Vitaliano Donati

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Vitaliano Donati (1717-1762), urodzony w Padwie we Włoszech, był włoskim archeologiem i botanikiem. Otrzymał stopień doktora filozofii w 1739 roku.

Interesował się florą i fauną z Adriatyku i już w 1745 roku opublikował Della storia naturale marina dell'Adriatico. Dzieło to zostało przetłumaczone na wiele europejskie języki.

W 1750 roku Karol Emanuel III, król Sardynii, zaoferował mu katedrę botaniki i historii naturalnej na Uniwersytecie Turyńskim. Podczas swej kariery profesorskiej, zajmował także katedrę mineralogii i geologii. Katedrę 'Orto Botanico dell'Università di Torino' prowadził od roku 1750 do swojej śmierci.

W 1759 roku odwiedził Egipt, odwiedził Synaj[1], interesował się Morzem Czerwonym. Udał się do Syrii, Palestyny, a następnie do Arabii. Stamtąd odpłynął od Indii. Zginął 26 lutego 1762 roku, na Oceanie Indyjskim, kiedy podróżował na tureckim statku do Mangalore w Indiach.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Della storia naturale marina dell'Adriatico, (1745).
  • Viaggio mineralogico nella Alpi occidentali di Vitaliano Donati a cura di Giuse Scalva, ed. Editrice Compositori per l'Istituto Nazionale per la Ricerca sulla Montagna di Roma (INRM).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. W Klasztorze św. Katarzyny oglądał Kodeks Synajski.