Visa payWave

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Terminal dla VISA payWave / MasterCard Paypass

Visa payWave to technologia Visa dla kart zbliżeniowych pozwalająca na bezprzewodową płatność za drobne kwoty (do 100 zł bez podania kodu PIN[1]) poprzez zbliżenie specjalnie wyposażonej karty płatniczej do czytnika bezprzewodowego lub płatności na wyższe kwoty w tradycyjny sposób[2].

Zaletami tego rozwiązania jest brak konieczności podawania karty sprzedawcy po to, by terminal mógł odczytać dane z paska magnetycznego lub mikroprocesora karty oraz możliwość błyskawicznego płacenia drobnych kwot bez autoryzacji on-line. Technologia jest rozwinięciem standardu kart bezprzewodowych ISO/IEC 14443, a specyfikacja techniczna Visa payWave jest zgodna z międzynarodowym standardem EMV.

Technologia płatności zbliżeniowych Visa payWave została wprowadzona w 2004, a pierwsze karty Visa payWave w Europie pojawiły się w 2005. Na polskim rynku pierwsze karty Visa payWave, wydane przez Bank Zachodni WBK, wprowadzono w 2008[3][4]. Pod koniec 2009 w Polsce było ponad 100 tysięcy kart Visa payWave[5]. Wymianę ponad 6 milionów swoich debetowych kart Visa na karty z funkcjonalnością Visa payWave prowadzi największy polski bank detaliczny - PKO Bank Polski[6]. Obecnie karty Visa payWave wydają następujące polskie banki: Bank BPH, Bank Pocztowy, Bank Polskiej Spółdzielczości, Bank Zachodni WBK, Citi Handlowy, ING Bank Śląski, Inteligo, INVEST-BANK, mBank, MultiBank, PKO Bank Polski, Nordea Bank Polska, Podkarpacki Bank Spółdzielczy, Getin Noble Bank, DnB Nord, Credit Agricole, Raiffeisen Polbank oraz Nest Bank.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]