Wąsoraczki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wąsoraczki
Mystacocarida
Pennak et Zinn, 1943
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp skorupiaki
Gromada wąsoraczki
Rząd Mystacocaridida
Rodzina Derocheilocarididae
Pennak et Zinn, 1943
Playa Ritoque, Region V, Chile, gdzie znaleziono Mystacocarida

Wąsoraczki[1][2], smukłoraczki[2] (Mystacocarida) – gromada[1][2][3] lub podgromada[4][5][6] skorupiaków[7] psammonowych.

Opis[edytuj]

Skorupiaki o smukłym, cylindrycznym, pozbawionym karapaksu ciele o długości zwykle poniżej 0,5 mm, a maksymalnie do 1 mm. Pięciosegmentowa głowa ma wcięcie na przedniej krawędzi i przewężenie między parami czułków. Szczęki i duże, skierowane w przód czułki pierwszej pary są jednogałęziste, czułki drugiej pary i żuwaczki dwugałęziste. Tułów pięciosegmentowy, z jedną parą szczękonóży i czterema parami krótkich, nieczłonowanych pereiopodiów. Czwarty segment tułowia u obu płci z gonoporami. Odwłok sześciosegmentowy, beznogi, zakończony furką[1].

Występowanie i biologia[edytuj]

Zasiedlają słoną wodę interstycjalną uwięzioną między ziarenkami piasku. Odżywiają się materią organiczną zeskrobaną z ziarenek. Przemieszczają się, używając drugiej pary czułków i żuwaczek[1]. Zasiedlają litoral i sublitoral atlantyckich wybrzeży obu Ameryk, wybrzeży Morza Śródziemnego[1][2] oraz pacyficznych wybrzeży Chile[1]. W tym ostatnim znaleziono je na Playa Ritoque w Regionie V[8]. Wąsoraczki odkryto w połowie XX wieku na plaży w Woods Hole i początkowo wzięto za przedstawicieli widłonogów[9].

Systematyka[edytuj]

Dotychczas opisano 13 gatunków, zaliczanych do monotypowego rzędu Mystacocaridida i rodziny Derocheilocarididae oraz do dwóch rodzajów:

Część autorów klasyfikuje wąsoraczki jako podgromadę Maxillopoda[4][5]. Kilku wskazywało na ich bliskie pokrewieństwo z widłonogami[5]. Inni uznają Maxillopoda za niemonofiletyczne i wynoszą wąsoraczki do rangi osobnej gromady[1][2][3]. Wyniki analizy Oakleya i innych z 2013 roku wskazują na polifiletyzm Maxillopoda. Zgodnie z tymi wynikami wąsoraczki wraz z małżoraczkami, splewkami i wrzęchami tworzą klad Oligostraca. W obrębie niego wąsoraczki wraz ze splewkami i wrzęchami mogą tworzyć grupę Ichthyostraca, jednak ta uzyskała już znacznie słabsze wsparcie we wspomnianej analizie[7].

Przypisy

  1. a b c d e f g Wojciech Jurasz: Gromada: wąsoraczki — Mystacocarida. W: Zoologia: Stawonogi. Szczękoczułkopodobne, skorupiaki. T. 2, cz. 1.. Czesław Błaszak (red. nauk.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011. ISBN 978-83-01-16568-0.
  2. a b c d e Czesław Jura: Bezkręgowce : podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 443-444.
  3. a b Karol Komosińsk: Podtyp: skorupiaki (skrzelodyszne) Crustacea (Branchiata). W: Alicja Boroń, Jolanta Szlachciak: Różnorodność i taksonomia zwierząt Tom 1. Charakterystyka i systematyka zwierząt. Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, 2013.
  4. a b Shane T.S. T. Ahyong Shane T.S. T., James K.J. K. Lowry James K.J. K., MiguelM. Alonso MiguelM., Roger N.R. N. Bamber Roger N.R. N., Geoffrey A.G. A. Boxshall Geoffrey A.G. A., PeterP. Castro PeterP., SarahS. Gerken SarahS., Gordan S.G. S. Karaman Gordan S.G. S., Joseph W.J. W. Goy Joseph W.J. W., Diana S.D. S. Jones Diana S.D. S., KennethK. Mellad KennethK., D. ChristopherD. Ch. Rogers D. ChristopherD. Ch., JörundurJ. Savarsson JörundurJ. i inni, Subphylum Crustacea Brünnich, 1772, [w:] Z.-Q.Z. Zhang (red.), Animal biodiversity: An outline of higher-level classification and survey of taxonomic richness, „Zootaxa”, 3148, grudzień 2011, s. 165–191.
  5. a b c Joel W. Martin, George E. Davis: An Updated Classification of the Recent Crustacea. Natural History Museum of Los Angeles County, 2001. [dostęp 2016-04-03].
  6. Mystacocarida. W: World Register of Marine Species [on-line]. [dostęp 2016-04-03].
  7. a b Todd H. Oakley, Joanna M. Wolfe, Annie R. Lindgren, Alexander K. Zaharoff. Phylotranscriptomics to Bring the Understudied into the Fold: Monophyletic Ostracoda, Fossil Placement, and Pancrustacean Phylogeny. „Mol. Biol. Evol.”. 30 (1), s. 215-233, 2013. DOI: 10.1093/molbev/mss216. 
  8. R.R. Hessler: Mystacocarida. W: R.P. Higgins, H. Thiel: Introduction to the study of meiofaun. Smithsonian Institution Press, 1988. ISBN 0-87474-488-1.
  9. Gerald A. Cole, Paul E. Weihe: Textbook of Limnology:. Wyd. Piąte. Long Grove: Waveland Press, 2015, s. 65. ISBN 978-1-4786-2307-6.

Bibliografia[edytuj]

Zinn, D.S., Found, B.W. & Kraus, M.G. (1982) A bibliography of the Mystacocarida. Crustaceana, 43:270-274.

Linki zewnętrzne[edytuj]