Władcy Ziemi Lubuskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władcy Ziemi Lubuskiej – ok. 1120 r. Bolesław III Krzywousty inkorporował wprost ziemię lubuską do państwa Piastów (bez zwierzchności lennej)[1]. W 1138 r. na mocy Ustawy sukcesyjnej Bolesława Krzywoustego ziemia lubuska została włączona do dzielnicy śląskiej Władysława II Wygnańca[2].

Władcy Ziemi Lubuskiej (1138-1250)[edytuj | edytuj kod]

Piastowie[edytuj | edytuj kod]

Wettyni[edytuj | edytuj kod]

Piastowie[edytuj | edytuj kod]

Inne rody[edytuj | edytuj kod]

Piastowie[edytuj | edytuj kod]

W 1249 r. Bolesław II Rogatka, potrzebując pomocy przeciwko księciu wrocławskiemu Henrykowi III, sprzedał ten strategiczny rejon Marchii Brandenburskiej i arcybiskupowi magdeburskiemu Wilbrandowi jako ich kondominium, aby zdobyć pieniądze na prowadzenie lokalnych wojen. W 1253 zastaw ostatecznie przeszedł we władanie Brandenburgii.

Władcy Ziemi Lubuskiej po 1253[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Władcy Brandenburgii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Spors. Przynależność administracyjna ziem nad środkową Odrą i dolną Wartą w XII i 1. połowie XIII w.. „Śląski Kwartalnik Historyczny "Sobótka"”. 1, s. 25, 1986. ISSN 0037-7511. 
  2. Józef Spors: Podział dzielnicowy Polski według statutu Bolesława Krzywoustego ze szczególnym uwzględnieniem dzielnicy seniorackiej. Słupsk: Wyższa Szkoła Pedagogiczna, 1978, s. 107.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]