Virginia Wade

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Virginia Wade
Państwo  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1945
Bournemouth
Wzrost 170 cm
Masa ciała 61,2 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1968
Zakończenie kariery 1986
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 55
Najwyżej w rankingu 2 (3 listopada 1975)
Australian Open W (1972)
Roland Garros QF (1970, 1972)
Wimbledon W (1977)
US Open W (1968)
Gra podwójna
Australian Open W (1973)
Roland Garros W (1973)
Wimbledon F (1970)
US Open W (1973, 1975)

Sarah Virginia Wade (ur. 10 lipca 1945 w Bournemouth) – brytyjska tenisistka.

Wade nauczyła się grać w tenisa w Afryce Południowej, gdzie przeprowadzili się jej rodzice, gdy miała zaledwie roczek. Jej ojciec objął stanowisko archidiakona Durbanu. Gdy Virginia miała 15 lat, jej rodzina ponownie sprowadziła się do Anglii, a młoda Wade rozpoczęła naukę w szkole dla dziewcząt Tunbridge Wells w Kent. Po ukończeniu szkoły, Virginia udała się na studia matematyczne i fizyczne na uniwersytecie Sussex, kończąc je w roku 1966.

Operując slajsowanym, jednoręcznym backhandem i dobrą grą wolejową, odnosiła wiele sukcesów na nawierzchni trawiastej. Jej kariera trwała kilkadziesiąt lat, występowała na Wimbledonie jeszcze w 1987. W latach 1967-1980 figurowała w czołowej dziesiątce rankingu światowego, w tym jako nr 2 w 1968.

Najbardziej zapamiętane zostało jej zwycięstwo w grze pojedynczej na Wimbledonie w 1977; w stulecie turnieju pokonała w półfinale słynną Amerykankę Chris Evert, a w finale Betty Stöve. Miała wówczas już 32 lata i był to jej 17. Wimbledon; nagrodę wręczała wyjątkowo królowa Elżbieta II, która obchodziła w tym czasie srebrny jubileusz wstąpienia na tron brytyjski.

Odnosiła sukcesy także na innych imprezach wielkoszlemowych. Wygrywała Australian Open w singlu (1972) i deblu (1973); French Open w deblu (1973); US Open w singlu (1968 w kategorii "open") i deblu (1969, 1973, 1975). Kilkakrotnie przegrywała także finały tych turniejów – 1970 finał debla na Wimbledonie, 1969 finał singla amatorek na US Open, 1979 finał debla na French Open; pięciokrotna finalistka debla na US Open (1968 w amatorkach, 1969 w "open", 1970, 1972 i 1976).

Łącznie wygrała 55 turniejów zawodowych; wygrywała m.in. prestiżowe Italian Open na Foro Italico w Rzymie (1971 w grze pojedynczej, 1968, 1971, 1973, 1983 w grze podwójnej; 1970 finalistka debla, 1968 finalistka miksta). W latach 1967-1983 reprezentowała Wielką Brytanię w Pucharze Federacji (zajmuje czołowe miejsca w historii Pucharu pod względem ilości rozegranych pojedynków oraz meczów międzypaństwowych, w których brała udział); 1965-1985 występowała także w Pucharze Wightmana.

Trenerem Wade przez większość kariery był Jerry Teeguarden, ojciec amerykańskiej tenisistki Pam Teeguarden, zwyciężczyni dwóch turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej, w latach 1974 i 1977.

W roku 1982 została pierwszą kobietą wybraną do Wimbledon Commitette.

Wade aż dwudziestoczterokrotnie występowała w grze pojedynczej na kortach Wimbledonu, co do dzisiaj zostało nie pobitym rekordem.

W 1989 jej nazwisko wpisano do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Odkąd zakończyła zawodową karierę tenisową Virginia Wade zajmuje się komentowaniem turniejów tenisowych dla stacji BBC.

Finały turniejów wielkoszlemowych (3)[edytuj | edytuj kod]

Wygrane (3)[edytuj | edytuj kod]

Rok Turniej Przeciwniczka w finale Wynik finału
1968 US Open Stany Zjednoczone Billie Jean King 6-4, 6-2
1972 Australian Open Australia Evonne Goolagong Cawley 6-4, 6-4
1977 Wimbledon Holandia Betty Stöve 4-6, 6-3, 6-1

Finały turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej (10)[edytuj | edytuj kod]

Wygrane (4)[edytuj | edytuj kod]

Rok Turniej Partnerka Przeciwniczki w finale Wynik finału
1973 Australian Open Australia Margaret Smith Court Australia Kerry Harris
Australia Kerry Melville-Reid
6-4, 6-4
1973 French Open Australia Margaret Smith Court Francja Françoise Durr
Holandia Betty Stöve
6-2, 6-3
1973 US Open Australia Margaret Smith Court Stany Zjednoczone Billie Jean King
Stany Zjednoczone Rosie Casals
3-6, 6-3, 7-5
1975 US Open (2) Australia Margaret Smith Court Stany Zjednoczone Billie Jean King
Stany Zjednoczone Rosemary Casals
7-5, 2-6, 7-6

Przegrane finały (6)[edytuj | edytuj kod]

Rok Turniej Partnerka Przeciwniczki w finale Wynik finału
1969 US Open Australia Margaret Smith Court Francja Françoise Durr
Stany Zjednoczone Darlene Hard
0-6, 6-3, 6-4
1970 Wimbledon Francja Françoise Durr Stany Zjednoczone Billie Jean King
Stany Zjednoczone Rosie Casals
6-2, 6-3
1970 US Open (2) Stany Zjednoczone Rosemary Casals Australia Margaret Smith Court
Stany Zjednoczone Judy Tegart Dalton
6-3, 6-4
1972 US Open (3) Australia Margaret Smith Court Francja Françoise Durr
Holandia Betty Stöve
6-3, 1-6, 6-3
1976 US Open (4) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Olga Morozowa Związek Południowej Afryki Delina Boshoff
Związek Południowej Afryki Ilana Kloss
6-1, 6-4
1979 French Open Francja Françoise Durr Holandia Betty Stöve
Australia Wendy Turnbull
3-6, 7-5, 6-4

Tytuły singlowe(55)[edytuj | edytuj kod]

  • 1968 – US Open, Bloemfontein-RPA, Bournemouth, East London-RPA, Cup-Crystal Palace
  • 1969 – Kapsztad, Hoylake, Perth, Stalybridge, Aberavon, Crystal Palace, East London-RPA
  • 1970 – German Indoors, West Berlin Open, Irish Open, Stalybridge, Aberavon
  • 1971 – Kapsztad, Catania Open, Rzym, Newport-Wales, Cincinnati, Billingham, Aberavon, Cup Final-London, Clean Air Classic-NY
  • 1972 – Australian Open, VS Indoors-Mass., Merion, Buenos Aires
  • 1973 – Dallas, Bournemouth, Aberavon, Edinburgh, Billingham, Cup Final-Albert Hall
  • 1974 – Chicago, Bournemouth, Phoenix, Edynburg, Cup-London
  • 1975 – Dallas, Filadelfia, Paryż, Eastbourne, Dewar Cup, Stockholm
  • 1976 – US Indoors, Dewar Cup
  • 1977 – Wimbledon, Hilton Head, Tokio
  • 1978 – Mahwah, Tokio, Florida Open

Osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowych na przestrzeni lat[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 Bilans
Australian Open A A A A A A A A A A W 1/4 A A A A / A A A A A A 2R 2R 2R 1 / 5
Franch Open A A A A A 4R A 2R 1/4 1R 1/4 3R 2R A A A A 2R 3R 4R 3R 1R 1R 2R 0 / 14
Wimbledon 2R 2R 2R 4R 2R 1/4 1R 3R 4R 4R 1/4 1/4 1/2 1/4 1/2 W 1/2 1/4 4R 2R 2R 1/4 3R 3R 1 / 24
US Open A A 4R 2R 1/4 4R W 1/2 1/2 A 1/4 1/4 2R 1/2 2R 1/4 3R 1/4 3R 3R 1R 2R 2R A 1 / 20
Bilans 0 / 1 0 / 1 0 / 2 0 / 2 0 / 2 0 / 3 1 / 2 0 / 3 0 / 3 0 / 2 1 / 4 0 / 4 0 / 3 0 / 2 0 / 2 1 / 2 0 / 2 0 / 3 0 / 3 0 / 3 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 3 3 / 63

A = zawodniczka nie brała udziału w turnieju.

Bilans = stosunek turniejów wygranych do sumy startów.

Nota: Australian Open w roku 1977 odbyło się dwukrotnie, w styczniu i grudniu

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]