Wężyk spustowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mechaniczny wężyk spustowy
Elektroniczny wężyk spustowy dla systemu Canon EOS

Wężyk spustowy – urządzenie do zdalnego uruchamiania migawki aparatu fotograficznego, mechaniczne (tradycyjne) bądź elektroniczne.

Wykorzystywane jest najczęściej w celu wyeliminowania poruszenia aparatu wynikającego z bezpośredniego naciskania spustu migawki na obudowie aparatu. Wężyki stosuje się w aparatach unieruchomionych, np. na statywie. Stosowane jest głównie przy fotografowaniu teleobiektywami, lub przy długich czasach naświetlania (szczególnie gdy w kadrze znajduje się wyraźne źródło światła). Czasami wężyki stosuje się również dla wygody, np. podczas pracy z ludźmi lub zwierzętami, gdyż można bardziej uniezależnić się od obsługi samego aparatu, oraz podczas długiego oczekiwania na pojawienie się motywu w ustalonym kadrze, aby nie przebywać w niewygodnej pozycji fotografującego.

Jeżeli fotografowanie motywu nie jest ściśle uzależnione od czasu (sceny spokojne lub nieruchome), jako namiastki wężyka spustowego dla uniknięcia poruszenia aparatem można użyć samowyzwalacza.

Obecnie zamiast wężyka spustowego coraz częściej wykorzystuje się do tych samych celów pilota, czyli urządzenia wyzwalającego migawkę przy pomocy fal podczerwonych.