Wąsowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°21′57″N 16°14′38″E
- błąd 38 m
WD 52°22'0.1"N, 16°15'0.0"E, 52°21'47.66"N, 16°14'50.75"E
- błąd 14 m
Odległość 449 m
Wąsowo
wieś
Ilustracja
Zamek w Wąsowie
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat nowotomyski
Gmina Kuślin
Liczba ludności (2014) 1169[potrzebny przypis]
Strefa numeracyjna 61
Kod pocztowy 64-314
Tablice rejestracyjne PNT
SIMC 0587666
Położenie na mapie gminy Kuślin
Mapa konturowa gminy Kuślin, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wąsowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wąsowo”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wąsowo”
Położenie na mapie powiatu nowotomyskiego
Mapa konturowa powiatu nowotomyskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Wąsowo”
Ziemia52°21′57″N 16°14′38″E/52,365833 16,243889

Wąsowowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Kuślin, ok. 8 km na północny wschód od Nowego Tomyśla.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W średniowieczu wieś stanowiła własność klasztoru benedyktynów z Lubinia. Od XV wieku do połowy XVII wieku własność Niegolewskich, później wieś często zmieniała właścicieli (Rogowscy, Zakrzewscy). Przejściowo (1776-1781) w posiadaniu Kazimierza Raczyńskiego (ostatniego starosty generalnego Wielkopolski przed II rozbiorem), później w rękach rodziny Sczanieckich.

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Wąsowo należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski)[1]. Wąsowo należało do okręgu lwowkowskiego i stanowiło część majątku o tej samej nazwie, który należał do Sczanieckich[1]. Według spisu urzędowego z 1837 roku Wąsowo liczyło 574 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 58 dymów (domostw)[1].

W 1860 podupadły majątek nabył na licytacji pewien kupiec, a w 1868 r. sprzedał go berlińskiemu bankierowi i przemysłowcowi – Richardowi Hardtowi. Rodzina Hardt przeniosła tutaj wkrótce swoją główną siedzibę (była już wcześniej właścicielem pobliskich Chraplewa i Głuponii).

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

We wsi, położone w dużym (50 ha), dobrze utrzymanym parku, barokowo-klasycystyczny pałac Sczanieckich, neogotycki zamek von Hardtów (hotel, spłonął w dużej części 19 lutego 2011 r.)[2], i klasycystyczna kaplica z 1786 r. Na północnym skraju miejscowości skansen.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]