Vogue (czasopismo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vogue
VOGUE LOGO.svg
Częstotliwość miesięcznik
Państwo Stany Zjednoczone 
Wydawca Condé Nast
Rodzaj czasopisma kobiece
Pierwsze wydanie 1892
Redaktor naczelny Anna Wintour (USA)
Alexandra Shulman (Wielka Brytania)
Emmanuelle Alt (Francja)
Edwina McCann (Australia)
Daniela Falcão (Brazylia)
Angelica Cheung (Chiny)
Elena Makri (Grecja)
Yolanda Sacristán (Hiszpania)
Karin Swerink (Holandia)
Priya Tanna (Indie)
Mitsuko Watanabe (Japonia)
Lee Myung-hee(Korea Południowa)
Kelly Talamás (Meksyk i Ameryka łacińska)
Christiane Arp (Niemcy)
Filip Niedenthal (Polska)
Paula Mateus (Portugalia)
Victoria Davydova (Rosja)
Kullawit Laosuksri (Tajlandia)
Rosalie Huang(Tajwan)
Seda Domaniç (Turcja)
Olha Suszko (Ukraina)
Franca Sozzani (Włochy)
Średni nakład 1 229 880[1] egz.
ISSN 0042-8000
Strona internetowa

Vogueamerykański magazyn o modzie i stylu życia skierowany do kobiet. Czasopismo wydawane jest od końca XIX wieku do dziś. Obecnie dostępne w 22 krajach[2]. W periodyku ukazują się także artykuły dotyczące życia gwiazd, sztuki, czy polityki. Vogue uważany jest za najważniejsze kobiece pismo w świecie mody[3][4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1892 Arthur Turnure zaczął wydawać Vogue jako tygodniowe czasopismo na terenie Stanów Zjednoczonych. Przedsięwzięcie sponsorował Kristoffer Wright. Pierwszy numer czasopisma pojawił się 17 grudnia 1892 roku, a jego cena wynosiła 10 centów (ekwiwalent $2.63 z roku 2016). Głównymi czytelnikami czasopisma, według zamierzeń Turnere'a, miała być nowojorska arystokracja. Jego intencją było stworzenie publikacji celebrującej "ceremonialną stronę życia".

W 1905 roku, na rok przed śmiercią Turnere'a, Vogue zostało kupione przez Condé Montrose Nasta. Nowy właściciel zamienił czasopismo w dwutygodnik oraz rozpoczął ekspansję na rynki zagraniczne. Po swojej podróży do Wielkiej Brytanii w roku 1916, rozpoczął wydawanie Vogue w tym kraju. Następnymi państwami, w których zaczął być wydawany Vogue to: Hiszpania, Włochy i Francja w 1920 roku.

W latach '60 XX wieku, wraz z Dianą Vreeland jako redaktorką naczelną (ale i jako osobistością), Vogue otworzyło się na dyskusje dotyczące rewolucji seksualnej, m.in. prezentując współczesną modę. W tym celu czasopismo zaczęło sięgać do butików z East Village, takich jak Limbo na placu św. Marka, czy też do osobowości takich jak Andy Warhol[5].

W roku 1973 Vogue stało się miesięcznikiem. W czasie, gdy redaktorem naczelnym czasopisma była Grace Mirabella magazyn przeszedł przez gruntowne redakcyjne oraz stylistyczne zmiany, co było odpowiedzią na zmiany w stylu życia grupy docelowej.

Redaktorzy naczelni amerykańskiego Vogue’a[edytuj | edytuj kod]

Edycje regionalne[edytuj | edytuj kod]

Vogue wydawany jest w 22 krajach: Australia, Brazylia, Chiny, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Indie, Japonia, Korea Południowa, Meksyk, Niemcy, Polska, Portugalia, Rosja, Stany Zjednoczone, Tajwan, Turcja, Ukraina, Tajlandia, Wielka Brytania i Włochy.

W czerwcu 2017 roku potwierdzono, że powstanie polska edycja Vogue[6], która została wydana do półek sklepowych w Walentynki w bieżącym roku.

Redaktorem naczelnym brytyjskiego wydania Vogue jest Edward Enninful[7], a francuskiego do grudnia 2010 roku była Carine Roitfeld, obecnie stanowisko to zajmuje Emmanuelle Alt.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Consumer Magazines (ang.). auditedmedia.com. [dostęp 2014-12-08].
  2. Jess Cartner-Morley: From Thailand to Ukraine: a country's in vogue when it has its own Vogue (ang.). theguardian.com, 2012-12-19. [dostęp 2014-12-08].
  3. Best Women’s Fashion Magazines: Vogue, Elle, InStyle and More (ang.). fashiontrendexperts.com. [dostęp 2014-12-08].
  4. In Vogue: An Illustrated History of the World's Most Famous Fashion Magazine (ang.). bookdepository.com. [dostęp 2014-12-08].
  5. Vogue (15 luty 1968)
  6. Magdalena Lemańska, Piotr Mazurkiewicz: Polska edycja „Vogue” ruszy w przyszłym roku (pol.). 13 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-20]. s. Rzeczpospolita.
  7. Edward Enninful On His Role As Editor (ang.). vogue.co.uk, 1 sierpnia 2017. [dostęp 2018-01-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]