Virginia Satir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Virginia Satir (ur. 26 czerwca 1916 r. w Neillsville, Wisconsin, USA; zm. 10 września 1988 r. w Menlo Park, Kalifornia, USA) – amerykańska psychoterapeutka, zajmująca się terapią rodzin, pracownik socjalny, autorka wielu publikacji z zakresu psychoterapii[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Virginia Satir

Virginia Satir urodziła się 26 czerwca 1916 roku w Neillsville, Wisconsin, USA. Jej ojciec Oscar Alfred Reinnard Pagenkopf, był farmerem i miał podstawowe wykształcenie. Matka – Minnie Happe Pagenkopf w ocenie Virginii była osobą, która szukała sposobów, aby naprawić wszelkie rzeczy, które źle działały[1].

Była najstarszym dzieckiem spośród pięciorga rodzeństwa. Osiemnaście miesięcy po Virginii na świat przyszło dwóch braci bliźniaków – Russel i Roger. W 1921 urodziła się młodsza siostra Edith, a w 1923 roku brat – Ray[2]. Virginia była bardzo zdolna – kiedy miała trzy lata nauczyła się czytać[3]. Kiedy miała pięć lat postanowiła, że będzie „detektywem działającym dla dobra dzieci”[4]. To wczesne zainteresowanie, aby odkrywać prawdę, towarzyszyło jej całe życie.

Satir uczęszczała do Milwaukee State Teachers Colleege (dziś: University of Wisconsin), gdzie w 1936 uzyskała tytuł B.A. w zakresie edukacji. Przez kolejne sześć lat pracowała w publicznej szkole w Williams Bay, Wisconsin[5].

W 1941 roku wyszła za mąż za Gordona Rogersa. Był żołnierzem i w kilka miesięcy po ślubie wyjechał na wojnę. W trakcie jego nieobecności Virginia kontynuowała edukację i w 1948 roku uzyskała tytuł M.A. na University of Chicago. Rok później, w 1949 roku, Virginia Satir i Gordon Rogers rozwiedli się.

Drugie małżeństwo, z Normanem Satir trwało sześć lat – od 1951 do 1957 roku. Nie miała dzieci. Zaadoptowała dwie córki – Mary i Ruth[1].

Po studiach Virginia otworzyła prywatną praktykę i w 1951 roku pierwszy raz pracowała z rodziną. W 1955 roku rozpoczęła pracę w Illinois Psychiatric Institute, gdzie szerzyła ideę pracy z pacjentem i jego rodziną.

W 1959 roku przeniosła się do Kalifornii, gdzie współtworzyła Mental Research Institute (MRI). Trzy lata później Instytut otrzymał grant i pod kierownictwem Satir rozpoczął się pierwszy kurs psychoterapii rodzinnej. Prowadziła także program szkoleniowy w Esalen Institute w Kalifornii[5].

Pierwsza książka Satir „Conjoint Family Therapy” została opublikowana w 1964 roku, a kolejna „Peoplemaking” w 1972 roku.

W 1970 roku założyła International Human Learning Resources Network, a w 1977 – Avanta Network, później nazwane Avanta, The Virginia Satir Network.

W trakcie swojej pracy przeprowadziła setki warsztatów i szkoleń z zakresu psychoterapii rodzin. Została uhonorowana wieloma nagrodami i odznaczeniami m.in. uzyskała honorowy doktorat na Univeristy of Wisconsin w 1973 roku[1].

Zmarła 10 września 1988 roku z powodu raka trzustki i wątroby, w domu w Menlo Park, w Kalifornii[6].

Poglądy[edytuj | edytuj kod]

Virginia Satir patrzyła na terapię z nowej perspektywy. Wierzyła, że każdy człowiek jest zdolny do ciągłego rozwoju i zmiany. Uważała, że zaburzenia psychiczne są często efektem obciążających doświadczeń rodzinnych i dużą wagę przywiązywała do leczenia całej rodziny, a nie pojedynczego pacjenta.

Satir uważała, że:

Rodzina jest swego rodzaju mikrokosmosem – odzwierciedla cały świat. Aby zrozumieć mechanizmy rządzące światem, wystarczy poświęcić się studiowaniu rodziny: takie zagadnienia jak władza, intymność, autonomia zaufanie, umiejętność porozumiewania się są istotnymi czynnikami określającymi sposób, w jaki funkcjonujemy w świecie.”[4]

W pracy terapeutycznej próbowała pomóc ludziom zaakceptować życie takim jakie jest i osiągnąć spokój. Zachęcała do medytacji, wizualizacji, pracy z oddechem.

Jej wkład w terapię rodzin obejmuje m.in. wprowadzenie i promocję terapii rodzin jako głównego nurtu praktyk terapeutycznych, pogląd na świat i ludzi bazujący na zasobach, możliwościach i własnej wartości, opracowanie sposobów zmiany dysfunkcjonalnych wzorców na zdrowe wzorce[5].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • Zmieniamy się wraz z rodzinami, 1999.
  • Rodzina. Tu powstaje człowiek, 2000.
  • Terapia rodziny.Teoria i praktyka (z J.Grinder i R. Bandler), 2000.

w języku angielskim[edytuj | edytuj kod]

  • Peoplemaking, 1972/1990.
  • Making Contact, 1976.
  • Changing with Families: A Book about further Education for Being Human (z R. Bandler & J. Grinder), 1976.
  • Your Many Faces, 1978.
  • Conjoint Family Therapy, 1983.
  • Satir Step by Step: A Guide to Creating Change in Families (z M. Baldwin), 1983.
  • The New Peoplemaking, 1988.
  • The Satir Model: Family Therapy and Beyond (z M. Gomori, J. Banmen, J. Gerber), 1991.
  • Helping Families to Change (z J. Stachowiak & H. Taschman), 1994.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d About Virginia Satir «  Satir Global, satirglobal.org [dostęp 2016-01-11].
  2. Banmen, J. (2002), Introduction: Virginia Satir today. Contemporary Family Therapy: An International Journal, 24 (1), p.3-5.
  3. Reaching Out to Life: An Interview with Virginia Satir, www.psychotherapynetworker.org [dostęp 2016-01-11].
  4. a b Satir V. (2000), Rodzina. Tu powstaje człowiek.,Gdańsk, GWP.
  5. a b c Virginia Satir - MRI, MRI [dostęp 2016-01-11] (ang.).
  6. Duhl B. S. (1989), Virginia Satir: In Memoriam, Journal of Marital and Family Therapy, Vol. 15, No.2, 109-110.