Wędrówki Childe Harolda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Okładka angielskiego wydania z 1825 roku

Wędrówki Childe Harolda (ang. Childe Harold's Pilgrimage) – poemat dygresyjny autorstwa George'a Gordona Byrona. Utwór powstawał w romantyzmie w latach 18091818. Autor wykreował w nim charakterystyczny typ bohatera – bohatera bajronicznego, którym jest postać tytułowa Harold.

Forma[edytuj]

Utwór został napisany przy użyciu strofy spenserowskiej, czyli zwrotki dziewięciowersowej rymowanej ababbcbcc. Tym samym Byron reaktywował dawną, nieco już zapomnianą formę. Za jego przykładem zaczęli ją stosować inni angielscy poeci romantyczni[1].

Treść[edytuj]

Akcja rozgrywa się w czasach współczesnych autorowi. W poemacie zastosowany został motyw wędrówki, z czym wiążą się liczne miejsca akcji. Harold jako człowiek skłócony ze światem, buntownik, wyrusza na wielką wędrówkę. Przemierza Półwysep Pirenejski, Grecję, Włochy, Szwajcarię. Niestety ani poznawanie bohaterskich czynów poszczególnych narodów, ani kontemplacja przyrody, nie leczą bohatera z "choroby wieku". Na końcu utworu czuje się nieszczęśliwy, pusty, nie ma celu życia, nie potrafi wskazać jego sensu. Losy Childe Harolda to jedna warstwa treściowa utworu. Druga to odautorskie dygresje, poświęcone różnym tematom.

Przypisy

  1. Wiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 152.

Linki zewnętrzne[edytuj]