Volturno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Volturno
ilustracja
Kontynent Europa
Państwo  Włochy
Rzeka
Długość 175 km
Powierzchnia zlewni 5550 km²
Średni przepływ 82,1 m³/s
Źródło
Miejsce Apeniny
Wysokość 500 m n.p.m.
Współrzędne 41°38′13″N 14°04′13″E/41,636944 14,070278
Ujście
Recypient Morze Tyrreńskie
Miejsce Rocchetta a Volturno
Wysokość 0 m n.p.m.
Współrzędne 41°01′23″N 13°55′34″E/41,023056 13,926111
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
źródło
źródło
ujście
ujście

Volturno (w starożytności znana jako Volturnus, od łacińskiego volvere; kołysać, falować) – rzeka płynąca w środkowej części Półwyspu Apenińskiego, we Włoszech. Należy do zlewiska Morza Tyrreńskiego.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Rzeka o długości 175 km, powierzchnia dorzecza wynosi ok. 5,5 tys. km². Źródła Volturno znajdują się w Apeninie Abruzyjskim, w środkowej części Gór Apenińskich, na wysokości ok. 500 m n.p.m., nieopodal miejscowości Rocchetta a Volturno. Początkowo Volturno płynie w kierunku południowo-wschodnim aż do połączenia z rzeką Calore niedaleko Caiazzo, kiedy to zmienia kierunek biegu na południowy aż do miejscowości Venafro, następnie skręca na południowy zachód, przepływa obok miasta Kapua, i uchodzi do Zatoki Gaeckiej w Castel Volturno, na północny zachód od Neapolu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rzeka zawsze miała istotne znaczenie militarne, kolonia Volturnum została założona przez Rzymian w 194 p.n.e., przy ujściu na południowym brzegu; obecnie znajduje się ok. 1,5 km w głąb lądu. Podczas oblężenia Capui przez wojska rzymskie umiejscowiony w tym miejscu fort, wraz z Puteoli, służył jako źródło zaopatrzenia dla armii rzymskiej. Oktawian August założył tutaj tutaj kolonię dla weteranów. Via Domitiana z Sinuessa do Puteoli przecinała rzekę w tym miejscu, część z pozostałości po moście jest widocznych do dziś. Rzeka była wykorzystywana do żeglugi aż do wysokości Capui.

W 554, bizantyjski generał Narses, podczas wojen gockich pokonał armię frankisko-alamańską niedaleko rzeki Volturno.

W następstwie inwazji na południowe włochy w 1860, dokonanej przez rewolucjonistów włoskich pod przywódctwem Giuseppe Garibaldiego, Franciszek II, król Obojga Sycylii zbiegł wraz z wojskiem z Neapolu i zajął pozycje obronne na południowym brzegu rzeki. W dniu 1 października 1860 roku doszło do zwycięskiej dla rewolucjonistów bitwy nad rzeką Volturno.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]