Virginia Johnson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Virginia Eshelman Johnson
Data urodzenia 11 lutego 1925
Data śmierci 25 lipca 2013
Zawód psycholog, seksuolog

Virginia Eshelman Johnson (ur. 11 lutego 1925 r. w Springfield, w stanie Missouri, zm. 25 lipca 2013 r. St Louis, w stanie Missouri) – amerykańska psycholog, znana jako członek zespołu badawczego zajmującego się seksuologią. Razem z W. Mastersem była pionierem badań nad naturą ludzkiej reakcji seksualnej oraz diagnozowania i leczenia zaburzeń i dysfunkcji seksualnych. Masters i Johnson zdefiniowali seksualność jako cechę człowieka zdrowego.

Sformułowali oni następujące stwierdzenia:

  1. Najważniejsze jest nastawienie obojga partnerów w kontekście ich małżeństwa, a terapeuci mają za zadanie pobudzanie przepływu świadomości uczuciowej pomiędzy nimi. Nie można leczyć jednego z małżonków osobno, ponieważ niesie to za sobą niebezpieczeństwo zniszczenia efektu terapeutycznego przez niezaangażowanie partnera, nie rozumiejącego z początku problemu, a w końcu pod wpływem frustracji.
  2. Niedobór seksualny w małżeństwie dotyczy obojga partnerów. Żadna z leczonych stron nie jest uprzywilejowana.
  3. Leczenie skupia się na ustąpieniu niedoboru seksualnego i poprawie lub przywróceniu łączności pomiędzy mężem i żoną. Partnerzy z powodu lęku przed niepowodzeniem nie angażują się w pełni emocjonalnie we współżycie. Podczas współżycia podświadome przyjmują postawę widza.
  4. Głównym problemem małżonków jest kompleks wydolności. Mężczyzna mający zaburzenia wzwodu czuje niepokój czy będzie w stanie utrzymać erekcję i koncentruje się głównie na tym, a nie na partnerce. Napięcie to ogarnia również żonę, której uwaga skupia się na erekcji partnera oraz na obawie, że jej postępowanie wzbudzi w nim niepokój albo zażenowanie. Prawdopodobnie w kompleks wydolności popada żona, która nie osiąga orgazmu. Zaczyna wtedy myśleć, że jest nieatrakcyjna dla płci przeciwnej, czuje się gorsza od innych. Mąż natomiast – zgodnie ze stereotypem, że odpowiada za doznania partnerki – zaczyna obwiniać za to siebie. Dzięki temu nie może spontanicznie i z przyjemnością angażować się.
  5. Jednym z podstawowych problemów małżeństw z niedoborem seksualnym jest niepewność w sprawach seksualnych. Mąż i żona zaczynają się zastanawiać czy ich reakcje seksualne są takie jak rówieśników. Terapeuci powinni modyfikować te nieprawdziwe poglądy i wyjaśniać błędne przekonania bez osądzania i krytykowania.