Vive Kielce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
PGE VIVE Kielce
Pełna nazwa Klub Sportowy PGE VIVE Kielce
Maskotka Dzik Kiełek
Barwy żółto-biało-niebieskie
Data założenia 1965
Debiut w najwyższej lidze 1975
Liga Superliga
Adres ul. Robotnicza 5
25-662 Kielce
Hala sportowa Hala Legionów
ul. Leszka Drogosza 15
25-900 Kielce
Numer KRS 0000126022
Prezes Bertus Servaas
Trener Tałant Dujszebajew
Asystent trenera Uroš Zorman
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

PGE Vive Kielcepolski męski klub piłki ręcznej, założony w 1965 w Kielcach jako sekcja Iskry Kielce. Szesnastokrotny mistrz Polski, szesnastokrotny zdobywca Pucharu Polski, zwycięzca Ligi Mistrzów w sezonie 2015/2016.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historyczne nazwy[edytuj | edytuj kod]

Lata Nazwa
1965 1973 Iskra Kielce
1973 1991 MKS Korona Kielce
1991 1994 Iskra Kielce
1994 1996 Iskra/Ceresit Kielce
1996 1998 Iskra Kielce
1998 1999 Iskra/Lider Market Kielce
2000 Strzelec/Lider Market Kielce
2001 2002 Kolporter/Lider Market Kielce
2002 Kolporter Kielce
2002 2009 VIVE Kielce
2009 2014 VIVE Targi Kielce
2014 2017 VIVE Tauron Kielce
2017 PGE VIVE Kielce
Kiełek – maskotka Vive Tauron Kielce

Sekcja męska[edytuj | edytuj kod]

Historia klubu zaczyna się w 1965 roku, kiedy to z zawodników SHL-u Kielce utworzono sekcję piłki ręcznej w Iskrze Kielce – wielosekcyjnym klubie powstałym w 1952 pod nazwą Stal Zakłady Metalowe Kielce i noszącym tę nazwę do 1957 r. Sezon 1969/1970 zakończył awansem do III ligi centralnej, a rok później wywalczył prawo do gry w II lidze. Pierwszy awans do ekstraklasy wywalczył 16 marca 1975 roku pod nazwą MKS Korona. Z racji braku własnej hali mecze ligowe jako gospodarz piłkarze rozgrywali w Mielcu, co miało duży wpływ na wyniki osiągane przez zespół, który po sezonie spadł klasę niżej. W sezonie 1978/1979 klub ponownie awansował do ekstraklasy i po sezonie zajął 8. lokatę. W następnym sezonie osiąga pierwszy sukces: brązowy medal mistrzostw Polski. W ekstraklasie kielczanie utrzymywali się aż do końca sezonu 1982/1983, w którym klub został mocno osłabiony. Jednym z najlepszych zawodników klubu był wtedy Zbigniew Tłuczyński, który został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej w drużynie Śląska Wrocław.

Ponowny awans do ekstraklasy klub uzyskał w sezonie 1983/1984 i od tego momentu pozostają w niej aż do chwili obecnej. W 1985 roku, podczas finałowego turnieju w Płocku, kielczanie wywalczyli Puchar Polski, który był największym ówczesnym sukcesem w historii klubu.

Od 1985 do połowy 2006 roku mecze piłki ręcznej były rozgrywane w hali sportowej przy ul. Krakowskiej mieszczącej około 1600 osób. Pierwsza bramka w nowej hali została zdobyta przez Jacka Szulca podczas meczu z Hutnikiem Kraków. Sezon kielczanie zakończyli na miejscu czwartym. W kolejnych sezonach zajęli miejsca odpowiednio: piąte, dziewiąte, siódme i czwarte.

W 1991 roku doszło do podziału i z dotychczasowego klubu MKS Korona Kielce została wydzielona sekcja piłki ręcznej, której nadano nazwę Iskra Kielce.

Lata 90. XX wieku były okresem największych sukcesów klubu. 1 maja 1993 roku, na dwie kolejki przed końcem rozgrywek, Iskra zapewniła sobie pierwsze mistrzostwo w historii klubu mając 44 punkty na koncie i wyprzedzając Petrochemię Płock i Warszawiankę Warszawa. Rok później zajęli drugie miejsce, by w następnym sezonie znowu sięgnąć po złoto, które wywalczyli dopiero w ostatnim piątym meczu z drużyną z Płocka (rozgrywki toczą się systemem play-off) wygrywając 29:25. Kolejny sezon Iskra zakończyła na trzecim miejscu, by znów sięgnąć po złoto rok później uzyskując przewagę 11 punktów nad drugim Śląskiem Wrocław. W sezonie 1998/1999 obroniła wywalczone rok wcześniej Mistrzostwo Polski.

W 2000 roku klub musiał zadowolić się Pucharem Polski, a rok później 3 miejscem w walce o mistrzostwo kraju. Sezon 2001/2002], w którym siódemka z Kielc występowała pod nazwą Kolporter, był słabszy od poprzednich. Ligę zakończyła na piątym miejscu, a w Pucharze Polski przegrała złoto z Warszawianką, w zaciętym meczu, do rozstrzygnięcia którego potrzebne były dwie dogrywki.

Klub notował także spore sukcesy w europejskich rozgrywkach. W roku 1995 przegrał walkę o ćwierćfinał Pucharu Zdobywców Pucharów. Dwa lata później w Pucharze Federacji przegrali dwumecz o półfinał z THW Kiel – późniejszym zdobywcą Pucharu. Pierwszy mecz zakończył się wynikiem 28:27 dla kielczan, co było sensacją zarówno w Polsce jak i w Niemczech, natomiast drugi różnicą 5 bramek na korzyść niemieckiego zespołu.

W 1999 roku klub osiągnął największy dotychczasowy sukces awansując do Ligi Mistrzów wygrywając z mistrzem Szwecji. Była to pierwsza męska drużyna z Polski, która wystąpiła w tych najbardziej prestiżowych rozgrywkach w tej dyscyplinie. Rozgrywki zakończyła na trzecim miejscu zdobywając 6 punktów. Kolejny występ w Lidze Mistrzów miał miejsce w roku 2003, w którym drużynie zabrakło tylko jednej bramki by wyjść z grupy.

W 2002 roku klub został przejęty przez mającego holenderskie korzenie i mieszkającego w Kielcach biznesmena – właściciela VIVE Textile RecyclingBertusa Servaasa. Już rok później klub pod nazwą Vive Kielce zdobył pierwszy w swojej historii dublet: Mistrzostwo i Puchar Polski. Pod prezesurą nowego właściciela w klubie nastąpiły liczne zmiany organizacyjne oraz postawiono na rozwój i szkolenie młodzieży. Rozpoczęto także sukcesywne budowanie drużyny, która ma się liczyć na europejskich parkietach. Od 2008 roku drużyną kierował Bogdan Wenta – trener reprezentacji Polski, z którą zdobył dwa medale podczas mistrzostw świata: srebrny w 2007 i brązowy w 2009. Już po roku prowadzenia drużyny Wencie udało się powtórzyć sukces klubu z 2003 – Vive po raz drugi zdobyło mistrzostwo i Puchar Polski 2009. Drużynę wzmocniło także kilku klasowych zawodników z Polski i zagranicy występujących m.in. w Bundeslidze. 11 sierpnia 2009 roku Vive Kielce podpisało z Targami Kielce pięcioletnią umowę o sponsoring jednocześnie zmieniając logo i nazwę na Vive Targi Kielce.

Kolejny sezon: 2009/2010 to okres dominacji klubu na krajowych parkietach. Zarówno w lidze jak i Pucharze Polski Vive Targi Kielce, jako pierwszy klub w historii polskiego szczypiorniaka[1], wygrało wszystkie mecze i drugi raz z rzędu zapewniło sobie dublet: Mistrzostwo Polski oraz Puchar Polski.

W tym też sezonie, wygrywając eliminacje znaleźli się w fazie grupowej, elitarnych rozgrywek Ligi Mistrzów. Do grupy B trafili z zespołami MKB Veszprém KC, Rhein-Neckar Löwen, RK Gorenje Velenje, Chambéry Savoie Handball i HC Bosna Gas Sarajewo. Powrotem do Ligi Mistrzów po 6 latach był mecz zagrany w Hali Legionów z drużyną RK Gorenje Velenje zakończony wygraną 23:21. Bohaterami meczu zostali rozgrywający Henrik Knudsen – który zdobył dla swojego zespołu aż 15 bramek – oraz obrotowy Rastko Stojković z czterema trafieniami. Rozgrywki grupowe Vive zakończyło na trzecim miejscu zdobywając 9 punktów i w 1/8 finału zmierzyło się z bardzo mocną ekipą HSV Hamburg. Pierwszy mecz u siebie kielczanie przegrali różnicą 6 bramek, w rewanżowym meczu w Hamburgu wygrali 3 bramkami, jednakże z dalszego awansu cieszyli się zawodnicy niemieckiego klubu. Była to najwyższa lokata jaką osiągnął Polski zespół po zmianie systemu rozgrywek w Lidze Mistrzów.

Jak donosiły media, do sezonu 2010/2011, Kielczanie przystąpili z bardzo dużym jak na warunki polskie budżetem, wynoszącym około 10 milionów złotych[2]. Jeszcze przed sezonem, z klubu odszedł za obopólną zgodą, Mark Bult, holenderski zawodnik, wcześniej grający w Bundeslidze. Bult w wywiadzie prasowym udzielonym Gazecie Wyborczej[3], winą za rozstanie obarczył trenera Vive Targi Kielce Bogdana Wentę, a także zasugerował, że powodem niechęci Wenty do niego był fakt, że jest on obcokrajowcem. Po ukazaniu się wywiadu prezes zarządu klubu Bertus Servaas w oświadczeniu wydanym przez niego w imieniu zarządu klubu zdementował twierdzenia Bulta[4].

17 listopada 2010 roku klub Vive Targi Kielce został wyróżniony nagrodą biznesu sportowego DEMES w kategorii Drużyna Roku. Jego konkurentami były: Lech Poznań, Skra Bełchatów, Asseco Prokom Gdynia, Unia Leszno[5].

Sezon 2010/2011 nie należał do zbyt udanych dla kieleckich szczypiornistów. W Lidze Mistrzów los przydzielił kielczan do grupy A zgodnie określanej najsilniejszą grupą w historii tych rozgrywek[6]. W tak zwanej "grupie śmierci" oprócz Kielc znalazły się: THW Kiel, Barcelona Borges, Rhein-Neckar Löwen, Celje Pivovarna Laško i Chambéry Savoie HB. Pomimo wielkich oczekiwań podopieczni Bogdana Wenty zajęli ostatnią lokatę w grupie zdobywając zaledwie 4 punkty. Inaczej było na krajowych parkietach – od maja 2009 roku kielczanie zaliczyli serię 53 meczów bez porażki[7]. Tak też było 20 marca 2011 gdzie w Orlen Arenie odbywał się Finał Pucharu Polski pomiędzy Vive Targi Kielce i Orlen Wisłą Płock. Mistrzowie Polski nie dali żadnych szans gospodarzom wygrywając aż 35:22 (19:9). Nic nie wskazywało na to, co się później stało – 3 kwietnia 2011 roku doszło do pierwszej przegranej po prawie dwóch latach – porażka 29:32 z odwiecznym rywalem Orlen Wisłą Płock we własnej hali w ostatnim meczu rundy zasadniczej. Następnie przyszedł czas na finały Mistrzostw Polski, w których pierwszy mecz przed własną publicznością kielczanie rozstrzygnęli na swoją korzyść natomiast w drugim, ulegli podopiecznym Larsa Walthera po dogrywce 30:32. Drużyna Vive pojechała do Płocka z nastawieniem, że przynajmniej jeden mecz musi wygrać, jednak nie przełożyło się to na wyniki spotkań i w rezultacie przegrała rywalizację o Mistrzostwo Polski w stanie 1:3.

Władze klubu z prezesem Bertusem Servaasem na czele nie pozostały obojętne wobec zaistniałej sytuacji. Już trzy dni po ostatnim meczu finałowym podjęto ostre decyzje. Rafał Gliński, Witalij Nat, Paweł Podsiadło, Henrik Knudsen, Kazimierz Kotliński, Daniel Żółtak i Mirza Džomba znaleźli się w grupie zawodników, którzy mieli poszukać sobie nowych klubów[8], a tym, którzy pozostali obniżono kontrakty – według nieoficjalnych źródeł o 15%[9]. Jedyną osobą, która nie zgodziła się warunki postawione przez klub był Mariusz Jurasik[8]. Prezes podjął zatem decyzję o sprowadzeniu nowego prawoskrzydłowego, którym okazał się Islandczyk – Þórir Ólafsson z niemieckiego TuS Nettelstedt-Lübbecke. Po kilku dniach doszło ponownie do rozmów Bertusa Servaasa z Mariuszem Jurasikiem, który zgodził się grać dalej w VTK za połowę wartości kontraktu[9].

Do sezonu 2011/2012 Vive Targi Kielce przystąpiło z kadrą liczącą 16 zawodników. Do zespołu oprócz Ólafssona dołączyli uprzednio zakontraktowani: Denis Buntić (CB Ademar León), Grzegorz Tkaczyk (Rhein-Neckar Löwen), Sławomir Szmal (Rhein-Neckar Löwen) i Bartłomiej Tomczak (Zagłębie Lubin). Kadrę uzupełnił wychowanek kieleckiego klubu – dwudziestoletni Mateusz Przybylski.

Pierwszy sprawdzian umiejętności podopiecznych Bogdana Wenty miał miejsce 3 i 4 września 2011 roku w Hali Legionów, gdzie odbywał się turniej o Dziką Kartę Velux EHF Champions League. Tylko zwycięzca miał prawo zagrać w fazie grupowej tych rozgrywek. W sobotę pierwszy mecz kielczanie stoczyli z hiszpańskim Cuatro Rayas Valladolid wygrywając go 21:19 i awansując do finału, w którym kilkadziesiąt minut wcześniej znalazł się zespół Rhein-Neckar Löwen pokonując po dogrywce francuską Dunkierkę 36:30. Bardzo wyrównany, niedzielny mecz finałowy zakończył się dogrywką, w której ostatecznie kielczanie okazali się lepsi wygrywając z "Lwami" 32:30. Było to także pierwsza wiktoria kielczan nad tą drużyną. Dzięki temu zwycięstwu i awansowi do Ligi Mistrzów po raz pierwszy w historii w fazie grupowej tych rozgrywek znalazły się dwa polskie zespoły. Jednocześnie Vive Targi Kielce zostały pierwszą polską drużyną, która trzy razy z rzędu zakwalifikowała się do Ligi Mistrzów.

Od 8 stycznia 2014 roku Bogdana Wentę na stanowisku trenera zastąpił Tałant Dujszebajew.

We wrześniu 2014 roku klub zmienił nazwę z Vive Targi Kielce na Vive Tauron Kielce[10].

Po wygraniu w maju 2016 EHF Ligi Mistrzów Vive Kielce jest pierwszym polskim zespołem, który we wrześniu 2016 wystąpił w Klubowych Mistrzostwach Świata IHF Super Globe.

3 czerwca 2018 po zwycięstwie w dwumeczu 33:28 i 33:29 z zespołem Orlen Wisła Płock Vive Kielce zrównał się w liczbie tytułów Mistrza Polski z zespołem Śląsk Wrocław.

25 maja 2019 po zwycięstwie w drugim meczu finałowym 32:25 z zespołem Orlen Wisła Płock (pierwszy mecz zakończył się remisem 26:26) VIVE Kielce jest samodzielnym liderem Mistrzostw Polski w piłce ręcznej mężczyzn.

Sekcja żeńska[edytuj | edytuj kod]

W swojej historii klub miał także sekcję żeńską piłki ręcznej. Po raz pierwszy została utworzona w 1968 roku. W jej skład wchodziła większość piłkarek ręcznych z Żaka Kielce. a ich trenerem został Marian Grzesik. W okresie od 1968 do 1973 roku zawodniczki występowały w II lidze. W 1971 roku zajęły pierwsze miejsce w rozgrywkach, jednak nie awansowały do najwyższego szczebla rozgrywek. W 1973 sekcja została przejęta przez Koronę Kielce. W jej barwach występowała tylko przez sezon 1973/1974, po którym drużyna została przekazana do Budowlanych Kielce.

Po raz kolejny sekcja powstała przed sezonem 2004/2005, kiedy to klub przejął sekcję kobiet od klubu Łysogór Kielce. Klub Vive Targi w sezonie 2005/2006 awansował do ekstraklasy kobiet. Z uwagi na przebudowę zespołu mężczyzn, wymagającą znacznych nakładów finansowych, drużyna kobiet została wycofana z rozgrywek i w lipcu 2006 roku połączona z sekcją kobiecą KSS Kielce, do której przeszły zawodniczki.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Krajowe[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Bilans występów[edytuj | edytuj kod]

Sezon Rozgrywki ligowe Puchar
Polski
Europejskie Puchary
Poziom Miejsce Liga
Mistrzów
Puchar
EHF
Puchar
Zdobywców Pucharów
Challenge
Cup
1965/1966 IV liga nz nz
1966/1967 IV liga nz nz
1967/1968 IV liga nz nz
1968/1969 IV liga nz nz
1969/1970 IV liga nz nz
1970/1971 III liga 1 nz
1971/1972 II liga 3 nz
1972/1973 II liga 5 nz
1973/1974 II liga 2 nz
1974/1975 II liga 1 nz
1975/1976 Ekstraklasa 10 nz
1976/1977 II liga 2 nz
1977/1978 II liga 1 nz
1978/1979 Ekstraklasa 8 nz
1979/1980 Ekstraklasa Bronze medal icon.svg nz
1980/1981 Ekstraklasa 7 nz
1981/1982 Ekstraklasa 8 nz
1982/1983 Ekstraklasa 9 nz
1983/1984 II liga 1 nz
1984/1985 Ekstraklasa 4 Simple gold cup.svg
1985/1986 Ekstraklasa 5 nz
1986/1987 Ekstraklasa 9 nz
1987/1988 Ekstraklasa 7 nz
1988/1989 Ekstraklasa 8 nz
1989/1990 Ekstraklasa 4 nz
1990/1991 Ekstraklasa 4 nz 1R
1991/1992 Ekstraklasa 12 nz
1992/1993 Ekstraklasa Gold medal icon.svg nz
1993/1994 Ekstraklasa Gold medal icon.svg nz 2R
1994/1995 Ekstraklasa Silver medal icon.svg Finalista 2R
1995/1996 Ekstraklasa Gold medal icon.svg Finalista 1/4
1996/1997 Ekstraklasa Bronze medal icon.svg Finalista 1R
1997/1998 Ekstraklasa Gold medal icon.svg nz 1/4
1998/1999 Ekstraklasa Gold medal icon.svg nz 1/32
1999/2000 Ekstraklasa 4 Simple gold cup.svg FG
2000/2001 Ekstraklasa Bronze medal icon.svg Finalista 2R
2001/2002 Ekstraklasa 5 Finalista 2R
2002/2003 Ekstraklasa Gold medal icon.svg Simple gold cup.svg 2R
2003/2004 Ekstraklasa Silver medal icon.svg Simple gold cup.svg FG 3R
2004/2005 Ekstraklasa Bronze medal icon.svg nz 1R
2005/2006 Ekstraklasa 4 Simple gold cup.svg 1/4
2006/2007 Ekstraklasa Bronze medal icon.svg Finalista 1R
2007/2008 Ekstraklasa Bronze medal icon.svg Finalista 1/8
2008/2009 Ekstraklasa Gold medal icon.svg Simple gold cup.svg 2R
2009/10 Ekstraklasa Gold medal icon.svg Simple gold cup.svg 1/8
2010/11 Superliga Silver medal icon.svg Simple gold cup.svg FG
2011/12 Superliga Gold medal icon.svg Simple gold cup.svg 1/8
2012/2013 Superliga Gold medal icon.svg Simple gold cup.svg Bronze medal icon.svg
2013/2014 Superliga Gold medal icon.svg Simple gold cup.svg 1/8
2014/2015 Superliga Gold medal icon.svg Simple gold cup.svg Bronze medal icon.svg
2015/2016 Superliga Gold medal icon.svg Simple gold cup.svg Gold medal icon.svg
2016/2017 Superliga Gold medal icon.svg Simple gold cup.svg 1/8
2017/2018 Superliga Gold medal icon.svg Simple gold cup.svg 1/4
2018/2019 Superliga Gold medal icon.svg Simple gold cup.svg 4

Europejskie puchary[edytuj | edytuj kod]

W dotychczasowej historii występów w europejskich pucharach Vive uczestniczyło w dziewięciu edycjach Ligi Mistrzów, siedmiu edycjach Pucharu Zdobywców Pucharów, czterech edycjach Pucharu EHF oraz jednej edycji Pucharu Challenge. Z łącznej liczby 114 rozegranych meczów 58 zakończyły się wygraną, 8 zostało zremisowanych i 48 przegranych. Do sezonu 2012/13 największym sukcesem było dojście do 1/8 EHF Liga Mistrzów 2009/2010, 1/4 Pucharu Zdobywców Pucharów 1995/1996 oraz 1/4 Pucharu EHF 1997/1998 i 2005/2006.

Sezon 2012/13 był bardzo udanym dla drużyny Vive Targi Kielce, która jako druga drużyna w historii, po hiszpańskim Ciudad Real awansowała do 1/8 rozgrywek z kompletem zwycięstw[11]. Kilka tygodni później kielczanie mogli cieszyć się z kolejnego historycznego wyczynu, jako pierwsza polska drużyna piłkarzy ręcznych awansowali do Final Four EHF Liga Mistrzów 2012/2013[12]. 1 czerwca 2013 drużyna żółto-biało-niebieskich w półfinale Ligi Mistrzów musiała uznać wyższość zespołu FC Barcelona, przegrywając z nią 23:28 . W niedzielę 2 czerwca, Vive Targi Kielce pokonując THW Kiel 31:30 , w dramatycznych okolicznościach . Dzięki temu zwycięstwu Vive zostało pierwszą polską klubową drużyną w XXI wieku która osiągnęła po raz pierwszy najniższe podium Pucharu Mistrzów w piłce ręcznej.

Podobnego wyczynu kielczanie dokonali w sezonie 2014/15 po raz drugi awansując do 1/8 EHF Liga Mistrzów 2014/2015 z kompletem zwycięstw. 30 maja 2015 w półfinale Final Four los znów przydzielił ekipie Vive zespół FC Barcelona, z którą ponownie przegrali 28:33. 31 maja 2015 w meczu o trzecie miejsce kielczanie powtórzyli sukces sprzed dwóch lat i po raz kolejny pokonali faworyzowaną ekipę THW Kiel 28:26. W głosowaniu kibiców do Drużyny Gwiazd nie zostali wybrani zawodnicy Vive Tauronu, natomiast najlepszym trenerem został Tałant Dujszebajew.

W sezonie 2015/2016 Vive wygrało ligę mistrzów[13][14].

W sezonie 2018/2019 zespół po raz czwarty awansował do Final Four Ligi Mistrzów pokonując w dwumeczu ćwierćfinałowym Paris SG Handball 60:59, wygrywając pierwszy mecz różnicą 10 bramek 34:24[15].

Hala[edytuj | edytuj kod]

Hala Legionów, w której rozgrywa swoje mecze Vive Tauron Kielce

W latach 1986-2006 roku klub rozgrywał mecze w hali sportowej przy ul. Krakowskiej 72. Hala miała pojemność ok. 1600 miejsc. 25 sierpnia 2006 roku oddano do użytku nowoczesną wielofunkcyjną halę sportową mającą 3030 stałych miejsc siedzących, która stała się areną rozgrywek Vive Targi Kielce – Halę Legionów mieszczącą się przy ulicy Bocznej 6. W celu powiększenia widowni istnieje możliwość dostawienia dodatkowych trybun i krzeseł przy parkiecie, dzięki czemu pojemność zwiększa się do 4200 miejsc.

 Osobny artykuł: Hala Legionów.

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Poprzedni menedżer kielczan Bogdan Wenta
 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy Vive Kielce.
Trybuna trenerów Iskry/Korony/Vive
Od Do Trener
1966 1966 Polska Ryszard Marcickiewicz
1966 1971 Polska Stefan Czekała
1971 1981 Polska Edward Strząbała
1981 1982 Polska Roman Trzmiel
1982 1983 Polska Marek Smolarczyk
1983 1985 Polska Edward Strząbała
1985 1987 Polska Roman Trzmiel
1987 1987 Polska Zdzisław Wieczorek
1987 1988 Polska Wojciech Dębski
1988 1989 Polska Zygmunt Dobrzyński
1989 1989 Polska Wojciech Dębski
1989 1995 Polska Edward Strząbała
1995 1998 Kazachstan Giennadij Kamielin
1999 1999 Polska Włodzimierz Harbuz
1999 2001 Kazachstan Giennadij Kamielin
2001 23.09.2002 Polska Marek Smolarczyk
23.09.2002 30.06.2003 Białoruś Alaksandr Malinouski
01.07.2003 20.04.2004 Polska Daniel Waszkiewicz
20.04.2004 19.04.2005 Białoruś Alaksandr Malinouski
19.04.2005 25.06.2005 Polska Edward Strząbała
25.06.2005 05.03.2007 Polska Zbigniew Tłuczyński
05.03.2007 14.11.2007 Rosja Aleksandr Litowski
14.11.2007 20.06.2008 Białoruś Alaksandr Malinouski
20.06.2008 08.01.2014 Polska Bogdan Wenta
08.01.2014 nadal Hiszpania Tałant Dujszebajew

Drużyna[edytuj | edytuj kod]

Kadra w sezonie 2019/2020[edytuj | edytuj kod]

Nr Zawodnik Pozycja Data ur. Wzrost W klubie od
1 Polska Mateusz Kornecki bramkarz 05.06.1994 194 2019
2 Czarnogóra Branko Vujović rozgrywający 20.04.1998 196 2019
5 Chorwacja Igor Karačić rozgrywający 02.11.1988 191 2019
10 Hiszpania Alex Dujshebaev rozgrywający 17.12.1992 188 2017
11 Turcja Doruk Pehlivan rozgrywający 10.07.1998 201 2019
12 Polska Miłosz Wałach bramkarz 23.11.2001 196 2017
13 Hiszpania Julen Aguinagalde obrotowy 08.12.1982 196 2013
15 Polska Mateusz Jachlewski skrzydłowy 27.12.1984 184 2006
18 Słowenia Blaž Janc skrzydłowy 20.11.1996 186 2017
19 Polska Krzysztof Lijewski rozgrywający 07.07.1983 199 2012
20 Polska Mariusz Jurkiewicz rozgrywający 03.02.1982 199 2015
22 Białoruś Uładzisłau Kulesz rozgrywający 28.05.1996 206 2018
23 Polska Arkadiusz Moryto skrzydłowy 31.08.1997 181 2018
32 Hiszpania Ángel Fernández skrzydłowy 16.09.1988 193 2018
33 Niemcy Andreas Wolff bramkarz 03.03.1991 198 2019
44 Hiszpania Daniel Dujshebaev rozgrywający 04.07.1997 197 2018
48 Polska Tomasz Gębala rozgrywający 23.11.1995 212 2019
50 Białoruś Arciom Karalok obrotowy 20.02.1996 196 2018
56 Francja Romaric Guillo obrotowy 01.10.1991 207 2019
Źródło: Zawodnicy. kielcehandball.pl. [dostęp 2019-08-19].

Transfery[edytuj | edytuj kod]

Transfery w sezonie 2019/2020
Przybyli
Odeszli

Sztab szkoleniowy[edytuj | edytuj kod]

Funkcja Imię i nazwisko
I trener Hiszpania Tałant Dujszebajew
II trener Słowenia Uroš Zorman
Trener bramkarz Polska Sławomir Szmal
Trener przygotowania motorycznego Polska Krzysztof Paluch
Kierownik drużyny Polska Artur Łata
Trener odnowy biol. Polska Tomasz Mgłosiek
Trener odnowy biol. Polska Bartosz Zagniński
Lekarz klubowy Polska Marcin Baliński
Źródło: Sztab szkoleniowy. kielcehandball.pl. [dostęp 2019-08-19].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 450 tysięcy złotych premii za mistrzostwo dla piłkarzy Vive Targi Kielce. echodnia.eu. [dostęp 25 maja 2010].
  2. Vive:tylko podwójna korona. [dostęp 2 września 2010].
  3. Bult:wrócę jak nie będzie Wenty.. [dostęp 2 września 2010].
  4. Servaas: Mark jest daleki od prawdy.. [dostęp 2 września 2010].
  5. Drużyna Roku i Demes dla Vive Targi Kielce. sport.pl. [dostęp 19 listopada 2010].
  6. RNL w Lidze Mistrzów!. vivetargi.pl. [dostęp 2011-08-22].
  7. Ambicja podrażniona, a mistrz zły. Teraz czas na nową serię?. cksport.pl. [dostęp 2011-08-22].
  8. a b Konferencja prasowa (live). vivetargi.pl. [dostęp 2011-08-22].
  9. a b Piłka ręczna: Jurasik zostaje w Vive Targach, ale z obniżonym o połowę kontraktem. radio.kielce.pl. [dostęp 2011-08-22].
  10. VIVE TAURON KIELCE!. vtkielce.pl, 3 września 2014. [dostęp 2014-10-01].
  11. W Lidze Mistrzów bez porażki. Taki wyczyn udał się wcześniej tylko Hiszpanom, w cksport.pl
  12. Szczypiorniści Vive mieli farta!, w sport.fakt.pl
  13. Profiles of the VELUX EHF Champions League All-Star team nominees. ehfcl.com. [dostęp 8 04 2015].
  14. All-star team vote reaches new heights with 44,000 fans. ehfcl.com. [dostęp 31 maja 2015].
  15. Kielce return to the VELUX EHF FINAL4 despite losing by nine in France. ehfcl.com, 2019-05-05. [dostęp 2019-05-06].
  16. a b c d e f g h i j k l m Marcin Górczyński: Na straganie w dzień targowy... Giełda transferowa w PGNiG Superlidze. sportowefakty.wp.pl, 8 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Świętokrzyska Encyklopedia Sportu. Kielce: 2004. ISBN 83-909812-9-7.
  • Marek Michniak, Antoni Pawłowski: ISKRA - dumą Kielc. Kielce: Słowo Kibica, 1999. ISBN 83-909812-2-X.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]