Wąsaczek białogardły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wąsaczek białogardły
Pogoniulus bilineatus makawai
Benson & Irwin, 1965
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd dzięciołowe
Rodzina tukanowate
Podrodzina wąsale
Rodzaj Pogoniulus
Gatunek wąsaczek białogardły
Synonimy

Pogoniulus makawai Benson & Irwin, 1965

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status none DD.svg
brak danych

Wąsaczek białogardły (Pogoniulus bilineatus makawai) – podgatunek wąsaczka żółtorzytnego, małego ptaka z rodziny tukanowatych (Ramphastidae). Występuje endemicznie w Zambii. Ma status DD (Data Deficient, brak danych).

Taksonomia[edytuj]

Gatunek o niepewnym statusie taksonomicznym, znany tylko z holotypu[2]. Część ujęć systematycznych traktuje ten takson jako odrębny gatunek[3][4][5].

Opis holotypu[edytuj]

Holotyp zebrano 6 sierpnia 1964 roku, 4 mile (1 mila ≈ 1,609 km) od wioski Mayau, Rodezja Północna (dzisiejsza Zambia). Był to dorosły samiec w kondycji lęgowej (jądra o wymiarach 9x6,5 i 7x6 mm). Przetransportowany został do Muzeum Brytyjskiego i oznaczony numerem 1964. 33. 1[6].

Skrzydło 56 mm, ogon 32 mm, skok 15 mm, dziób 13 mm. Czoło, wierzch głowy i ciała oraz skrzydła czarne z zielonkawym połyskiem. Kuper cytrynowożółty, sterówki żółto obrzeżone na zewnętrznych chorągiewkach, podobnie jak i lotki oraz pokrywy skrzydłowe. Pod pokrywami usznymi biegnie biały pas. Broda czarna, gardło i pierś kremowobiałe. Niższa część piersi oraz brzuch jasnożółte o cytrynowym odcieniu, w centrum brzucha czarna plamka. Tęczówka brązowa, dziób czarny (białawy u nasady), nogi i stopy białawomięsiste, pazury blade[6].

Status zagrożenia[edytuj]

Ponieważ wąsaczek białogardły nie był widziany od czasu zebrania holotypu, otrzymał status niedostateczne dane (DD, Data Deficient). Preferuje zarośla roślin z rodzaju Cryptosepalum (bobowate), które są trudne do wycięcia dla lokalnej ludności, toteż jedynym potencjalnym zagrożeniem dla środowiska są pożary[7].

Przypisy

  1. BirdLife International 2016. Pogoniulus makawai. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2017-01-22]
  2. J. del Hoyo, N. Collar, G.M. Kirwan: White-chested Tinkerbird (Pogoniulus makawai). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2017-01-22]. (ang.)
  3. F. Gill, D. Donsker: Jacamars, puffbirds, toucans, barbets & honeyguides (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2017-01-22].
  4. N.J. Collar, L.D.C. Fishpool. What is Pogoniulus makawai?. „Bulletins of the African Bird Club”. 13 (1), s. 18-26, 2006 (ang.). 
  5. J.H. Boyd III: Lybiidae: African Barbets, Tinkerbirds (ang.). W: Aves—A Taxonomy in Flux 3.06 Introduction [on-line]. John Boyd's Home Page. [dostęp 2017-01-22].
  6. a b C.W. Benson & M.P.S. Irwin. A new species of tinker-barbet from Northern Rhodesia. „Bulletin of The British Ornithologists' Club”. 85, s. 5-9, 1965. 
  7. White-chested Tinkerbird Pogoniulus makawai. BirdLife International. [dostęp 1 listopada 2013].