Vladimir Petković

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vladimir Petković
Ilustracja
Vladimir Petković (2014)
Data i miejsce
urodzenia
15 sierpnia 1963
Sarajewo, Jugosławia
Pozycja pomocnik
Wzrost 190 cm
Masa ciała 90 kg
Kariera juniorska
FK Sarajevo
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1981–1984
1984–1985
1985
1985–1986
1986–1987
1987–1988
1988–1989
1989–1990
1990–1993
1993–1996
1996–1997
1997–1998
1998–1999
1999–2000
FK Sarajevo
Rudar Prijedor
FK Sarajevo
NK Koper
FK Sarajevo
FC Chur 97
FC Sion
FC Martigny-Sports
FC Chur 97
AC Bellinzona
FC Locarno
AC Bellinzona
SC Buochs
FC Malcantone Agno
8 (0)
15 (7)
2 (0)
14 (4)
17 (3)
? (?)
6 (0)
31 (8)
87 (19)
63 (8)
32 (3)
? (?)
? (?)
? (?)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1997–1998

1999–2000

2000–2004
2004–2005
2005–2008
2008–2011
2011–2012
2012
2012–2014
2014–
AC Bellinzona
(grający trener)
FC Malcantone Agno
(grający trener)
FC Malcantone Agno
FC Lugano
AC Bellinzona
BSC Young Boys
Samsunspor
FC Sion
S.S. Lazio
 Szwajcaria

Vladimir Petković (ur. 15 sierpnia 1963 w Sarajewie, Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii) – bośniacki piłkarz pochodzenia chorwackiego, grający na pozycji pomocnika, trener piłkarski. Posiada obywatelstwo szwajcarskie, chorwackie i bośniackie.

Kariera piłkarska[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

W 1981 rozpoczął karierę w FK Sarajevo, w którym prawie nie grał. Stamtąd po 3 latach przeniósł się do Rudaru Prijedor, a w 1985 powrócił na krótko do FK Sarajevo, z który zdobył mistrzostwo Jugosławii. Następnie udał się do słoweńskiego klubu NK Koper, gdzie spędził tylko jeden sezon, po czym po raz drugi powrócił do FK Sarajevo[1].

Od początku powstania napięć etnicznych w kraju, która później przerodziła się w wojnę, Petković wyjechał do Szwajcarii, gdzie bronił barw klubów FC Chur 97, FC Sion i FC Martigny-Sports. Oprócz występów piłkarskich, pracował jako magazynier w Giubiasco. Tylko po przejściu w 1993 roku do AC Bellinzona przestał pracować dodatkowo. Potem grał w FC Locarno, SC Buochs i FC Malkantore Agno.

Kariera trenerska[edytuj]

Jeszcze będąc piłkarzem AC Bellinzona łączył funkcje trenerskie, a następnie na takich samych warunkach pracował w FC Malkantore Agno, z którym w 2003 roku zdobył mistrzostwo 1. Liga Classic, a rok później zajął 4 miejsce w Swiss Challenge League. W 2004 roku FC Malkantore z powodu problemów finansowych został zmuszony do przyłączenia się do FC Lugano[2]. Petković został mianowany trenerem zjednoczonego zespołu, który zdobył 8 miejsce w Challenge League. W 2005 roku ponownie stał na czele AC Bellinzona. Pod jego kierownictwem zajął drugie miejsce w Challenge League, ale w meczach play-off o awans do Swiss Super League nie pokonał FC Aarau. W 2008 roku AC Bellinzona dotarła do finału Pucharu Szwajcarii, gdzie przegrała 1-4 z FC Basel. W mistrzostwach po raz kolejny zajął drugie miejsce i stracił ponownie w play-off szansę awansu, tym razem z FC Sankt Gallen. Po tym niepowodzeniu Petković został zwolniony.

W 2008 roku objął prowadzenie BSC Young Boys, podpisując kontrakt na 2,5 roku [3]. Trener natychmiast zmienił układ graczy na 3-4-3, dzięki czemu klub zajął 2 miejsce w mistrzostwach i dotarł do finału Pucharu Szwajcarii. W następnym sezonie trener po raz drugi z rzędu zdobył drugie miejsce w mistrzostwach. W sezonie 2010/2011 klub był w czołówce, ale po remisie z FC Lucern pod koniec mistrzostw został zwolniony z zajmowanego stanowiska[4].

Latem 2011 poprowadził turecki klub Samsunspor, ale po krócej niż sześć miesięcy został zwolniony w styczniu 2012, po tym jak klub spadł do "strefy spadkowej"[5].

15 maja 2012 został mianowany na tymczasowego trenera FC Sion, który miał doprowadzić do końca mistrzostw[6]. Klub pozbawiony ligowych 36 punktów w mistrzostwach przez UEFA z powodu naruszenia w meczach Ligi Europy został zmuszony do udziału w meczach przejściowych. Po dwumeczu z FC Aarau osiągnął zwycięstwo i zachował miejsce w Super League.

2 czerwca 2012 został trenerem włoskiego S.S. Lazio[7]. 26 maja 2013 pod jego kierownictwem zespół zdobył Puchar Włoch. 23 grudnia 2013 podpisał kontrakt z reprezentacją Szwajcarii, na czele której stanął latem 2014 roku po mundialu w Brazylii. 4 stycznia 2014 został zwolniony z Lazio[8].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj]

Sukcesy piłkarskie[edytuj]

Sukcesy trenerskie[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]