Wędrzyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°26′26.6″N 15°12′36.2″E
- błąd 4 m
WD 52°27'N, 15°11'E
- błąd 20282 m
Odległość 1131 m
Wędrzyn
kolonia
Ilustracja
Kościół pw. św. Sebastiana
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat sulęciński
Gmina Sulęcin
Liczba ludności (2012) 1161[1]
Strefa numeracyjna 95
Kod pocztowy 69-211
Tablice rejestracyjne FSU
SIMC 0187961
Położenie na mapie gminy Sulęcin
Mapa konturowa gminy Sulęcin, w centrum znajduje się punkt z opisem „Wędrzyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wędrzyn”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Wędrzyn”
Położenie na mapie powiatu sulęcińskiego
Mapa konturowa powiatu sulęcińskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Wędrzyn”
Ziemia52°26′26,6″N 15°12′36,2″E/52,440722 15,210056

Wędrzyn (niem. Wandern[2][3]) – kolonia w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Sulęcin.

Jest to osiedle wojskowe położone przy drodze wojewódzkiej nr 137. Na terenie osiedla znajdują się trzy jednostki wojska polskiego: 17 Brygada Zmechanizowana, 45 Wojskowy Oddział Gospodarczy oraz Komenda Poligonu zarządzająca Ośrodkiem Szkolenia Poligonowego Wojsk Lądowych w Wędrzynie. Osiedle leży na trasie linii kolejowej nr 364

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. Miejscowość ta w latach powojennych oznaczana była na mapach jako Modlęcin[4] lub nie była w ogóle zaznaczana. Niedaleko znajduje się jezioro Postomsko, z którego wypływa rzeka Postomia. W okolicy znajduje się duży poligon wojskowy, gdzie ćwiczą jednostki NATO.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy wieś wymieniona została 21 lutego 1322 roku, kiedy książę głogowski Henryk II nadał joannitom Sulęcin wraz z sześcioma wsiami, w tym Wanderin. Wieś położona była na średniowiecznym szlaku handlowym z Frankfurtu przez Międzyrzecz do Poznania. W latach 1890-92 3,5 km na północny wschód od Wędrzyna zbudowano stację kolejową. W latach trzydziestych na południe od wsi wybudowano poligon wojskowy Truppenübungsplatz Wandern. Jego powierzchnia wynosiła 10.335,14 hektarów, z czego 863 hektary zajmowały lasy[5]. W latach 70. wybudowano tu unikatowy poligon zurbanizowany, przeznaczony do szkoleń z zakresu walki w miastach.

Religia[edytuj | edytuj kod]

We wsi działa rzymskokatolicka Parafia wojskowa św. Sebastiana, która obsługuje Kościół parafialny pw. św. Sebastiana Męczennika[6].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W Wędrzynie znajduje się szkoła podstawowa im. Żołnierza Polskiego oraz Przedszkole Wojskowe nr 88 "Przyjaciele z Zielonego Lasu"[7][8].

Sport[edytuj | edytuj kod]

W latach 2002-2010 w miejscowości funkcjonował piłkarski klub sportowy WKS Wędrzyn[9]. Przy szkole podstawowej znajduje się ogólnodostępne boisko sportowe o sztucznej nawierzchni.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W gazetach „Fakt” oraz „Dziennik” 20 listopada 2007 roku ukazały się artykuły o tym, że wcześniej mieściła się tu baza wojsk sowieckich i w silosach tej bazy znajdowały się głowice nuklearne[10][11].

Bloki mieszkaniowe w miejscowości

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sulecin - oficjalny serwis gminy
  2. A, Lorbiecki, M. Wałdoch: Chojnice 1939, Warszawa: Bellona, 2014, s. 75, ​ISBN 978-83-11-13350-1​.
  3. Mapa WIG z 1928 - P39 S20 297 ZIELENZIG (Cielęcin) (pol.). [dostęp 23 stycznia 2014].
  4. Mapa samochodowa: Zielonogórskie, gorzowskie. Warszawa - Wrocław: PPWK, 1985.Sprawdź autora:1.
  5. Charakterystyka Wędrzyna (ang.). [dostęp 24 maja 2009].
  6. Kontakt - Parafia św. Sebastiana Męczennika w Wędrzynie, wojskowawedrzyn.parafialnastrona.pl [dostęp 2020-04-22].
  7. Strona szkoły podstawowej im. Żołnierza Polskiego w Wędrzynie, spwedrzyn.szkolnastrona.pl [dostęp 2020-04-22].
  8. Przedszkole Wojskowe nr 88 Przyjaciele z Zielonego Lasu - Wędrzyn, przedszkolowo.pl [dostęp 2020-04-22].
  9. Skarb - WKS Wędrzyn, www.90minut.pl [dostęp 2020-04-22].
  10. Cezary Mucha, Wycieczka do byłej atomowej bazy wyrzutni rakiet balistycznych, składu głowic jądrowych. Wycieczka NR. 7. [dostęp 2009-05-24] (pol.).
  11. Paweł Piotrowski, Tomasz Pompowski, Polska miała arsenał broni nuklearnej, 26 stycznia 2007 [dostęp 2009-05-22] [zarchiwizowane z adresu 2008-03-07] (pol.).