Volvo C30

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Volvo C30
Volvo C30 przed liftingiem
Volvo C30 przed liftingiem
Producent Volvo Car Corporation
Zaprezentowany Detroit International Auto Show 2006
Okres produkcji 2006 - wrzesień 2012 (Wyprodukowano łącznie 203 024 egzemplarzy)
Miejsce produkcji Belgia Gandawa
Poprzednik Volvo 480
Volvo SCC
Następca Volvo V40 (2012)
Dane techniczne
Segment C
Typy nadwozia 3-drzwiowy hatchback
Skrzynia biegów 5 i 6-biegowa manualna
6-biegowa półautomatyczna
5-biegowa automatyczna
Rodzaj napędu przedni
Długość 2006-2010: 4252 mm
2010-2012: 4266 mm
Szerokość 1782 mm
Wysokość 1447 mm
Rozstaw osi 2640 mm
Masa własna 1279 - 1479 kg
Liczba miejsc 4
Test Euro NCAP 5 gwiazdek
Pojemność bagażnika 251 - 894 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Volvo C70/S40/V50
Ford Focus
Mazda 3
Konkurencja Audi A3
BMW serii 1
Honda Civic
Honda CR-Z
Opel Astra
Renault Mégane
Volkswagen Golf

Volvo C30 - samochód osobowy klasy kompaktowej produkowany przez szwedzkie przedsiębiorstwo motoryzacyjne Volvo Car Corporation w latach 2006 - 2012.

Historia i opis modelu[edytuj | edytuj kod]

Volvo C30 po liftingu w wersji R-Design
Volvo C30 przed liftingiem - tył

Pojazd został po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych w Detroit w styczniu 2006 roku. Pół roku później, podczas targów motoryzacyjnych w Paryżu zaprezentowano wersję produkcyjną pojazdu[1]. Pierwowzorem pojazdu był samochód koncepcyjny zaprezentowany w 2001 roku pod nazwą Volvo SCC.

Auto zbudowane został na bazie płyty podłogowej amerykańskiego koncernu motoryzacyjnego Ford Motor Company dzielonej m.in. z Fordem Focusem, Mazdą 3 oraz Volvo C70, S40 i Volvo V50. Samochód uważany jest za następcę modelu 480[2].

Charakterystycznym elementem pojazdu jest linia nadwozia z głębokimi przetłoczeniami, która nadaje sylwetce auta muskularny wygląd. Klapa bagażnika została całkowicie oszklona. Jako jeden z pierwszych pojazdów marki, otrzymał system chroniący przed skutkami uderzeń bocznych SIPS oraz układ zmniejszający ryzyko urazu kręgosłupa szyjnego WHIPS, a jako pierwsze auto klasy kompaktowej, pojazd został wyposażony w światła sygnalizujące awaryjne hamowanie (EBL).

W 2007 roku podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie zaprezentowano wersję hybrydową zasilaną silnikiem benzynowym oraz elektrycznym oznaczoną "ReCharge". Badania nad pojazdem prowadzono w kalifornijskim ośrodku rozwojowym Volvo. Przewidziano dwa typy silników spalinowych: na mieszankę etanolu-benzyny (tzw. flex-fuel) albo typu diesel z jednostką napędową podobną do używanej przez General Motors typu E-Flex w Chevrolecie Volt. Samochód napędzany miał być wyłącznie silnikiem elektrycznym z akumulatorami litowo-jonowymi, silnik spalinowy miał tylko doładowywać baterie. Przewidywany zasięg samochodu wyłącznie na bateriach wynosić miał ok. 100 km, czas doładowania z domowej instalacji elektrycznej wynosi około trzech godzin.

W 2010 roku auto przeszło face lifting. Zmieniono m.in. przednie reflektory, atrapę chłodnicy oraz zderzak przedni i tylny[3].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

Silnik Pojemność
skokowa
[cm³]
Typ silnika Moc maksymalna
[KM] (kW) przy obr/min
Maks. moment
obrotowy [Nm]
przy obr/min
Przyspieszenie
0-100 km/h [s]
Prędkość
maks. [km/h]
Silniki benzynowe:
1.6 1.6 R4 100 (74)/6000 150/4000 11,8 185
1.8 1.8 R4 125 (92)/6000 165/4500 10,8 200
2.0 2.0 R4 145 (107)/6000 185/4500 9,4 210
T5 2.5 R5 230 (169)/5000 320/1500-4800 6,7
automat: 7,1
240
automat: 235
Silniki wysokoprężne:
D 1.6 1.6 R4 109 (80)/4000 240/1750 11,9 190
D 2.0 2.0 R4 136 (100)/4000 320/2000 9,4 205
D5 2.4 R5 180 (132)/4000 350/1750-3250 8,4 220

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

  • Standard
  • Kinetic
  • Momentum
  • Summum
  • R-Design
  • Polestar
  • Feeling
  • Sport

Standardowe wyposażenie pojazdu obejmowało m.in. 4 poduszki powietrzne, kurtyny powietrzne, system ABS, ESP, SIPS, WHIPS, IDIS oraz elektryczne sterowanie szyb i elektryczne sterowanie lusterek, klimatyzację i alarm.

Opcjonalnie auto doposażyć można było m.in. w skórzaną tapicerkę, nawigację satelitarną oraz reflektory ksenonowe[4].

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Rok Produkcja
2006 1.596
2007 46.726
2008 39.966
2009 32.409
2010 35.981
2011 27.090
2012 19.256
Razem 203.024

Nagrody[5][edytuj | edytuj kod]

  • Die Besten Autos 2007 od niemieckiego pisma motoryzacyjnego „Auto Motor und Sport”
  • Das Goldene Lenkrad 2006
  • Auto Trophy 2006
  • Design Award 2006

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Filip Otto: Volvo na kompaktowo - C30. autogaleria.pl, 2006-07-25. [dostęp 2016-04-16].
  2. Marcin Łobodziński: Używane Volvo C30 D5 [2006-2012 - poradnik kupującego]. autokult.pl, 2015-03-20. [dostęp 2016-04-16].
  3. Tomasz Popławski: Volvo C30 facelifting - Więcej charakteru. autogaleria.pl, 2009-08-09. [dostęp 2015-01-31].
  4. Marcin Matus: Volvo C30: indywidualista z kilkoma niedociągnięciami. auto-swiat.pl, 2011-08-02. [dostęp 2016-04-16].
  5. Volvo C30. autokult.pl. [dostęp 2013-07-16].