Węglik boru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Węglik boru
Węglik boru
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny B4C
Masa molowa 55,25 g/mol
Wygląd ciemnoszary albo czarny proszek
Identyfikacja
PubChem 123279[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Węglik boru (borokarbid), B4C – organiczny związek chemiczny z grupy węglików, zbudowany z węgla i boru. Jest to czarny, krystaliczny, bardzo twardy materiał (9,497 w skali Mohsa). Otrzymywany z pierwiastków składowych w temperaturze 2500 °C[potrzebny przypis]. Znajduje zastosowanie w szlifiernictwie, gdzie zastępuje diament. Wykonuje się też z niego pręty kontrolne do reaktorów jądrowych, np. typu RBMK[2].

Jest niezwykle odporny chemicznie, z chlorem i tlenem reaguje dopiero w temperaturze powyżej 1000 °C[potrzebny przypis].

W 1943 roku Clark i Hoard ustalili, że elementami strukturalnymi w węgliku boru są proste łańcuchy utworzone z trzech atomów węgla oraz grupy złożone z dwunastu atomów boru ułożonych w narożach niemal regularnego dwudziestościanu[potrzebny przypis].

  • Numer WE: 235-111-5
  • Zapach: bezwonny
  • Temperatura utleniania: 500 °C[potrzebny przypis]

Przypisy

  1. Węglik boru – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. RBMK Reactors. World Nuclear Association. [dostęp 2016-04-28].