Władimir Łazariewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władimir Łazariewicz
Владимир Саламанович Лазаревич
podpułkownik komdyw Imperial Russian Army LtCol 1917 h.png podpułkownik
komdyw
Data i miejsce urodzenia 14 września 1882
Białystok
Data i miejsce śmierci 20 czerwca 1938
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 19141937
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia carska
Red star.svg Armia Czerwona
Odznaczenia
Order Czerwonego Sztandaru

Władimir Sałamanowicz Łazariewicz (ros. Владимир Саламанович Лазаревич; ur. 14 września 1882 w Białymstoku, zm. 20 czerwca 1938 w Moskwie) − podpułkownik Sztabu Generalnego Armii Imperium Rosyjskiego, komdiw Armii Czerwonej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1903-06 był słuchaczem Wileńskiej Szkoły Junkrów Piechoty, a w l. 1909-1912 − Mikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego. W czasie I wojny światowej podpułkownik.

W 1918 dobrowolnie wstąpił do Armii Czerwonej. Walczył w wojnie domowej 1918–1920 na stanowiskach: szef sztabu 4 Armii (listopad 1918 – marzec 1919), w Południowej Grupie Wojsk Frontu Wschodniego (marzec – maj 1919), dowódca 4 Armii (maj – listopad 1919). Uczestniczył w kontrnatarciu przeciwko wojskom gen. A. Kołczaka. Od listopada 1919 do marca 1920 szef sztabu Frontu Zachodniego. Potem dowodził 3 Armią Frontu Zachodniego (czerwiec – październik 1920), 4 Armią Frontu Południowego (październik 1920 – luty 1921). Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920. Odznaczył się w walkach pod Warszawą. Zdołał ocalić swoje dywizje w walkach nad Wisłą. Nie spełnił oczekiwań w bitwie nad Niemnem. Podczas bitwy pod Krwawym Borem utracił łączność ze swoją armią, co w znacznej mierze zdecydowało o rozmiarach jej klęski w walkach pod Lidą.

Od lutego 1921 do stycznia 1922 dowódca Frontu Turkiestańskiego, kierował walką z kontrrewolucją "basmaczów". W latach dwudziestych i trzydziestych na różnych stanowiskach dowódczych i wykładowca, w tym w Akademii Sił Powietrznych. W latach 1925–1927 komendant tej akademii. 23 listopada 1935 roku został mianowany komdiwem. Padł ofiarą wielkiej czystki stalinowskiej.

Odznaczenia: Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Radziecka, t. XIV, Moskwa 1973.
  • J. Odziemkowski, Leksykon wojny polsko-rosyjskiej 1919-1920, oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2004.