Vindemiatrix

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vindemiatrix
ε Virginis
Położenie gwiazdy Vindemiatrix w gwiazdozbiorze Panny
Położenie gwiazdy Vindemiatrix w gwiazdozbiorze Panny
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Panna
Rektascensja 13h 02m 10,598s[1]
Deklinacja +10° 57′ 32,94″[1]
Odległość 109,6 ± 0,5 ly
33,60 ± 0,2[2] pc
Wielkość obserwowana 2,85[2]m
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy żółty olbrzym[3]
Typ widmowy G8III[1][2]
Masa 2,70[4] M
Metaliczność [Fe/H] +0,07[4]
Wielkość absolutna 0,22[2]m
Temperatura 5044[4] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 47 Vir
2MASS: J13021059+1057329
Bonner Durchmusterung: BD +11 2529
Boss General Catalogue: GC 17687
Katalog Henry’ego Drapera: HD 113226
Katalog Hipparcosa: HIP 63608
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 4932
SAO Star Catalog: SAO 100384
Vindemiator, Vendemiatrix, Almuredin, Provindemiator, Protrigetrix, Protrygetor, Alaraph

Vindemiatrix (epsilon Virginis) – trzecia co do jasności gwiazda w gwiazdozbiorze Panny. Ma ona wielkość 2,85m i jest oddalona o ok. 110 lat świetlnych[2].

Nazwa[edytuj kod]

Tradycyjna nazwa gwiazdy, Vindemiatrix, wywodzi się od łacińskiego Vindemiator, co oznacza „winogrodnik”. Wiąże się to z faktem, że heliakalny wschód tej gwiazdy przypada na czas, kiedy należy rozpocząć zbiór winogron[3][5]. Współcześnie używana forma pojawiła się w Tablicach alfonsyńskich[5]; ta nazwa jest rekomendowana przez Międzynarodową Unię Astronomiczną[6]. Inna nazwa tej gwiazdy, Almureddin, oznacza to samo i wywodzi się z języka arabskiego[3].

Charakterystyka[edytuj kod]

Jej jasność przewyższa słoneczną 93-krotnie[2], a jej masa jest 2,7 raza większa od masy Słońca[4]. Należy do żółtych olbrzymów, jej typ widmowy to G8 III[1][2]. Jest dość silnym źródłem promieniowania X[3].

Zobacz też[edytuj kod]

Przypisy[edytuj kod]

  1. a b c d Vindemiatrix w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g Anderson E., Francis C.: HIP 25985 (ang.). W: Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2014-05-04].
  3. a b c d Jim Kaler: VINDEMIATRIX (Epsilon Virginis) (ang.). W: STARS [on-line]. [dostęp 2014-05-04].
  4. a b c d Yoichi Takeda, Bun'ei Sato, Daisuke Murata. Stellar Parameters and Elemental Abundances of Late-G Giants. „PASJ: Publ. Astron. Soc. Japan”. 60 (4), s. 781-802, 2008-08-25. DOI: 10.1093/pasj/60.4.781 (ang.). 
  5. a b Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Dover: 1963, s. 207.
  6. Eric Mamajek, Beatriz Garcia, Duane Hamacher, Thierry Montmerle i inni. „Bulletin of the IAU Working Group on Star Names”. 2, s. 8, październik 2016. Międzynarodowa Unia Astronomiczna.