Władimir Gundarcew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władimir Gundarcew
Ilustracja
Od lewej: Aleksandr Tichonow, Magnar Solberg i Władimir Gundarcew
Data i miejsce urodzenia 13 grudnia 1944
Satka, ZSRR
Data i miejsce śmierci 25 listopada 2014
Moskwa, Rosja
Klub Dinamo Moskwa
Wzrost 178 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
złoto Grenoble 1968 sztafeta
brąz Grenoble 1968 b.indywidualny
Mistrzostwa świata
złoto Zakopane 1969 sztafeta
brąz Ga-Pa 1966 b.indywidualny

Władimir Iljicz Gundarcew (ros. Владимир Ильич Гундарцев, ur. 13 grudnia 1944 w Satce, zm. 25 listopada 2014 w Moskwie) – radziecki biathlonista, dwukrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1966 roku, kiedy na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen zdobył brązowy medal w biegu indywidualnym. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Jon Istad z Norwegii i Polak Józef Gąsienica Sobczak. Na tej samej imprezie wraz z kolegami z reprezentacji zajął czwarte miejsce w sztafecie. Nie wziął udziału w mistrzostwach świata w Altenbergu rok później, wystartował za to na igrzyskach olimpijskich w Grenoble w 1968 roku. W biegu indywidualnym wywalczył tam brązowy medal, przegrywając tylko z Norwegiem Magnarem Solbergiem i swym rodakiem Aleksandrem Tichonowem. Ponadto wspólnie z Tichonowem, Nikołajem Puzanowem i Wiktorem Mamatowem zdobył złoty medal w sztafecie. Swój ostatni sukces osiągnął w 1969 roku, razem z Tichonowem, Mamatowem i Rinatem Safinem zdobywając złoty medal w sztafecie podczas mistrzostw świata w Zakopanem.

Na arenie krajowej Gundracew nigdy nie zdobył indywidualnego tytułu, dwukrotnie za to zwyciężał w sztafecie w latach 1966 i 1967. Po zakończeniu czynnej kariery pracował jako trener w klubie Dinamo Moskwa w latach 1974-1989. Ponadto w latach 1989-1991 był głównym trenerem reprezentacji ZSRR, a w latach 1991-1995 reprezentacji Rosji. Jego podopiecznymi byli między innymi Jewgienij Ried´kin oraz Jurij Kaszkarow.

W 1969 roku został odznaczony Medalem „Za pracowniczą wybitność”, a w 1992 roku tytułem Zasłużonego Trenera Rosji[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1968 Grenoble 3. nd. nd. nd. 1. nd.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1966 Garmisch-Partenkirchen 3. nd. nd. nd. 4. nd.
1969 Zakopane nd. nd. nd. 1. nd.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]