszczęto 177 postępowań sądowych, w których zapadły 133 wyroki skazujące, a wiele innych zgłaszanych spraw „zamiatano pod dywan”[6].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Konferencja Biskupów Anglii i Walii w bazie gcatholic.org [dostęp 2025-12-21] (ang.).
  2. Abp Gądecki wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Biskupów Europy. episkopat.pl, 2016-10-08. [dostęp 2016-10-08].
  3. Katolicka Agencja Informacyjna KAI, Serwis prasowy KAI, Kard. Vincent Gerard Nichols kończy 80 lat | eKAI [online], eKAI | Portal Katolickiej Agencji Informacyjnej, 2 listopada 2025 [dostęp 2025-11-07].
  4. Rinuncia e nomina dell’Arcivescovo Metropolita di Westminster (Inghilterra) [online], press.vatican.va [dostęp 2025-12-19] (wł.).
  5. Karol Wilczyński: Prymas Anglii przeprosił za ukrywanie nadużyć kapłana, syna J.R.R. Tolkiena. deon.pl, 2018-11-13. [dostęp 2018-11-13].
  6. Kard. Nichols odpowiada na zarzuty związane z pedofilią w Kościele Anglii i Walii. [w:] KAI [on-line]. ekai.pl, 2020-20-11. [dostęp 2020-11-12].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]