Wądół

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy geomorfologii. Zobacz też: miejscowości o nazwie Wądół.

Wądół – forma ukształtowania powierzchni ziemi: niewielka dolina o płaskim i zwykle podmokłym dnie oraz stromych zboczach, odwadniana okresowo. Powstaje w wyniku przeobrażenia debrzy lub doliny wciosowej w wyniku akumulacji osadów na ich dnie. Forma często spotykana w Karpatach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Flis, Szkolny słownik geograficzny, WSiP, Warszawa, 1985, s.121, ​ISBN 83-02-00870-2