Volvo Car Corporation

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Volvo)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Volvo
Volvo Car Corporation
Logo
Ilustracja
Głowna siedziba Volvo w Göteborgu
Państwo  Szwecja
Siedziba Göteborg
Adres Assar Gabrielssons väg 5, 418 78 Göteborg
Data założenia 1927
Forma prawna Spółka akcyjna
Prezes Håkan Samuelsson
Udziałowcy Geely (100%)
Zatrudnienie 28 485 osób (2015)
Dane finansowe
Przychody SEK 164,043 mld (2015)
Wynik operacyjny SEK 6,630 mld (2015)
Wynik netto SEK 4,476 mld (2015)
Położenie na mapie Göteborga
Mapa konturowa Göteborga, w centrum znajduje się punkt z opisem „Volvo”
Położenie na mapie Szwecji
Mapa konturowa Szwecji, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Volvo”
Ziemia57°42′N 11°56′E/57,700000 11,933333
Strona internetowa

Volvo Car Corporation – szwedzki producent samochodów osobowych z siedzibą w Göteborgu działający od 1927 roku. Marka należy do chińskiego koncernu Geely.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Volvo ÖV4 – pierwszy samochód marki podczas zjazdu z linii montażowej

Za datę założenia Volvo uważa się dzień 14 kwietnia 1927 roku, kiedy to w Hisingen rozpoczęto produkcję pierwszego samochodu pod nazwą ÖV4 (zwany popularnie jako „Jacob”).

W 1964 roku otwarto nowy zakład w Torslandii pod Göteborgiem. Na początku lat 70. otwarto Volvo Technical Center, gdzie przeprowadza się testy nowych pojazdów oraz systemów bezpieczeństwa.

W 1973 roku firma przejęła 1/3 akcji DAF[1].

Od 1999 roku samochody osobowe produkowało przedsiębiorstwo Volvo Car Corporation należące do koncernu Ford Motor Company. Ford zakupił Volvo za 6,5 miliarda dolarów[2]. Prawa do marki Volvo podzielone były po połowie (50/50) pomiędzy obu producentów: Volvo i Forda. Na skutek kryzysu gospodarczego w USA, Ford zmuszony był jednak w 2010 roku sprzedać przedsiębiorstwo i nowym właścicielem Volvo Car Corporation został chiński koncern Zhejiang Geely Holding Group Company Limited, produkujący także samochody pod swoją marką Geely[2]. W dniu 28 marca 2010 roku przedsiębiorstwo zostało sprzedane koncernowi Geely za kwotę 1,8 mld dolarów[3]. Wbrew obawom, nowy właściciel zachował dotychczasowy szwedzki wizerunek marki, wiążący się z jej prestiżem, jednocześnie dokonując dużych inwestycji i otwierając nowe fabryki w Chinach (Chengdu i Daqing) oraz w USA (Charleston)[2]. Na skutek wprowadzenia nowych modeli, które zyskały uznanie, Volvo zwiększyło w kolejnej dekadzie produkcję i swoje dochody, a zatrudnienie dwukrotnie wzrosło[2]. W 2011 roku sprzedaż wyniosła 449 225 samochodów, a w 2019 roku po raz pierwszy przekroczyła 700 tysięcy (705 452)[2].

Koncepcja założycieli spółki akcyjnej, którymi byli Gustaf Larson i Assar Gabrielsson, polegała na dostarczeniu na rynek samochodu dostosowanego do szwedzkich dróg i skandynawskiego klimatu, dlatego postawiono na wysoką jakość i niezawodność wyrobu własnej konstrukcji.

Obecnie Grupa Volvo posiada fabryki w 19 krajach i działa na ponad 180 rynkach na całym świecie.

Modele[edytuj | edytuj kod]

Siedziba główna firmy Volvo Cars
Volvo V40

Obecnie produkowane[edytuj | edytuj kod]

Samochody osobowe[edytuj | edytuj kod]

Samochody elektryczne[edytuj | edytuj kod]

SUV-y[edytuj | edytuj kod]

Nieprodukowane[edytuj | edytuj kod]

Nowożytne[edytuj | edytuj kod]

  • 760 (1982 – 1990)
  • 780 (1985 – 1990)
  • 740 (1984 – 1993)
  • 480 (1986 – 1995)
  • 460 (1989 – 1996)
  • 850 (1991 – 1996)
  • 440 (1987 – 1997)
  • 940 (1991 – 1998)
  • 960 (1990 – 1998)
  • S90 (1996 – 1998)
  • V90 (1996 – 1998)
  • S70 (1997 – 2000)
  • V40 (1995 – 2004)
  • V50 (2004 – 2012)
  • S40 (1995 – 2012)
  • C30 (2006 – 2012)
  • C70 (1997 – 2013)
  • V70 (1996 – 2016)
  • S80 (1998 – 2016)
  • V40 (2012 – 2019)

Koncepcyjne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia koncernu Volvo.
  2. a b c d e Błażej Buliński: 10 lat temu Chińczycy kupili Volvo – jak zmieniła się ta marka?. Auto Świat, 2020-04-01. [dostęp 2020-04-02].
  3. qub: Chiński koncern Geely przejął Volvo. wyborcza.biz, 2010-03-28. [dostęp 2011-08-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]